Siz hiç ölmek için yaşadınız mı? İçinize gerekli oksijeni çekerken nefessiz kalmayı, Tebessüm ederken burukluğu saklamayı, Konuşacak çok şey varken susmayı, Siz,siz hiç Yüreğin kendi köşesine çekilmesi, Sessizliğe bürünmesi nedir bilir misiniz? "Ben hiç yaşamadım ta ki seninle karşılaşana dek" "Belki de çok erken karar vermişsindir" YAŞAMAK İSTİYORUM... öncelikle; hepinize hayatımda yazdığım ilk kitabım olduğunu ve hatalarımı az da olsa görmemeye çalışmanızı istiyorum sonuçta "hatasız kul olmaz" desteklerinizi her zaman bekliyor olacağım bir tane okuyucum olsa bile yazmaya devam edeceğim.elimden geldiği kadar,şimdiden okuyucularıma hoşgeldiniz demek istiyorum...bu arada çok heyecanlıyım. bu kitabı yazmamda bana yardım eden tüm arkadaşlarıma da teşekkür ederim.(ilham perilerimde dahi) onların desteği olmasaydı yapamazdım zaman geçip gitse kitabımın hiç okuyucusu olmasa dahi ben kendimi hep gururlu hissedeceğim...😉

Bazen öyle şeylerle karşılarız ki.. Bu bizim bazen sonumuz olduğunu düşünürüz. Asıl her şey yeni başlıyor. Sevdiklerimizi kaybetikten sonra ne kadar sevdiğimizi o zaman anlıyoruz. Aile hasretini yaşarken, bir yandan vatan hasreti ve kaybolan bir aşk.. Bir Arabistan gezisinde yaşanan entrika dolu tuana'nın serüveninde yaşamaya ne dersiniz? Sevgiliden, gelen her şey sevgidir... Özgürlük sığar mıydı bir kitaba, Sığdı işte..

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."