Lunaparkta sürekli çıkışı kaybeden bir çocukla ve onu her seferinde çıkışa götürmeyi görev bilmiş diğer bir çocuğun hikayesi. -Text-

Polis olabilirsin ama beni kelepçelemene asla izin vermem. Kötü çocuk(!) olmak bunu gerektirir! Muhtemelen, sanırım...

Tek bir hareketi, tek bir sözü hayatımı değiştirmeye yetiyordu işte. Uğur benim güneşimdi ve ben onun yörüngesinden çıkamıyordum. Hayatıma bıraktığı etkiyse gözle görülür bir şekildeydi. Onun yörüngesinden çıkarsam hayatım mahv olurdu. Ona çok yaklaşsam yanıp küle döner, uzaklaşırsam ise sadece var olurdum, yaşıyor olmazdım. Yani ona ihtiyacım vardı. Ona muhtaçtım.

"Yahu arkadaş, bunca yıllık forvetim, sana yaptığım ataklarda düştüğüm kadar ofsayta düşmedim." Oflaz'ın Hikayesi

DÜZENLENDİ! "Sırtını yaslayacak bir duvara ihtiyacın var." "Biraz da soluklanmaya..." diye tamamladı beni. Dilimi dişlerim üzerinde gezdirdim. "Biliyor musun, benim de şurayı dolduracak bir şeye ihtiyacım var." dedim elimi başımın üstüne koyarak. Şaşkınlıkla birkaç saniye bana baktıktan sonra başını geriye atarak kahkaha attı. Gülümsemem dudaklarımda dondu, başımı eğerken ısındığımı hissettim. "İnsanlar dertlerini itmeye çalışırken sen başına dert almak mı istiyorsun?" dedi tek kaşını kaldırarak. "Ben sadece yerine endişeleneceğim birini istiyorum."

05...: Babana eşcinsel olduğunu söyledim. Toprak: ne *BoyxBoy'dur* (Yani eşcinsel konuludur.) [Yani eğer bundan rahatsız oluyorsanız, okumayınız.] {Çokça küfür barındırır.}

''Karşımda giyinmen hoşuma gitti,'' dedi zorlanarak. ''Evlenince de böyle yaparız.'' Evlenince dediği anda kendimi uçurtma uçuran bir çocuk gibi hissetmeye başladım. Bu durumda bile hayal kurabiliyorduk. ''Sen şu cinsel gerilim hattını bırak da bana durumunu söyle. Nasıl hissediyorsun, rahat yattın mı?'' ''Çok rahat yattım. Sanırım bu yatakta sevişmeliyiz baksana yumuşacık.'' Hikaye başlangıcı: 02.08.2018 #1 - Kısa Hikaye (14.11.2018) #4 - Kısa Hikaye (14.09.2018) #1 - boyxboy (25.10.2018)

Yiğit'in mizah seviyesi epey düşüktü. Yuşa ise alt dönemlerle muhattab olmaktan hiç hoşlanmıyordu.

"Lütfen yapma! " "Neyi?" "Dudağını ısırma.." "Neden?" Kuruyan dudaklarımı ıslatmak için dilimle yalamıştım. Gözleriyle dilimi takip ediyordu, yutkunduğunu adem elmasından anlamıştım. Elimi alıp, sertliğine koydu. Çekmeye çalışsamda fazla sıkıyordu, tam bir şey söyleyecektim ki, bana yaklaşıp eğildi. "Onu indirmek, zorunda kalırsın."