''Havai Fişekler'' sol ellerinin serçe parmağında yeşil ojeyle gezen yıkıkların grubuydu. Bu one-shot @ficstation için yazılmıştır.

Chanyeol, Ay ile konuşan, reenkarnasyona inanan kırık beyaz bir adamdı ve intihar edeceği bir gece, yanında olmak istediği kişiyi, olmak istediği kişi sanmıştı. @ficstation için yazılmıştır.

"Neden saçların gri senin?" "Sen neden hastane kokuyorsan, ondan."

Baekhyun birkaç bitki türü keşfetmek istiyordu, yeni bir dünya değil.

Park Chanyeol, Kore'nin gelmiş geçmiş en iyi Cinayet Masası Komiseriydi. Byun Baekhyun ise Park Chanyeol'e aşıktı.

"Ablam, insanların çocukluk anılarının çoğunu unuttuğunu söyledi. Sen yetişkin olunca ablamın sana bakmasına gerek kalmayacak ve ayrılacağız. Eğer anılarımızı hatırlamazsan şimdi dediklerimi hatırla. Adımı asla unutma tamam mı? Benim adım PAAAARK CHAN YEOOOOL! Şimdi sen de adını söyle büyüyünce unutmamam için." ... On dört yaşındaki çocuk Baekhyun'a kola tenekesinin içinde papatyaları getirdi. "Neden papatyaları bana kola tenekesine koyarak getirdin ki?" "Kola zararlı olsa bile gizlice içiyorsun ve bazen yakalandığında annen sana ceza veriyor. Bazen de iyi bir şey yaptığında ödül olarak kola içersin. Sen benim hem yasağım hem de ödülümsün. Senden çok hoşlanıyorum." ---- KısaHikaye İçinde #180

"Atlamamız lazım denizin sonunda buluşabilmek için. Bütün yaşananları aşabilmek için. Birlikte."

Ama ben, onu ömür boyu karanlık dünyamın beyaz çizgilerine mahkum edecek kadar bencil olabilir miyim? Veya o, karanlıkta hevesle çizdiğim çizgilerimin gerçek sahibi mi? © Tüm hakları, Byun Baekhyun'un göz kapaklarının ardında saklıdır. © •angst with happy end√

Yılın en büyük partisi.

Chanyeol, özlemini duyduğu denizlere kavuşmuş, kardeşleri olarak gördüğü bir tayfanın parçası olmuş ve hayatının aşkıyla tanışmıştı. Onun için her şey yolunda gidiyor gibi gözüküyordu ama gerçekten öyle miydi? *Bu hikaye treasured hikayesinin devamıdır.