Genel Kurgu #1 Bir adam düşünün, hayatının tüm dönemlerini karanlık işlerle geçiren ve geçmişinin izlerini hâlâ üzerinde taşıyan... Bir de kadın düşünün, şu yaşına kadar sersefil büyüyen ve babasının hastalığı yüzünden yüklü bir miktarda paraya ihtiyacı olan... Gece ve Işık. İsimleri birbirine tamamen zıt olan karakterlerinin ispatıydı. Adam gece kadar karanlık, kadın ise güzelliğiyle bir ışık gibi parlaktı. Kadının ihtiyacı olan paraydı. Bulmuştu. Yanında hayatının aşkıyla beraber. Peki sizi hiç tanımayan bir tefeci hiçbir kefil göstermediğiniz halde size neden istediğiniz parayı versin ki? İşte tüm gizem de burada başladı zaten. •• Bana hediye ettiği kolyenin klipsini aradım ama bulamadım. Kutunun içinde küçük de bir anahtar vardı. Ufacıktı. Anahtarın nereye gireceğini sonradan fark etmiştim. El ele tutuşan figürün ortasındaydı anahtar yuvası. "Kolyeyi takabilmen için ellerin ayrılması gerekiyor. Sadece bir seferlik ayrılsın o eller. Bir daha asla bu kolyeyi çıkarma ki ellerimiz ayrılmasın." Geleceği kimse bilemezdi. Neler yaşayacakları hiç belli değildi. Işık, Gece'nin ondan gizlediği büyük sırrını öğrendiğinde tüm hayatları değişecek ve bu sır Işık'ı zor bir karara itecekti. Onlar farkında olmadan birbirlerini yıpratacak ve güvenlerini kaybedecekti. Bu engeli aştıklarını düşündükleri anda, bir ölüm tüm hayatlarını değiştirecek ve onlar farkında olmadan kaçınılmaz sona sürüklenecekler... Bu sonu kendi elleriyle inşa etseler de bir şeyleri değiştirmek için hep çabaladılar. Bakalım çabaları işe yarayacak mı yoksa Gece ve Işık, isimleri gibi birbirlerinin zıddına mı sürüklenecekler? Kapak tasarımı: @dowofficial (rei-nia) NOT: +18 Sahneler bulunur. Uyarıyı okuduğu halde kitaba başlayıp bu sahnelerde saçma sapan yorum yapanlar tarafımdan engellenecektir.

Hazal, babasının ölümünden sonra annesi ve abisiyle birlikte İzmir'e taşınır. Orada gideceği kolejin sahibinin oğlunun gazabına uğrayacak yeni kişidir. Batu ve Hazal'ın birbirlerine olan nefreti ne zaman aşka yol açacak? Aşk ilk hangisini yakalayacak?

Hayatın yapayalnız bıraktığı 4 çocuk. İki kadın iki erkek. Kadınların biri, Cemre, zekasını kendine kalkan yapmış, kalbine duvarlar örmüş. Adaletin kılıcı olmaya niyetli, acımasız ama bir o kadar da merhametli bir kadın. Oğlum diyor erkeklerine. Bulduğu aileye tutunmuş, her şeyini onlar yapmış. Cemre önünüzden yürüyüp giderken korkuyorsunuz. Diğeri, Ecem'se bir efsanenin tek kızı olarak gelmişti dünyaya ama sadece 3 yıl sürdü hükümranlığı. Ta ki erkeklerini ve Cemre'yi bulana kadar. Duruşunu gücünden, gücünü tutkusundan alan bir kadın. O tek kraliçe. Koray ve Furkan. Yapayalnız büyüyen iki erkek birbirini bulunca kardeş olur. Peki ya kendileri gibi iki kadın daha olursa? Onlarla ne olurlar? Hayatlarında anneleri bile olmadan, hiçbir kadının etkisi olmadan büyümüşken kendilerine sımsıkı sarılan kadınları bırakırlar mı? Onları başlarına taç mı ederler? Onlar birbirleri için ölmeye, dahası öldürmeye yemin ettiler. Arda ve Berfu. Bu kırıklarla dolu, hayatın acımasızlığını en saf haliyle yaşamış dörtlünün içinde tutunabilecekler mi? Duvarlarla sımsıkı örttükleri kalplerine girmeyi başarabilecekler mi?

Bu kitabı ergenliğime veriyorum ve silmiyorum.Teşekkürler saygılar sevgiler. Mizah içinde #590 Kitabın kapağı@kurreMendes'e aittir. Kavga sırasında öğrencilerin müdüre yakalanmasıyla başlayan maraton. ***** Tüm hakları Melisanın pijamalarında saklıdır. ***** "Yaaa kızım kendine gel arkamızdaki çocuklar bize laf atıyo korkuyorum."bunu fısıldayarak söylemişti. Ben Sudenin söylediklerini anlayan bi bakış attım ve arkamı dönüp "Ne var ya ne ne ne istiyorsunuz."dedim ve beklemeye başladım. o ise ukala bir biçimde sırıttı ve " Dudaklarından bi öpücük yeterli olur." dedi ve öpücük attı. Bende dayanamadım ve yanına gidip özel yerine tekme attım yanındaki çocuk'ben suçsuzum' anlamında ellerini kaldırırken özel yerine vurduğu yerde sızlanıyrdu.yerdekine dönerek; "Oh olsun."dedim. Melisa ve Sudenin hikayesinde sizide görmekten mutluluk duyarım. Sabah hayvan biri tarafından gaddarca uyandırıldım. Kimmi doğru tahmin mal arkadaşım Sude offffff.... "Ne var Sude ne "diyip kafamı yastığın altına koydum. "Kalk müdür bizi çağrıyo anneni aramış gelsinler demiş"dediğinde uyuşuk adımlarla banyoya yol aldım........ ₺₺₺₺₺₺₺₺₺ "Offffff niye çağırıyoki zaten kovulmadık mı"dedim somurtarak. Sude "offf bende bilmiyomki yaaaa" ₺₺₺₺₺₺₺₺₺ Müdürün odasına daldık evet daldık hoca bize bakıp "Kızlar bu kolej sizi almaktan vazgeçmiş.Sizi Erkek Aras Koleji'ne aldırdım." Wahat didin gülüm . Where is the adalet!!! "NE!"bunu ikimiz aynı anda söylemiştik sonra birbirimize bakıp "Hocam onlar bizi yer!!!" Hoca bize baktı ve hafif gülümsedi. "Aileniz biliyor size bay." Dedi e bizde çıktık . Ya nereden geldi bu bela.