Kiedy przyjaciele oznajmiają Lauren, że pierwszą część wakacji będzie zmuszona spędzić bez nich, dziewczyna jest załamana. Jako jedyna z całej paczki zostaje w domu z powodu remontu, pewna, że właśnie nadszedł najnudniejszy miesiąc jej życia. Jednak co się stanie, kiedy zupełnie niespodziewanie w życie nastolatki wkroczy zadziorny i tajemniczy Caden, na którego obecność będzie skazana przez połowę lata? Co prawda przez swoje dziwaczne poczucie humoru i nietuzinkowe podejście do wszystkiego chłopak doprowadza ją do białej gorączki praktycznie każdą wymianą zdań, ale podobno przeciwieństwa się przyciągają... ✨ Pierwsze miejsce w konkursie literackim "Splątane Nici" (zima 2017/2018) #302 - 18.12.2017 #263 - 19.12.2017 #168 - 24.12.2017 #130 - 01.01.2018 #88 - 13.01.2018 Pierwsza setka, dziękuję ♥♥♥ #69 - 18.02.2018 #53 - 10.03.2018 #49 - 13.03.2018 Pierwsza pięćdziesiątka! Yey ♥ #26 - 17.03.2018 #18 - 22.04. 2018 #11 - 23.04.2018

❞Człowiek cierpiący na bezsenność tak naprawdę nigdy nie śpi i nigdy nie jest przebudzony.❝ Okładka jest dziełem @narkoza. Betowała @stokroteuka. Najwyższe notowania: #39 w general fiction [14.07]

~A kiedy przegramy ostatnią bitwę, błagam, ugaś ten wciąż tlący się żar w moim doszczętnie zwęglonym sercu~ Trzecia część trylogii "Hell". __________ © Pizgacz 2019-2021 Dostępne tylko 4 pierwsze rozdziały, ponieważ opowiadanie zostało wydane w formie książki papierowej.

(poprzedni tytuł: nameless) - Zaczekaj - powiedziałam niewyraźnie, spuszczając wzrok na własne dłonie. Musiałam to zrobić. Wreszcie. Albo teraz, albo nigdy. - Jak masz na imię? . . . . . . Czyli krótka historia o tym, jak ona przez połowę znajomości nie znała jego imienia. _________________________________________ 01.01.2020 - 03.04.2020

Niemal cztery lata na walizkach. Dwanaście przeprowadzek. Dwanaście nowych domów i osiem do złudzenia podobnych szkół. Sześć krajów i setki poznanych osób. Ciągłe życie w drodze sprawia, że chcąc nie chcąc zaczynasz nazywać swoją rodzinę stadem, a samego siebie samotnym wilkiem. Wiesz, że nie warto rozpakowywać swoich rzeczy, bo za chwilę rodzice i tak ogłoszą wyprowadzkę. Nie przywiązujesz się do nikogo ani niczego, ponieważ to wszystko jest dla ciebie jak śnieg, który prędzej czy później roztopi się i zniknie. Każde miasto to nowa i jednocześnie ta sama historia. Te same ulice przepełnione samochodami, kawiarnie wieczorem oblegane przez grupy przyjaciół i zakochane w sobie pary. Centra handlowe, dworce, lotniska, parkingi, szkoły, biblioteki, do znudzenia przypominające te, które już poznałam. Nazywam się Debra Moquin i właśnie przeprowadzam się po raz trzynasty. Po raz kolejny wniosę walizki do swojego tymczasowego pokoju i pójdę do nowej szkoły, którą pożegnam zanim zdążę się obejrzeć. Trzynasty raz poznam kolejne, nudne miasto tylko po to, żeby za kilkadziesiąt dni pożegnać się z nim na zawsze.