Arkadaşlıklar, aşk, aile, okul... Hayatınızda her şey mükemmelken, elinizdekilerin farkına tam olarak varamazsınız... On yedi yaşındaki Güneş, anne babasını ve küçük kardeşini kaybettikten sonra, yaşadığı acıların ardından hayatına devam etmek istiyordu. Güçlü olmak zorundaydı. Eski okulundan işlemediği bir suç yüzünden atılınca, kendini "Başka yere kabul edilmeyenlerin gittiği okulda" buldu. Karanlık geçmişleri olan insanların toplandığı bu okulda; -Güneş nasıl ayakta kalacaktı? -Böyle bir okulda dost edinebilir miydi? -En önemlisi, bu karanlık okulun en karanlık öğrencisi olan Demir'in karşısında kalbini koruyabilecek miydi? -Ya saf, hayatı kayıplarla ve gözyaşlarıyla dolu olan Güneş,Demir'in gölgesine razı olursa? Burası Karanlık Lise... Burası Güneş için sadece bir başlangıç... KARANLIK LİSE EPSİLON YAYINEVİ İLE 02.02.2015'TEN İTİBAREN RAFLARDA :) Artık kitabı satın alabilirsiniz :) Karanlık Lise serisinin fragmanı: https://www.youtube.com/watch?v=UsDitPn01IM

"Hocam nasıl hatırlıyorsunuz taa sene başını?" dedi Arzu. "Eee,öğretmen olmak bunu gerektirir çocuklar... herşeyi hatırlıyorum ben. bebekliğimdeki şeyleri bile tarihleriyle hatırlıyorum. hafızam çok güçlüdür benim.." Selin hoca böyle devam ederken uzun bi of çektim... tek yaptıkları kendilerini övmeleri ve bundan nefret ediyorum! boşuna demiyorlar "O okul tam bi EGOİST KRALLIĞI" diye....

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!

Selam bu benim ilk Kitabım. okuyan herkese teşekkürler. ^^

Çok eski zamanlardan kalma bir yatılı okul... Bilirsiniz o zamanların, ağır şartlar, katı kurallar ve işkence içeren aklınıza gelebilecek her türlü zulüm yapılmaktaydı. Çoğu öğrenci bu zulme katlanamayıp, intihar edenler mi dersiniz, bu işkenceler sonucu dayanamayıp ölenler mi dersiniz... Ve o zamanlar da bedenler çürüyüp kaybolsa da ruhlar hep o okulun çevresinde bedenlerini aramaktadır. Bu okul birçok ölümle sonuçlanan vakalardan sonra mühürlendi. Taa ki aradan 150 yıl geçip, okulun düzenlenmesi gerekene kadar... Eski halinden hiçbir eser yoktur. Duvarları yıkık dökük, merdivenleri eskimiş pencere pervazları rüzgardan nasibini almış... Ama bir şey değişmemiş. Ruhlar... Tıpkı bıraktığınız yerdeler...

Herşey düzeldi derken, sizin de hiç hayatınız mahvoldumu?

Yaz ayı gelmişti.Ben herzaman gittiğimiz yazlığa gitmek istiyordum.Annemse tutturmuş bu sene başka bir yere gidelim diyordu.Neden herzaman yaptığımızı yapmıyorduk?Üstelik gideceğimiz yer sıradan bir oteldi.Deniz bile yoktu.Dostum güzel kızları kaçıracaktım.Ya da belki eğlenecek birşeyler bulabilirim.İnternetleri varsa iyi olur. Yola çıkmıştık.Şansa bakın ki anneannemler de geliyordu.Ancak bu tamamen tesadüftü değil mi?Hiç şaşırmadım.Çok sıkıcılar.Kardeşimse onları çok seviyor.Ne anlıyor onlardan hiç anlamıyorum.Yol çok sıkıcı geçmişti.İyiki yanıma yolda dinlemek için mp4'ümü almıştım.Herzamanki gibi son ses Bon Jovi dinliyordum.Sonunda gelebilmiştik.Otel çok korkunçtu.Heryeri yıkık döküktü.Dostum kalacak başka bir yer yok muydu?İçerisi de dışarıdan farklı değildi.Duvarlar da lekeler vardı.Lambalar bile doğru düzgün yanmıyordu.Bu hiç hoşuma gitmemişti.Kesinlikle internet yoktu.Buna emindim.Odalarımız belirlenir belirlenmez duş alıp yattım.