Carmen znalazła się na polanie w niewłaściwym czasie - a przynajmniej tak myślała. Młoda wampirzyca nie zdawała sobie jednak sprawy, że ten niewłaściwy czas popcha ją wprost w ramiona przeznaczenia, a konkretnie Alfy Richarda - jej przeznaczonego. Wampiry i wilkołaki od lat są największymi wrogami, ale oni nie mają zamiaru rezygnować ze swojej miłości. W końcu to przeznaczenie ich połączyło, więc obydwoje nie mają tu za dużo do gadania. Fragment: "- Nie będę powtarzał, do cholery. Jeżeli tego nie zrobisz, bez wahania cię zabiję - warknął w moją stronę. Jak prawdziwy wilk. A na mojej skórze pojawiły się dreszcze. Czy mi się to właśnie spodobało? Zawsze uważałam się za osobę silną, o silnym charakterze i trudną do zmanipulowania. Teraz jednak moje wcześniejsze przemyślenia zostały solidnie zachwiane, a to dlatego, że jego władczy głos działał także na mnie. Kolejny raz poczułam się jak w tym głupim śnie - moje ciało mnie zdradzało, dlatego nieśmiało podniosłam głowę i zaczęłam sunąć wzrokiem po jego sylwetce aż nie dotarłam do brązowych, błyszczących oczu, w których widziałam swoje odbicie, a to było zdecydowanie ładniejsze niż odbicie w lustrze! Były przepiękne. Takich oczu nie da się zapomnieć, będą mi się śniły po nocach! Zawiał silny wiatr, zagwizdało mi w uszach. Ten cholerny zdrajca najpierw odgarnął moje włosy z twarzy, a następnie ściągnął całą perukę. Cholera jasna! Teraz wszyscy mieli widok na moje fioletowe włosy. Nie wiem, dlaczego, ale jeszcze raz spojrzałam na Alfę. Oboje patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle ogarnął mnie dziwny spokój. Jego tęczówki z brązowych, zmieniły kolor na krwiście czerwony. Dwa wilkołaki puściły mnie, a z ust Richarda wydobyło się tylko jedno słowo: - Moja! Cholera, a co z moimi soczewkami!?"

Przez 17 lat wycierpiałam wiele. Pragnęłam spokoju. Mając dość, postanowiłam zakończyć moje życie, z nadzieją, że to będzie w końcu koniec. Okazało się, że przeznaczenie miałam inne. Po setkach lat spędzonych w otchłani, staje się istotą o której myślałam że jest tylko w baśniach. Zostałam zmuszona do zabijania by przeżyć lecz po pewnym czasie stało się to moją pasją. Jestem Lidia i gdy trafiłam w otchłań, chcąc wiecznego spokoju, dzieje się coś co przechodzi moje najśmielsze oczekiwania. Zostaję Aniołem Śmierci.

"Jesteście więźniami własnych umysłów" - daj się wciągnąć w świat, gdzie nic nie jest takie oczywiste. Katie była przekonana, że miała wyjątkowo dużego pecha, stając się kolacją głodnego wampira. Choć po tym wydarzeniu nic nie było takie samo, czuła, że ma szansę odnaleźć w życiu upragnione szczęście. Odkrywała swoje nowe zdolności, zawierała przyjaźnie i starała się walczyć z dziwną słabością, która ogarniała ją, kiedy tylko znalazła się w pobliżu Wampirzego Księcia. Wszystko to dziwnie splatało się z niepokojącymi snami na jawie, niewinnymi wypadkami i międzyrasowymi pojedynkami. Okładkę wykonała @perfstylesx #1 miejsce w "o wampirach" po raz pierwszy 30.09.2017

Życie Rikki wywraca się do góry nogami kiedy jej rodzice postanawiają wysłać ją do szkoły z internatem. Nowe miejsce, znajomości i zdolności, które dziewczyna odkrywa w sobie podczas pobytu w Angels Academy nie są jednak zwyczajne. Dlaczego rodzice wysłali tam Rikki? Kim tak na prawdę jest dziewczyna i dlaczego wszyscy zdają się wiedzieć o niej więcej niż ona sama?

Diana, jest córką boga Dragona i ludzkiej kobiety Esme. Pomimo oczekiwań ojca, nie odziedziczyła po nim mocy. Lecz miała sekret, którego nikt nie znał, oprócz Hugo- jej przyjaciela. Od dziecka słyszała szept niesiony wiatrem, lub w szumie wody. W płomieniach ogniska lub w oddechu ziemi. Kobiecy głos mówił do niej, lecz ona nie rozumiała jej słów, aż do chwili, gdy ukończyła osiemnaście lat. Wtedy wszystko się zaczęło... Świat, w którym żyli, był wielkim chaosem i ruiną. Trzysta lat po zniknięciu bogini Lucy, magiczne istoty zostały pozbawione swej mocy, za to zwykli ludzie rodzili się z ich genem. Człowiek nie powinien kraść ich magii, przez to właśnie równowaga została zachwiana, sprowadzając na ludzi śmierć i zniszczenie. Diana i Hugo, wyruszą w niebezpieczną podróż prowadzeni szeptem, który słyszy tylko dziewczyna. Aby odnaleźć sposób na uratowanie świata. Jednak, los nie był im przychylny... Czy córka boga, naprawdę może być zwykłym człowiekiem? *Ta opowieść jest kontynuacją "Płomień feniksa". Jednak staram się pisać tak, aby, ci którzy nie czytali pierwszej części, nie musieli jej czytać by zrozumieć tą opowieść. :) 07. 04.2018- #21 Fantasy ❤ 03.05.2018- # 19 Fantasty ❤Dziękuję❤

