- Yoldaydık. Araf beni eve bırakıyordu. O konuşmadan sonra ikimiz de konuşmamıştık. Sessizlik, boğucu değildi; sadece iki insanın, iki yaralı ruhun nefes alabilmesi için gerekli bir boşluk gibiydi. Araba, evimin bulunduğu ıssız sokağa yavaşça girip durduğunda dalgınlığım dağıldı. "Teşekkür ederim" dedim kapıyı açmaya çalışırken. Ama Araf beni duymamış gibi başka bir şey söyledi. "Burası senin için güvenli değil." Haklıydı. Ama bu sokak sadece benim için değil kimse için güvenli değildi. "Alıştım" diye fısıldadım. "Buraya alışılmaz, Vaveyla" dedi gözlerindeki ciddiyetle. "Burada sadece tutsak olunur." ------------------------------ BÖLÜMLER DÜZENLENDİKÇE YAYINLANIYOR. ------------ İnsan unutabilir, insan susabilir ama hiçbir kirli sır, sonsuza dek gömülü kalamaz. Çünkü gerçek, er ya da geç, en sessiz gecenin içinden bile bir çığlık gibi yükselir...

Aksiyon 1. sıra 30.09.2017 Yalnızdı. İlk doğduğu andan itibaren, emeklemeye başlarken, ilk harflerini söylerken ve büyürken. O hep yalnızdı. Kimsesiz büyümüştü ona yabancı insanların arasında. O kimsesizdi. Tüm hayatı boyunca tek istediği şey sadece bir aileydi. Şimdi ise bir aileye sahip olacağını düşünüyordu ama nereden bilebilrdi ki kendisini ülkenin en çok aranan soygun çetesinin bir üyesi olarak bulacağını? Bilemezdi. Peki ya kendisinden nefret eden ve hatta korkan bir adamı seveceğini nereden bilebilrdi? Bilemezdi. Başlangıç Tarihi: 16.10.2016 Bitiş Tarihi: 30.09.2018 "Kiralık Cehennem." Adıyla yayınlanan ilk Wattpad eseridir. Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.