+18⚠️ Bencil ve kendi amaçlarından başka hiçbir şeyi umursamayan, acımasız bir kadın. Mayra Karahanlı. Kendini duygusuz bir canavar olarak tanımlıyor, hayatında zaaflara ve duygulara yer vermiyordu. Ta ki o güne kadar. Uğruna iş ortaklığına başladığı adamın, tatlı ve masum kızına olan ilgisi, hayatını beklenmedik bir yöne çekti.. Mayra Karahanlı'nın sağlıksız aşk ve takıntısının hikayesi. Mayra Karahanlı & Ekim Aksoy *** ❗Bu kurgu; lezbiyen, TOKSİK ve SAĞLIKSIZ ilişki, yaş farkı, smut sahneler, psikolojik + fiziksel şiddet ve BDSM sahneleri içerir! Bu tip ögelerden rahatsız oluyorsanız rica ediyorum okumaya başlamayın.

ayak fetişler için gerçek ve mükemmel bir hikaye.

DM Kutusuna dolan kölelik mesajları sayesinde aklına bir girişim fikri gelen Kübra'nın hikayesi.

Bu hikaye köle ruhlu bir fetişistin, kız arkadaşının evine gelen temizlikçiye hizmet edişini anlatır. Kısmen gerçek kısmen hayal ürünüdür. Keyifli okumalar.

Doğumdan günümüze, hayatın tüm yönleriyle yaşananlar.

Ada ölmek için yazdığı adama aşık olduktan sonra hayatı tamamen değişir. Peki adam Adayı ölmekten vazgeçirebilecek midir?

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."