Lucy jako mała dziewczynka, musi uciekać od okrutnej matki, gdy dowiaduje się od babci, że wszystkie jej bajki o istotach nadprzyrodzonych są prawdziwe, a ona sama ma moc potężniejszą od bogów. Wraz z wilkiem, który ma ją bronić trafia do starszego małżeństwa, którzy okazują się być wilkołakami. Świat Lucy na początku jest nudnym życiem, w którym powoli odkrywa swoje moce, ale gdy odnajduje miłość, którą musi odrzucić nieświadoma całej prawdy o nim, wszystko się zmienia. Musi odnaleźć bogów i zapobiec wojnie, a po drodze spotyka wiele istot, które chcą za nią podążać i które będą jej wierne. Gdy Lucy odnajdzie trójkę bogów i pozna prawdę o nich i o sobie, komu zaufa? Tylko feniks może naprawić to co zostało zniszczone, ale jaką drogę wybierze? Odbuduje stary świat, czy zabije jednego z bogów? KOREKTA @PaulinaOgrodowska ❤ 03.02.2018- #6 Fantasy ♡ 15.02.2018- #4 Fantasy. ♡♡ 25.05.2018- #3 Fantasy❤ 11.05.2018- #1 feniks

Moje życie może wydawać się okrutne a ja głupia. Sama pcham się w niebezpieczeństwa bo tak podpowiada mi instynkt. Instynkt, który zostanie spotęgowany o stokroć przez nowo poznanych przyjaciół i nową prace. Fakt, że jestem inna wśród tylu innych sprawia, że czuję się wyobcowana, a jednak nie czuję się z tym źle. Lubię być sama. Lubię noc, ciemność i ciężką pracę. Ból sprawia tylko, że czuję choć odrobinę tego co było... zanim stałam się tym kim jestem. A jestem Rose... wiedźma, agentka i orzeł w jeden postaci. Zapraszam.

Macie czasem wrażenie że jesteście inni? Ja tak właśnie czuję się od czternastu lat .Byłam w lesie, sama. Całkiem sama. Siedziałam na polance i bawiłam się z wróbelkami. Zawsze kochałam towarzystwo zwierząt. Miałam tylko dwa latka kiedy mama zginęła z powodu choroby. Nawet dobrze nie wiem jakiej choroby, nikt mi nie powiedział. Nie miał kto mi tego powiedzieć. Ojca nigdy nie znałam. Nawet nie wiem jak ma na imię i czy jeszcze żyję. Od tamtej pory mieszkam u cioci i wujka ,brata mojej mamy. Dobrze mi u nich, jednak i tak brakuję mi kogoś kogo mogłabym nazwać mamą czy tatą, brakuję mi rodzinnej troski jaką nic nie może zastąpić. Teraz mam szesnaście lat i wszystko się komplikuje. Mieliście czasem wrażenie że nigdzie nie pasujecie? Że nic wam nie wychodzi? Że wszystko czego się dotkniecie się psuję, a wy nie możecie tego opanować? Że ogromne silne skrzydła mogły by cię nieść gdzie chcesz, ale nie potrafisz ich zaakceptować? Ja tak mam, i boje się samej siebie.

Niedaleko małej wioski istnieje las. Ludzie mówią, że dzieją się tam dziwne rzeczy. Ci odważniejsi którzy postawili tam swoją nogę już stamtąd nie wracali. A co jeśli powiem ci,że jest dziewczyna która odwiedza ten las każdej nocy? Ludzie mają ją za wiedźmę ale czy nią jest? Czym jest pieśń księżyca i dlaczego jest tak ważna dla lasu? Czy Alfa dowie się kim tak naprawdę jest jego mate? Uwaga! Opowiadanie może zawierać wulgaryzmy i sceny +18. 08.08.18 4 miejsce w o wilkołakach ❤️

Jest to druga część powieści Pieśń księżyca! Minęło 16 lat od śmierci Raissy. Alfa stada zaginął. Na jego miejsce przybył nowy. Wszystkie stworzenia boją się go i nie mają odwagi wypowiedzieć jego imienia, las już nie jest taki jak wcześniej, trwa wojna po między gatunkami. Zoja mieszkając z byłą watahą jej ojca, codziennie musi zmagać się z groźnym Alfą. Regularnie wykorzystywana i żyjąca w ciagłym strachu postanawia w końcu uciec. Podczas ucieczki nieumyślnie trafia na terytorium najsilniejszej watahy na świecie. Strażnicy "ratują" Zoję przed ścigającym ją prześladowcą i przyprowadzają przed oblicze ich Alfy. -------------- Jest to tylko dopełnienie historii! Nie obowiązkowe.