" sen kim oluyosunn!??" "kahramanın oluyorum " dedi bay az önce bana araba ile çarpan salak. " bir insan kaldırımda yürürken arkadan çarpmak nedir ya ??" Çam ağaçlı mavi ve yeşil olan pijama takımının üstünü çıkarıp yere attı. "ohaaa !!gi-giy çabuk şunu terbiyesiz!!" "normalde kızlar da çıkarma mı isterler ama.. " "Ben istemiyorum ! giy yoksa polis çağırırım !" " Giydim gözlerini açabilirsin bayan önüne bakmayan sakar kız" gözlerini kapattığımın bile farkında değildim. yavaşça açtım ve PIJAMALI çocuğa baktım. "her neyse bana çarptın ve bedelini ödersin tabi geçerli bir sebebin yoksa bay pijamalı lamborgihini li çocuk" "uyur gezerim" "hı? küçük at ta civcivler yesin züppe !" " off teyzem çağırdı" " Puhaha teyzen mı çağırdı? Oyşş pijamasıyla da çıkmış teyzesinin yanına gidermiş ana kuzusu " kızmış olacak ki çenesi seğirirken cırladı " bana bak mahalle kızı ! beni gördüğüne bile mutlu olman gerek senin! arabamı kirlettim be sana çarpıp, beni pijamalarımla gören 3. kişisin. Bana kalırsa teşekkür edip tadını çıkarmalısın !" deyip arabasına binip çalıştırdı. camdan bana son kez sinirle baktı. bende ona keyifle güldüm. Gazı kökledi ve defoldu pijamalı asker.. arkasından koşup " Hoşçakal pijamalı kahraman' ımızz!" diye bağırdım alayla.

Her şey 5 kız dövüp ,sigara içerek yakalanan piercingini çıkartmayan dövmeli bir kızın okuldan atılmasıyla başladı. O 'Asya' .Kötü kız .Bakalım bu kötü kızın karşısına bir kötü erkek çıkarsa neler olacak.Belkide hatalar,tesadüfler hayatlarını birleştirir yada birbirine tek kalan şey kötü dostlukları olur.

"Sevgisiz büyüyen her çocuk, 'Seni seviyorum' diyen herkese inanabilecek kadar çocuk." derler. Hayatım henüz çözülmemiş bir olay yeri gibiydi. Yaşanmamış çocukluğumun kanıtları sarı bantlarla çevirili alanda dağınık bir şekilde duruyordu. Bir yerde beyaz küçük oyuncak ayımın boğazına babamın intihar ettiği ip sarılıydı. Diğer yerde renkli tokalar birbirine düğümlenmiş, yerin tozuyla kirlenmişti. Annemin saçımı taradıktan sonra onlarla bağlamasını hayal ederdim ama kırık tarak da tokaların hemen yanındaydı. Hiç uyumamı beklerken okunulmamış hikaye kitapları parçalanmış bir şekilde olay yerimin zeminini süslüyordu. İnsanlar acımasızdı, insanlar dışarıdaydı. Hayatımda ruhuma karşı işlenen bütün cinayetleri izliyorlardı ve beni dışlıyorlardı. "Senin annen deli!" "Senin annen seni öldürmeye çalıştı!" Sevgisiz büyüdüğüm kesindi. Ama 'Seni seviyorum' diyen hiç kimseye inanmazdım. Zaten birinin de bunu söylediği yoktu ama söyleseydi de bu cinayetlerin arasına aşk acısını da ekleyemezdim. Belki de olay yerime dışarıdan bakmak yerine bana yardım etmeye kalkışmış Barlas'ı hayatımdan çıkarmam bu yüzdendi. Kendime ayıracak vaktim yoktu. Ben sadece benden alınan kardeşimi yetiştirme yurdundan kurtarmak için gereken parayı bulacaktım. Bunun için bir hırsızlık çetesine katılıp, Siyah'ın Çırağı olmam gerekse bile.

Benimle Yan Wattys 2014 adlı bitmiş olan hikayenin özel bölümlerinin toplanacağı kitaptır. Kapak yapımı; @RUROGRIME