'Savaş mı istiyorsunuz?'

Nomin - Texting Jeno komşusuna 3 yıldır inatla mesaj atmaya devam ediyordu fakat cevap olarak aldığı tek şey görüldüydü. - Fluff -

Bir kaç kural ve yasak... Baş döndürücü bir zevk... Eğlenceli ama kirli bir oyun... Ve kural tanımayan, tehlikeli bir adam... "Madem anlaşamıyoruz, o zaman seninle bir oyun oynayalım Na Jaemin." Cholog & Geomjeong | Nomin Lee Jeno × Na Jaemin Omegaverse

Bilinmeyen Numara: Bir öpüşmemiz yok mu

//MarkHyuck// ... Aynada karşıma geçmiş soğuk bir tebessümle geceyi olduğundan daha zifiri bir siyaha boyayan, rengi de hayatı gibi solmuş bu beden bana mı aitti? Ben miydim bunca zaman kendine işkence edip siyah bir yağmur bulutuna hapsolan? Benim miydi bu esir düşünceler, prangalar eskitmiş fikirler?.. Peki mutlu muydu şimdi herkes? İznim var mıydı tablodaki diğer herkesin etrafında bulunmaya, bozuyor muydum düzeni yine; uyuyor muydum istedikleri kalıba?.. Darmadağın olmuş eşya yığıntılarının arasında topuklarıma batan cam parçalarından daha çok canımı yakan, kendime yabancıyken bile yine kendimle yüzleşmek zorunda olmamdı o gece. Oysa bu farkındalık için fazla geçti artık vakit... "Sen... Ama neden? Bunu neden yaptın?" Dedi arkamda aniden belirip ellerini iki yanımdan karşımdaki aynaya yaslarken. Enseme çarpan nefesi her zamanki gibi sıcacık, ılık ılık akıtmıştı ona olan aşkımı kalbime doğru. Kurumuş dudaklarımın konuştukça kanayacaklarını bilsem de cevap vermekten korkmadım bu sefer. Bu sefer sözlerimi gizleyecek yeri yoktu kalbimin. "Senin için, sana olan sevgimi hissedebilmen, görebilmen için hepsi... Ama ilk olarak beni görmeliydin. Ben de beni görmeni sağladım..." ... "Sevgisini göstermek için hayatı ayaklarının altına alanlara ithafen..."

//markhyuck// ... Birkaç kez sertçe yutkunup ilk kez dolan gözlerini gizlemeden gözlerime baktı. Yağan yağmur muydu bütün bedenimi üşüten, yoksa onu bu denli güçsüz görüşüm müydü bilmiyordum. " Değişimden korktuğumu biliyorsun, belki de bu yüzden hep aynı kalıyoruz. " Dudaklarımdan ufak bir kıkırtı kopup hemen ardından gözyaşlarımla eş zamanlı, kıkırtıma ise tamamen tezat bir hıçkırık sesi sokakta yankılandığında canımı acıtacak olsa da bildiğim gerçeği söylemekten çekinmedim. Arkamdaki kalabalığı ve ne düşündüklerini ise hiç umursamadım. Birkaç dakika sonra o gittiğinde ben zaten tamamen yok olacaktım. Canımı hiçbir şey daha fazla yakamazdı. " Bana her gün ne kadar yetersiz olduğumu hatırlatıyorsun Mark ama hala buradayım. " ... Bu hikayedeki tüm ilhamımı Halsey'in Beautiful Stranger ve Noah Cyrus'ın July şarkılarından aldığımı belirtmek istiyorum. 🌼🌼🌼

//MarkHyuck// *** Kocaman, sıcacık bir gülümsemeyle yüzüme baktı. Bu kadar sevgi dolu gülümseyen birini daha görmemiş olan bünyem dayanamadı bu haline. Hızlı birkaç adımla tam karşımda durup sol elini yanağıma yasladı. "Sanırım sana aşık oluyorum, yavaşça ve derinden. Ne yaptığımı hiç bilmiyorum. Benim bir aşk sözlüğüne ihtiyacım var Haechan, bir teoriye..." Hayır, dizlerim şimdi titreyemezdi. Gözlerim doldu. Polen alerjimden dolayı olduğuna inanmak istedim ama kış mevsiminde ölen tüm şu çiçeklerin neresinden polen fışkırmış olabileceğini bilmiyordum. Eline yasladım yüzümü. Güneş daha da parladı, dudaklarındaki pembelik de öyle. Daha fazla bakmak istedim ona, daha yakından. Ta ki Chenle koca çenesini açıp anı bozana kadar. "Alo!? Kamera dondu sandım sayenizde! Konuşacak mısın Hyung? Burada her işi ben yapıyorum ama! Yüce İsa aşkına adamın ağzını incelemeyi kesip repliğini söyle!" Bağırdı iki elini daldırdığı saçlarından koca bir tutam koparıp kamerayı agresifçe dondurmadan. Şapkasını yere atmayı da ihmal etmemişti her seferinde olduğu gibi. "Yah! Aşkın teorisinden söz ediyoruz burda! Biraz adlib yaptım ne olmuş yani! Aşkla bakmak da suç olmuş! Katil gibi mi baksaydım!" Dedim oyuncu kaprisini fazlasıyla ciddiye alarak. Bu sırada sol tarafımızda kalan tahterevalliye hep beraber binmenin zekice bir fikir olduğunu sanan otuzlarına yaklaşmakta olan abilerim ve dostlarım gürültüyle tahterevallinin ortadan ikiye ayrılmasına sebep olduğunda ağzım açık halde kafamı çevirdim. "Aşkın teorisini bulalım derken götüme tahterevalli girdi ulan! Chenle herifi yok ol gözümün önünden! Biz ne bilelim aşkın teorisini, sözlüğünü, bilmem nesini!?" Onlar ikiye ayrılan tahterevalliden kalkıp hep beraber direktörümüz Chenle'ye saldırmadan hemen önce bağırmıştı abim. Eh, bizden de ancak bu kadar sanatçı olurdu.