so i murder love in the night /210818/

Vampirler, cadılar ve kurt adamların olduğu bir dünyayı görmeye hazır mısın? Annesiz ve babasız büyümüş olan Hande Şahingöz henüz 18 yaşındadır, bir süre boyunca halasında kaldıktan sonra yatılı bir okulda devam etmiştir. *** Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu ve benim üstümde incecik giysiler vardı. Donuyordum fakat buradan kalkmak istemiyordum. Gözyaşlarım yağmura eşlik edercesine akmaya başlamıştı. Şimşek göğü delecek kadar gürlediğinde yerimden sıçradım sanki bağırmam için beni ikna etmeye çalışıyordu. Atamadığım çığlıkları benim yerime atıyordu... "Ailen sana akşam saatlerinde dışarı çıkmaman gerektiğini öğretmedi mi kız çocuğu?" Ürkerek sesin geldiği tarafa döndüm. Zifiri karanlığa uyum sağlarcasına simsiyah giyinmiş bir adam vardı karşımda. Gözleri ise seçebildiğim kadarıyla kehribar rengiydi. Yutkunduktan sonra "Hı?" Gibi bir ses çıkardım. "Çok tehlikeli bir bölgedesin." Dedi ağır adımlarla yanıma yaklaşırken. "Tehlikeli bölge mi?" "Evet... Benim bölgem." *** 2. KİTABI ÇIKTI PROFİLİMDEN ULAŞABİLİRSİNİZ❤️ (Romantik ve Fantastik bir kitaptır. Bölümler İlerledikçe Fantastik kategorisine daha çok uyuyor.)

(tamamlandı.) Elis: Artık söylemem gerektiğini düşündüm.(20.13) Elis: Daha fazla saklayamayacağım çünkü.(20.14) Elis: Kutay (20.14) Elis: Seni seviyorum. Hem de her şeyden çok. (20.14) Elis: Peki sen, (20.15) Elis: Beni Romeo'nun Juilet'i sevdiği kadar sevebilir misin?(20.15) Elis0: Bir dakika...(20.20) Elis: Bu numara...(20.20) Elis: Ben yanlış numaraya mı mesaj attım?! (20.20) 0536******: Aynen öyle yaptın güzelim. (20.20)

Bir koku çarptı burnuma, oradan ciğerlerime saçıldı içimde değdiği her yeri talan edip göğsüme çöktü. Allah'ım bu nasıl bir şeydi böyle! Göz kapaklarım hissettiğim sarsıntısıyla kapanırken bedenime araba çarptı sanki, yerde bin bir takla atıp dikenlerin üzerine savruldum. Bu durum okyanusta boğulurken nefes almak gibiydi. Yaşatan bir tabut misali. Saliseler geçtikçe daha da yoğunlaşan bu koku bende büyük bir merak doğurdu: Nereden geliyordu? Sahibi kimdi bu tabutun? Gözlerim sessiz bir mabette gezinirken ilahi bir yeğinlikle aralandı, sorarcasına bükülen kaşlarım ile tavaf ettim her yeri karış karış. Biri çıktı gün yüzüne, çıkarken güneşi kararttı bin bir türlü tehditle ışığını kendi üzerine düşürdü. Ondan ötesi meçhuldü. Ondan ötesi bu adamın varlığıyla işlediği cinayetlerin toprak üstüydü.

Elimdeki bardakta kalan son yudumu boğazımdan geçirdiğimde sertçe bıraktım masaya. "Aylık en az on beş bin." Sanırım çakırkeyiftim, ve onun asistanlığını yapmayı kabul etmiştim. İşte şimdi dikkatini çekmişe benziyordum, sonunda gözleri benim mavilerime uğramıştı. Tıpkı o günkü gibiydi göz akları, kızıla çalınmıştı ve bana baktığı her an daha da çoğalıyordu bu kızıllık. Altın gibi parlayan sakalları güzeldi, acaba kestirdiğinde nasıl duruyordu? Tek kaşı usulca kalktı yukarıya, morarmış göz altları gerildi. "Çok çalışman gerekecek, çokça yoracağım, yıpratacağım." Zor bir karakter olduğu en başından belliydi ama vaatte bulunduğu şeyler çok yönlüydü ve ne tarafa çekeceğimi şaşırmıştım. Hala işten mi bahsediyorduk? Biçimli parmakları şarap şişesini kavradı ve ikimizin arasına, masanın tam ortasına bıraktı. "Ve bana izin verdiğin ilk andan itibaren seni hiç düşünmeden inciteceğim." İşaret parmağı bıraktığı şişeye dokundu. Şişe devrildi, yuvarlandı ve akan kırmızı şarapla birlikte yeri boyladı. İşte bu bizim hikayemizdi, bizim başlangıcımızdı. Ya da değildi? Haydi birlikte görelim! -Bu isimdeki tek hikayedir.-

