(begin achteraan, alsjeblieft) 'Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, nooit vond ik ergens anders onderdak.' - J. Slauerhoff

Onzichtbaar door haar schoolcarrière gaan, dat is wat Kaydee's dagelijkse bezigheid is. Een onmogelijke taak, gezien het feit dat haar beste vriend, Jaero, één van de beste lacrosse spelers is die haar school te bieden heeft. Kaydee en Jaero zijn al beste vrienden sinds de luiers en kennen elkaar door en door. Hoewel Kaydee vaak met haar neus op het feit gedrukt wordt dat Jaero best een lekker ding is, heeft ze nooit andere gevoelens voor hem gehad dan vriendschappelijke. Althans, dat is wat ze zichzelf voorhoudt. Als blijkt dat Kaydee op een schoolreis in een groot natuurpark gesaboteerd wordt, zitten ze met elkaar opgescheept in the middle of nowhere. Wie weet wat voor impact dit heeft op hun vriendschap... Dit boek bevat grof taalgebruik hier en daar.

Perfectie is voor haar het enige wat telt. Maar dan komt er een jongen, een imperfecte jongen. Zal ze haar streven naar perfectie kunnen behouden? Of zal de liefde sterker zijn?

Ik haat rozen Een waargebeurd verhaal waarin ik een vriendschap ongemakkelijk maak. En andere onbelangrijke jongensproblemen waarin ik alles veel te overdenk. "Ik zeg niet dat verliefd zijn hartstikke schattig kan zijn als bae zijn pumpkin-cutiepie-honeyboo aflebbert en zijn Pfeiffer bacillen met luid gesmak overdraagt. Verliefd zijn kan mooi worden. Maar dat dromerige "alles gebeurt vanzelf" is echt niet zo makkelijk. "Alles gebeurt zelf" is gewoon een leugen. Ja, oké, het brandalarm verliefdheid gevoel overkomt je, maar wat je er vervolgens mee doet ligt aan jou. En in dit verhaal, vertel ik wat ik ermee heb gedaan." Het is geen verhaal met een moraal. Het is slechts een verhaal van zelfspot. -- Onregelmatige updates: want ja, soms gebeurt er gewoon even helemaal niks in mijn leven. Doet mee aan @goldenwattglobe Kaft door @goldenways Start 11 mrt 2019 #1 in waargebeurd #1 truestory #3 in youngadult #10 comedy #12 in tienerfictie #17 in waargebeurd #25 in kortverhaal

Elke dag schreef ze hoe veel ze van hem hield. |18/01/19 / : #1 in dagboek|

Rosalien heeft een bleke huid, spierwitte haren en een bril. Ze heeft nog net geen rode ogen. Korter gezegd: ze is een albino. Op school heeft ze het moeilijk maar waneer Max Moons ter tonele verschijnt lijkt alles gemakkelijker te gaan. Ze moet opdrachten niet meer alleen maken, ze zit niet meer langs niemand en daarbij heeft ze iemand waar ze tegen kan praten, niet dat dat altijd vlekkeloos gaat. Max vertelt dat hij hier eigenlijk is omdat hij zijn vader zoekt. Want, net zoals bij Rosaliens moeder, is zijn moeder overleden aan kanker. Samen beginnen ze aan de zoektoch naar Max' vader maar hoe dat uitdraait, hadden ze beide nooit gedacht. Begonnen: 1 november 2018 Einde: 4 januari 2019 Ik kan nog spelfouten aanpassen! NIET KOPIËREN Hoogste rang: 28 december 2018: #1 zingen 28 december 2018: #6 teen 18 mei 2019: #1 niet

Mijn gedachten en gevoelens raar verwoord. verhalen: zinnen: woorden: letters: lijntjes. #1 in gedicht (16 aug. '18)