Boran'ın yaşadığı ama Alya ve Cihan'ın Boran'dan önce tanıştığı o evren...

Baybarsların kızı Alya, kan davasını bitirmek için Cihan'la evlenir. Zamanla, mecburiyetten doğan bu aşk onu özgürleştirmek yerine konakta esir eder. Kaçtığında ise karnında Cihan'dan bir parça taşıdığından habersizdir.

Sevgili defter, Ben bugün aşık oldum. Sahne ışıklarının altında, Juliet'in pencereden Romeo'ya uzandığı gibi uzandı üzerime aşk. Üstelik ölüm iksiri içmeye de yemin ettik. Ey Hermia! Bükme o masum boynunu. Çiçekteki iksirin etkisi bir düş kadar kısa, aşksa masallar kadar uzun. Gerçeği gömmeye bir avuç toprak yetmez, gençlik çiçek gibi açacaktır elbet gerçeğin üzerinde. Gençlik, pop şarkılarındaki nakaratlar gibi hareketli ve çarpıcı çünkü. Bu bir gençlik kumpanyası, Ve ben bugün aşık oldum.

[Gay] 1493 senesi. Ticâret seferinden henüz dönmüş olan köle Süleyman, bir daha oraya adım atmayacağına yemin etmiş olsa da aldığı bir haberle birlikte büyük bir ümitle senelerce "Refîkim!" diye çağırdığı Usıv'ın marangozhanesine koşar. Ertesi gün şahitliklerinden râzı olunan dört adam Kadı Ebussâliha'nın karşısına çıkıp dâmadı Usıv'ın Pezkovşehir için bir yüz karası olduğunu ve Kebûterhâtun Mahallesinin sâkinleri gibi genel ahlaka aykırı davrandığını söyleyerek cezalandırılmasını talep ederler. Bir mahkeme, bir kadı, bir dâmat ve bir köle. Yüz kızartıcı bir iddia ve dört gün içinde deliller ve şâhitlerle yavaş yavaş ortaya çıkacak olan gizlenmiş hakikat ve günün sonunda değişecek olan hayatlar... Pezkovşehir'in güller içindeki Hisar Çıkmazı'nda başlayıp yalçın dağlardaki Mehmânistan'da son bulan Kebûterhâtunlu Refîkler adlı bu tarihî kurgu; şahsî menfâatlere, nefrete, geleneklere ve devrin hukukuna rağmen var olma mücâdelesi veren masum bir aşkı tasvir ederken bir umuda ve geleceğe yapılan seyahati hikâye ediyor... Başlama: 18.09.2020 Tamamlama: 21.07.2021 & Wattpad'de yayınlama: 11.07.2021 Wattpad'de tamamlama: 02.08.2021

✨Ev arkadaşlığı✨ ✨Lise ve üniversite aşkı✨ ✨İkinci şans✨ Gökdemir ve Ülkü, lisede birbirlerine aşık olmuş ancak henüz sevgili bile olamadan yolları kötü ayrılmış iki gençtir. Yıllar sonra üniversitede yeniden karşılaşırlar. Ülkü lisans eğitimine devam ederken Gökdemir lisans üstü eğitimi için gelmiştir. Birbirlerinden hazzetmiyorlardır ve bir ortak tanıdık sebebiyle birkaç kez karşılaşırlar. Zamanla fark ederler ki; lisede kurdukları ilişkide paylaştıkları şeyler, aslında ikisinin de hayatında bazı dönüm noktalarına sebep olmuştur. Diyalogları ve tartışmaları onları sürekli geçmişe götürür. Ve tüm bunlar olurken gelişen şartlar birbirlerinden hazzetmeyen bu ikiliyi aynı evde yaşamaya iter. 01.07.2024

"Mevsimlerden papatyayı severim. Sonra seni. Sonra yine seni. Ve hep seni..."

"Sevmeler emek ister, sen benim emeğimsin." 🌿 Eski dönem köy kurgusudur.

