Maya'ya göre: O sıradan bir zekaya, sıradan bir görüntüye, sıradan bir hayata sahip basit bir genç kızdı; insanlar gereksizdi, az insan çok huzuru beraberinde getirirdi. O halinden memnundu ve mutluydu. Hayatının hep böyle devam etmesini isterdi... Fakat bilirsiniz hayatın bizim için, her zaman, bizim dilediğimizden çok daha farklı planları vardır. Zengin bir iş adamı tarafından tesadüf eseri bulunan bir kaynak, her şeyden habersiz bir genç kızın başına ne kadar bela açabilirdi? *** Bilimkurgu #3 / 29.12.2018 Fantastik #11 / 11.02.2018 *** © Tüm Hakları Saklıdır.

Askıda. ❝Sis, dağın tepesinde dolaşırken şafak sökecek. İlk ışıklarla karanlık sevişecek.❞ Eleta Payre artık birçok ismin, lakabın ve gücün sahibi olmuştur. Henüz elde edemediği Kara Taht'ın ve Payre soyunun gücü, damalarında gümbürtüyle akarken her adımında kendi gücünün büyüklüğünü hissetmektedir. Yok ettiği şehir Noyan için ona birden fazla isim takmışlardır: O gece şehrin üstüne çöken sisi yaptığını sanarak ona Sis demişler, acımasız ve gaddar olduğunu fısıldayarak ona Karanlıktaki Cellat diye fısıldamışlar, en önemlisi de onu ilahların insanların günâhları için bir lanet olarak gönderdiğini söylemişlerdir. Eleta iki ilahla, Kaos ve Düzen'le iletişime geçebilse de hâlâ normal bir kadındır. Arkadaşları, ruh eşi ve sevdiği adam için dans eden, dünyanın bir düzene kavuşmasını isteyen, sıradan bir kadın. Sıradan olmayan tek şey, ilahların onun için kurduğu planlardır. Dansın son kısmı, son adım, son savaş. Eleta ve ekibi bu sefer tüm krallıkları karşısına alıyor! Işık Kral, Rewna ve en önemlisi kendini geri planda tutarak zihnindeki Kaos'la planlar kuran Sergio... Bu son dans. Kazanan, tüm evrene sahip olacak. Tabii, geriye bir evren kalırsa. Üç kitaplık bir seri olan Ölümün Dansı Serisinin üçüncü kitabıdır! -------------------------------------------------- TÜM HAKLARI SAKLIDIR! Herhangi bir çalıntı, kopyalama vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Bilinmezliklerle dolu bu girdabın içinde neler bulacağımı bilmiyordum. Tek bir hedefim vardı, o da sevgilimi kurtarmaktı. Ancak karşımdaki adamın tehlikeyle parlayan koyu gözlerinin tüm hayatımı ne kadar değiştireceğini henüz bilmiyordum. Bana Nörosa'yı getiren bu yabancının benim için zamanla bir araç olmaktan çıkıp amaç olacağını bilsem buradan hızla uzaklaşırdım ancak bilmiyordum. Ve Nörosa benim başlangıcımdı, Nörosa benim sonumdu. Nörosa umutsuz ruhlarının, son damlasını akıtan umuttu.

Okuyabileceğiniz en iyi aile kitabı. ♠️ "Bir Akarcalı olmak ne demektir biliyor musun?" "Hayır." "Bir Akarcalı için en önemli şey kandır. Çünkü bizlere göre kopmayan tek bağ, kan bağıdır. Ve biz bu bağa sonuna kadar sahip çıkarız. Bizler bu Dünya'ya hükmedenleriz güzel kardeşim." ♠️ Peki bu kız çocuğu bütün Dünya'yı avuçları arasına alırsa? ♠️ Peki bu ailenin sonunda kavuştuğu kız çocuğu onlardan daha karanlık çıkarsa? ♠️ Araf'ın öfkesine, karanlıktan gelen hiddetli nefretine Gazap denirmiş. Bu nefretin sonuçlarına ise Azap denirmiş. Gazap bittiği vakit, Azap için hazır mısın?

Anlık görüler giderek kontrol edilemez bir hal aldığında son noktayı, ona destek olan tek kişinin gizemli cinayeti koydu. Artık o işlemediği bir cinayetin aranan suçlusu ve elinde tüm bunların açıklamasını yapmak için kullanabileceği tek şey bir adet kart. Tüm ailesi ona sırt çevirmişken o her şeyi yeni keşfediyordur. O kim mi? O Gözcü.

Bir şeyin başka bir şeye evirilmesidir Simya. Tohumun ağaca, taşın duvara, güvenin aşka, düşmanlığın pişmanlığa. Kendilerine has simya yetileriyle varlığı başkalaştırabilen simyagerler yıllardır insanlardan ayrı ve güven içinde yaşarlardı. Simyayı avcuna almak isteyen birileri çıkıp bir kıvılcım çakana kadar. Şimdi, karmakarışık bir kovalamacanın içinde, çarpışan çıkarlar, pervasız savaşlar ve yoğun duygular içerisinde, Simyagerler dört bin yıl önce başlamış zoraki bir aşkın bedelini ödemek zorundadırlar.

