"Dilini, dudağından uzak tut." Diyerek gözlerini yumup yeniden araladığında yanağımı dişleyeyim derken dudağımı dişlemiştim. İstemsiz yaptığım bu harekete yutkunarak karşılık verdiğinde hipnoz olmuş gibiydim. "Yapma şu hareketi anasını satayım, yapma!" Diye hızla konuştuğunda başımın yanındaki eli çenemi kavramıştı. "Meva..." Ona ne var dercesine baktım. "Dişlerini de dilin gibi çeker misin oradan, yoksa ben başka yöntemlerle mi çekeyim?"

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en güçlü ve en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. Bazı karşılaşmalar kaderin en sessiz oyunudur. Bazı savaşlar bakışlarla başlar. Ve bazı aşklar... İnsanı mahvetmekten çok, yaşatmak için gelir. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

gerçek hayattan ilham alınarak yazılmıştır. Zeyno hükümet adıyla Zeynep dokuz yaşında tıpkı diğer kadınlar gibi kendi bedeninde gördüğü kan'dan sonra. kendini saklar. taaki onbeş yaşına kadar. onbeş yaşında babasının gördüğü kan'dan sonra artık zeyno'nun evlenmesine karar verir. Zeyno daha babasının gördüğü kan'dan bir hafta bile geçmeden davul zurnayla genç ağayla evlenir.

Berrak Aktaş, annesinin ısrarlarına dayanamaz ve yalnızca ismini duyduğu Demirhan Köksalan ile randevuya çıkmayı kabul eder.

Instagram: azimet340 Hikaye yazım başlangıç tarihi. 07.05.22 BİLDİĞİNİZ BÜTÜN ZORUNLU EVLİLİK HİKAYELERİNİ UNUTUN. BAYILACAĞINIZ BİR HİKÂYE TOPRAK KARAKOÇ. ♡ YEŞİM HİSARLI ♡ Nefessiz kaçtım. Ölümüne kaçtım. Kahkaha ile kaçtım. Sonunda durdugum yerle geldiğim yer arası, aydınlıkla karanlık arasıydı. "Önüne baksana lan körmüsün.?" " Benimle evlenir misin.? Ve evet körüm.!" Dedi kahkaha atarak. " Ben körde olsam görebilirim." ***** "Toprak KARAKOÇ'un sözü toprakta biter." Dedi. İki adam şaşkın kala kalmıştı. Toprak ceketini çıkarıp sudyenle duran kıza giydirdi. Uzun bacaklarını dizlerinden biraz büktü. Kızın bileklerinden tutarak kendi boynuna doladı kızın kollarını. " Sarıl" Dedi. Sonrada belinden tutup kaldırarak, " Bacaklarını belime dola." Kız dediğini yaparak çocuk gibi boynuna sarıldı adamın. Yüzünü boynuna gömdü ağlayarak. Toprak ellerini kızın kalçalarının altından birbirne geçirdi. Bu sayede kızı sırtını acıtmadan taşıyabilecekti. Adamlara döndü sonra. Öfkeli bakışlarla konuştu. " Bundan sonra hepiniz karımdan uzak duracaksınız.! İçinizden birini karımın gölgesinin civarında bile görürsem. And olsunki iki kaşının ortasından vururum!" Dedi ve kucağında Yeşim'le odadan çıktı.

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

Yaş Farkı Vardır (9 yaş)! Lütfen bunu bilerek okuyunuz... Atabey Ailesi yıllardır yaptığı mafyacılık işlerine son verip emekliye ayrılmıştı. Çağlar Atabey 4 oğlu, karısı ve yakın aile dostlarıyla huzurlu hayatının tadını çıkartıyordu. Ta ki bir gün şirketine bir mektup gelene kadar... Yıllar önce ölen kızının aslında yaşadığını ve ölü bir bebekle karıştığını söyleyen bir mektupla bütün dengeler bozulur. Bir yandan hasta annesi ve öfkeli babasıyla uğraşırken okumaya çalışan Çiçek bir yandan da şehit sevgilisinin yasıyla kavruluyordur. Bunun üzerine bir de yıllar önce karıştığını öğrenen Çiçek'i karmaşık günler bekliyor.

(+18 İçerik) "Gerçekten çok tatlı bir kızsın kumsal. Bunu sadece yüzün ve vücudun için değil o harika kişiliğin için söylüyorum. Diğer şerefsizler her ne kadar değerini bilmese bile sen her şeyin en iyisine layıksın." dedi ve yanağımı okşadı. Çok duygulanmıştım. Gözümden bir yaş aktı ve Okan hemen belini dikelterek göz yaşımı sildi. "Ağlaman için söylemedim lütfen mutlu ol yeniden. Seni böyle görmek beni çok üzüyor." Dedi. Elimi yanağımdaki eline koyup, "Peki." dedim. Başımı ona uzatıp dudaklarına narin bir öpücük kondurdum. Geri çekilmem ile şaşırarak gülümsedi.

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.