• Bu, doğanın ve insanların kanunlarına bir başkaldırı hikayesidir. "Uyu Sonay." diye mırıldandı gözlerini açmadan. "Bu kötü adam sabaha kadar seni koruyacak." Tedirginlikle yutkunmuştum. Gözlerim iyiyen iyiye kapanmaya başlamıştı. İçimde bir taraf, sedirden kalkıp Gurur'un omzuna başımı yaslamamı söylüyordu. "Uyuyacağım," diye fısıldadım, uykuya dalmak üzere olan gözlerimin izin verdiği son bir ferle. "Ama bir gün seninle dünyanın kanunları üzerine konuşacağız, Gurur Faysal."

*avareyim,asudeyim,yorgunum bilmiyorum,neden sana vurgunum? -bir mahalle hikâyesi- 18/05/2023 " Dökme yüzünü." dedi. Yüzüne vuran kızıl ateşlere bakarken gözlerinde kararlı bir ifade vardı. Kurşuni bulutlar, karşıdaki binaların silüetlerin üzerine yığılmışlardı ve akşamın alacasına güneşin son kızıllıkları karışıyordu. Hafif bir rüzgâr çıkmıştı. Sesi, bulanıklıktan uzak, net ve kendinden emindi. Hiç tereddütleri olmamıştı zaten. Şimdi oturduğumuz bu tenhalıkta, gözleri yerdeki ateşin kızıllığındayken düşen yüzümü, incinen kalbimi nasıl fark etmiş, nasıl sezmişti bilemiyordum. Beni şaşırtmaya devam ediyordu. Kemikli yüzündeki kararlı ifadeye baktım. Gözleri ateşten uzaklaşıp bana döndüğünde yanağında şimdi sakalların gizlediği yara izini ve sebebini düşünüyordum. Yaralar her zaman görünür değildi, olamazdı ama sanki onun yaraları gördüğümden daha derinlerde bir yerlerde gibi geliyordu bana. Gözleri, uysal bir kuştan uzak, gelip gözlerime ilişti. Bakışları karanlık bir orman gibiydi ama tekinsiz değildi. Alaz alaz bir ifade vardı. Hummalı, sert ve kendinden emindi. Kaşlarının arasındaki çukurlar inen akşamla karanlık çizgilere dönmüştü. Garip bir şekilde yanında kendimi hiç olmadığı ölçüde güvende hissettiğimi fark ediyordum. Bana bakarken gözünü bile kırpmıyor, bakışlarındaki bir şey beni gözlerimi kaçırmaya hatta buradan çıkıp ardıma bile bakmadan kaçmaya zorluyordu. Ama direniyordum. Ne gözlerimi mızrak gibi saplanan bakışlarından çekebiliyordum ne de koşup uzaklaşmaya derman bulabiliyordum. " Dökmedim." dedim inkar ederek, az önceki sözünü esasında kendime hatırlatmak için. Elindeki uzun çubukla ateşi karıştırırken tüylerimi diken diken eden ifadesini de çekip almıştı üzerimden. " Döktün. Ama sen yine de dökme yüzünü. O yüz, dökülecek yüzlerden değil."

İstanbul'un en gözde restoranlarından biri olan Mizanplas'ın yeni bir üyesi var! Yirmi üç yaşında ve CV'sini pek göz alıcı deneyimlerle dolduramamış Ekim'e şans sonunda gülmeye karar verir ve Mizanplas Restoran'a aşçı yardımcısı olarak kabul edilir. Yeni mutfak ekibi birbirinden farklı karakterlere sahiptir. Hele içlerinde bir tanesi vardır ki, çocukluğu sokaklarda geçmiş olan Ekim'in hayatında tanıdığı hiç kimse gibi değildir. Mizanplas, farklı ve zor karakterlere sahip iki insanın birbirini keşfediş ve kabulleniş sürecinin hikayesi. DİKKAT: Okurken bahsi geçen yemekleri denemeye kalktığınızda, kilo alma gibi bir yan etkiye maruz kalabilirsiniz!