Όλοι έχουν ακουστά τον θρύλο της ματωμένης κοντέσας με τα εβένινα μαλλιά, το άσπιλο, λευκό δέρμα και τα κατακόκκινα χείλη, της Ελίζαμπεθ Μπάθορι. Τον θρύλο της αιματοβαμμένης κυρίας του Καχτίτσε που διαφεντεύει από τον παλιό, πέτρινο πύργο της στην κορυφή του βουνού. Είναι ένας θρύλος σκοτεινός και τρομερός που ταξιδεύει από στόμα σε στόμα, σπέρνοντας τον φόβο στις καρδιές των χωρικών, η ιστορία μιας ευγενούς με ξακουστή ομορφιά, παροιμιώδη σκληρότητα και μια άσβεστη δίψα για αίμα... Don't copy this story©

"Γιατί μου ανήκεις"

"Λοιπόν..με θέλει σήμερα η γυναίκα της καταστροφής; "

Εκείνος νόμιζε οτι τα είχε ζήσει όλα. Μέχρι που την γνώρισε.

Για κάποιο λόγο σε συμπαθεί. Υπερβολικά πολύ.

Ήταν αθώα . Κι εκείνος την εκπαίδευσε. Σε όλα.

Ο έρωτας πέρα απο την λογική

"Πες το ξανά"