"Түүнийг үнсэхийг чинь чимээгүйхэн ширтсээр дотроо мянга мянган удаа үхсээр сууна, хайрт минь."

Тэвчихийн аргагүй ганцаардал дундаа өөрөө өөрийнхөө оюун бодлыг алдаж орхиод хөрш айлынхаа хүүг уруу татчихсан юм.

"Миний байсан цаг хугацааг битгий мартаарай"

...Ямар нэгэн хурц үнэртэй ус бололтой зүйлийн үнэрээр ухаан орон нүдээ нээхэд огт танихгүй газар, огт танихгүй хүмүүтэй нүүр тулах нь тэр... "Сайн уу, Жунхи? Шинэ гэртээ тавтай морил...Намайг Ким Жүнхи гэдэг..." гэж урд минь зогсох урт хар үстэй бүсгүй хэлэхэд би айхын зэрэгцээ гайхширч орхив. "Юу? Т-та нар хүн андуураад байх шиг байна аа...Намайг Бюн Хёнжү гэдэг" "Үгүй ээ, чи Бюн Хёнжү биш! Чамайг Ким Жунхи гэдэг...Чи миний нөхрийн дүү Ким Жунины эхнэр болох болно!"