Şimdiki zamanın yüzlerce yıl ötesinde, sınırlarımızın ardındaki bir zamanda birtakım olaylar dönüyor. 3. ve 4. Dünya Savaşı sonrası yeryüzü tahrip edilmiş bir hâlde. İnsanlar yer altı sığınaklarında yeni bir hayat kurmuş ve kısmen de olsa mutlular. Kendi düzenlerini kurmuşlar, kendi birimlerini oluşturmuşlar, kendi hayatlarını yaşıyorlar... Ama doğru bildikleri yanlışlarla fena hâlde kandırılıyorlar. 47, bu yüz binlerce insandan sadece biri... Maddi durumu çok iyi olmasa bile o mutlu. Yani en azından mutluydu... Ama günün birinde iyilikseverliği başına çok büyük dertler açıyor. Sadece tek günde en temel suçlardan birini işlemiş bulunuyor ve o tek günde kendi düzenini altüst etmekle kalmıyor, bir Dünya düzenini de alaşağı etme eyleminin geri sayımını başlatıyor. Kullanılması kesinlikle yasaklanan robotlar, Uranüs ile ticaret, radyoaktiviteyle çıkmış Sarı Damar hastalığı derken bir de mutantlar... Dünya büyük tehditler altında ve gönülsüz kahramanlardan medet ummaktan başka çare de yok.

#Wattys2019 - Fantastik Kazananı Krallar ölür. Prensler savaşır. Halk ise bitmek bilmeyen bir kaosa mahkum olur. Yüzyıllardır süren bu karanlık düzen, insanların içindeki umudu giderek yok etmiş ve herkesi bu sisteme mahkum etmiştir. Ruhlarını prangalarından kurtaramayanlar, hürriyet için yanıp tutuşan her bir ateşi söndürmüş ve bunun sonucunda kılıç tutmaya mahkum adamlar, çocuklarını korumaya yeminli kadınlar ve ölüme direnen minik bedenler büyük bir bedel ödemiştir. Değiştirilemeyen bu düzen yeniden başa sardığında, ruhsuz köleler savaşa çanak tutmaya ve dost görünen düşmanlar, gerçek düşmanlardan daha çok can yakmaya başlayacaktır. Fakat bu sefer beklenen olmayacak, karanlık düzenin içerisinden sıyrılan ve aydınlık yarınlara inanan insanlar bir araya gelecek ve sesleri gökleri saracaktır. İçlerindeki özgürlük ateşini söndürememiş olanlar teker teker isyan bayrağının altında buluşacak ve özgürlüğün şarkısını yeniden yazmak için çabalayacaklardır. "Özgür ruhların savaşı ile yazılacak... son özgürlük şarkısı." • Başlangıç Tarihi: 12.03.15 Bitiş Tarihi: Devam Ediyor Kapak Tasarımı: ElizabethStark1

QR kodlu ilk hikâye! Bir çimdik dünden, serpiştir bugünden, Kaynasın kazanımız bilinenin ötesinden. Dostluktandır mayası, aşk ise tadı tuzu, Öfkeyle harlasın ateş, büyüdendir kokusu. Yuvarlayın zarları gösterin hünerlerinizi, Mühürledik masallarımızı var oluşları -mişli. Dikkatli açın mührü; patlarsa zamanın dikişleri, Önce ipleri, Ardından sizleri diker zamanın terzileri. Roller belli, bize gerekir iki zaman oyuncusu, Aklımı karıştıran ise lacivert gözlü kurucu. Bir cadı, bir deha, bir de ozan ekleyelim iyisi mi, Belki büyüyle, belki kılıçla, belki ezgilerle gelir gerisi.

"İyi akşamlar Gözde Hanım." Seslenen üst komşum orta yaşlı Ahmet Bey'di. Bir yerin CEO'su olmayan, yakışıklı ya da kaslı olmayan, düz bir Ahmet'ti. "İyi akşamlar Ahmet Bey." Düz Ahmet başını sallayıp binaya girerken sıkıntıyla iç çektim. Millet dizilerde CEO'ları, kaslı abileri götürürken benim payıma düz adamlar düşüyordu. "Aksiyon istiyorum ulan" diye bağırasım geldi. Hoş, aksiyon olduğunda da "belim ağrıyor" deyip kaçan bir ruh hastasıydım. Kafana sıçayım Gözde. İç sesim haklıydı. Kaltak hep haklıydı. Onu boş verip ikinci kadehi doldurmak için ayaklandım. O esnada bilmediğim ise; bir yerlerde, birilerinin, aksiyon isteğimi gerçekleştirmek üzere harekete geçtiğiydi.