"Sevgisiz büyüyen her çocuk, 'Seni seviyorum' diyen herkese inanabilecek kadar çocuk." derler. Hayatım henüz çözülmemiş bir olay yeri gibiydi. Yaşanmamış çocukluğumun kanıtları sarı bantlarla çevirili alanda dağınık bir şekilde duruyordu. Bir yerde beyaz küçük oyuncak ayımın boğazına babamın intihar ettiği ip sarılıydı. Diğer yerde renkli tokalar birbirine düğümlenmiş, yerin tozuyla kirlenmişti. Annemin saçımı taradıktan sonra onlarla bağlamasını hayal ederdim ama kırık tarak da tokaların hemen yanındaydı. Hiç uyumamı beklerken okunulmamış hikaye kitapları parçalanmış bir şekilde olay yerimin zeminini süslüyordu. İnsanlar acımasızdı, insanlar dışarıdaydı. Hayatımda ruhuma karşı işlenen bütün cinayetleri izliyorlardı ve beni dışlıyorlardı. "Senin annen deli!" "Senin annen seni öldürmeye çalıştı!" Sevgisiz büyüdüğüm kesindi. Ama 'Seni seviyorum' diyen hiç kimseye inanmazdım. Zaten birinin de bunu söylediği yoktu ama söyleseydi de bu cinayetlerin arasına aşk acısını da ekleyemezdim. Belki de olay yerime dışarıdan bakmak yerine bana yardım etmeye kalkışmış Barlas'ı hayatımdan çıkarmam bu yüzdendi. Kendime ayıracak vaktim yoktu. Ben sadece benden alınan kardeşimi yetiştirme yurdundan kurtarmak için gereken parayı bulacaktım. Bunun için bir hırsızlık çetesine katılıp, Siyah'ın Çırağı olmam gerekse bile.

Genç kız, yerde yatan genç adamın önünde diz çöktü. Parmakları onun yüzünü avuçlarken yutkundu, genzi yanıyordu. Acı; damarlarından sızarak âdeta kanına karışıyor, her bir zerresinin kavrulmasını sağlıyordu. Aciz bedeni bunu kaldıramayacak kadar düşkündü. "Sokağım."dedi titreyen sesiyle. Gözlerindeki yaşlara aldırmadan acı bir çığlık attı. Yüreğindeki vaveyla bedeninde bir volkan gibi patlıyordu. "Beni bırakma, sokağım!" °°°° Onların hikayesi ölümle başlıyordu! Ölüm, iki ayrı insanın sevdiklerini ellerinden almıştı. Yıldız çiçeği ve bir okyanus gözlü. Onların kalbinde yatan kanatsız melekleri, hayata küskünlükleri ve de güzel sevmeleri acıya dem vuruyordu. Onların rengi ne siyahtı ne de beyaz. Onların rengi topraktı. Sevdiklerini ellerinden alan toprağın rengi... • Yaşadıkları kayıplarla yolları kesişen iki gencin yürek burkan hikâyesini okumaya hazır mısınız? Âşk; onlar için sadece acıdan ibaretti. Ta ki birbirleriyle karşılaşana dek... °°° #Kötü çocuk, masum kız hikâyesi değildir! •Okyanus gözlü çocukla, çiçeğinin hikâyesi. ~Dram içerir.~ °°° Bu hikâyenin tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz!

Mizahta #2 Düşmanlar ve dostlar. Farklı hayatlar, birleşen kaderler. Oyunlar, entrikalar ve komplolarla dolu bir yaşam. Düşmanlar dost, dostlar düşman olabilir mi? Kime güvenmen gerektiğini, asla bilemezsin. Aşk, nefret, hüzün, mutluluk ve hayal kırıklığını bizimle yaşamaya ve hissetmeye hazır mısınız? OYUN BAŞLASIN! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ona dostu olarak yakın olamadığım için, ben de düşmanı olarak yakın olmayı seçtim. "Sana ne?" diye sordum kaşlarımı çatarak. "Bana sen." dedi ilk kez duyduğum bir ses tonuyla. Kayan bir yıldız, dileksiz bir anlam ifade etmediği gibi. Ben de, sensiz bir anlam ifade etmiyorum. Bu oyunu ilk başlatan onlardı ve bitirenin kim olacağı büyük bir gizem. Kime güvendiğine dikkat etmelisin. Kırık bir kalbi onaramazsın. Mücizelere inanmıyorsanız, kendi mucizenizi kendiniz yaratın. Öne çıkanlar listesine eklendi - 10.05.2016 İletişim için; İnstagram - bekirzade_leman

Hava kararmaya başlamıştı ve görüntüsüyle beni mest ediyordu.Güneş , zamanla ortadan kayboluyor ve yerini aya bırakıyordu.Ay ise onun ışığıyla parlayıp , insanları büyülüyordu. Bu akşamda gökyüzüne doyasıya bakıp, büyülenmeyi diliyordum sadece.Belkide son görüşüm olacaktı .Bir daha güneşin batışını, yıldızları ve ayı göremeyecektim.Derin bir nefes aldım , bu derin düşüncelerden kurtulmak adına. Yola devam etmem ve geçmişi unutmam gerekiyordu... Şu saatten sonra kapana kısılan bir fare misali ölümü bekliyor olacaktım.