⚠️KÜÇÜK YAŞTAKİ OKURLAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! Mayra Karahanlı. Karanlık ve tehlikeli kişiliğini, çekiciliği ve masum yüzüyle gizliyordu. Bencil ve kendi amaçlarından başka kimseyi düşünmeyen, tehlikeli bir zekaya ve soğuk bir karaktere sahip olan bu güçlü isim, çevresindekileri ürküttüğü kadar kendine hayran da bırakıyordu. Bencil ve kendi amaçlarından başka hiçbir şeyi umursamayan, acımasız bir kadın. Ta ki o güne kadar. İş ortaklığı yaptığı adamın tatlı ve masum kızına olan sağlıksız ilgisi, hayatını beklenmedik bir yöne çekti.. Mayra Karahanlı'nın sağlıksız aşk ve takıntısının hikayesi. Mayra Karahanlı & Ekim Aksoy *** -❗Bu kurgu; lezbiyen, TOKSİK ve SAĞLIKSIZ ilişki, yaş farkı, smut ve BDSM sahneleri içerir!

ayak fetişler için gerçek ve mükemmel bir hikaye.

Gözlerini açtığında kendisini başka bir yerde bulan Beste'nin hikayesidir... Yetişkin içerik Hassas içerik 18+ Kitap İstemeyen okumasın 29.05.2025

DM Kutusuna dolan kölelik mesajları sayesinde aklına bir girişim fikri gelen Kübra'nın hikayesi.

Bu hikaye köle ruhlu bir fetişistin, kız arkadaşının evine gelen temizlikçiye hizmet edişini anlatır. Kısmen gerçek kısmen hayal ürünüdür. Keyifli okumalar.

(B×g) kurgusudur.Köle efendi ilişkisi vardır.+18'dir.Daha fazlası da bulunacaktır.😈

Doğumdan günümüze, hayatın tüm yönleriyle yaşananlar.

Ada ölmek için yazdığı adama aşık olduktan sonra hayatı tamamen değişir. Peki adam Adayı ölmekten vazgeçirebilecek midir?

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...