Güzel bir kadına ithaf edilmiştir.

Ağlamak için yağmuru beklerizya ben o kadar sabredemedim-

Kurt adam hikayesi

200'e Yakın kişiyi öldüren bir Delta kurt, vampirlerin , cadıların ve kurtadamların birleşmesi ile yakalanır.Yaklaşık 2 yıl özel doğaüstü hapishanede kalır.2 yıl sonra aklanması için ona bir görev verilir. MELEZİ ÖLDÜRMEK!

-Birlikte olsak nasıl olurdu? -Olmazdı. -Neden? -Seni üzerim. Kalbini kırarım. -Bende senin kalbini kırabilirim. -Hayır. Kimse benim kalbimi kıramaz. -Neden? -Çünkü; kırılacak bir kalbim yok.

tik tok nasıl bir yer merak edenler için anlaticam

"Bana iyi bak .Gözlerimde gördüğün o gözler varya, biliyorum benim en büyük ve tek zâfım olacak." Bana o derin içten ve keskin bakan gözleriyle bakmaya devam etti. Belimdeki sahiplenici elleri sıkılaşırken devam etti. Bakışlarından farksız keskin ve bir o kadarda emin ve içten cümlelerine. "İleride ,çocuklarını taşıyacağın adamım ben. kadını yapmadan seni bırakmayacak, seni sevgisiyele, arzusuyla, aşkıyla, merhametiyle sonsuza kadar sarıp sarmalayacak olan adam." Bozguna uğratan cümleleri beni şaşırtıp dilimin lâl olmasını sağlarken son sözleriyle donup kalmıştım. "Bu yüzden, iyi kazı yüzümü aklına , çünkü zamanı geldiğinde birbirimizin MÜPTELÂ'SI olup çıkacağız." BU ONLARIN AŞKIYDI. BU ONLARIN SONU GELMEYEN BİTMEK BİLMEYEN KARA SEVDÂLARIYDI. KADER ONLARA İKİ YOL SUNMUŞTU BU YOLLARIN TEKİNDE ZORLUKLARA VE ACILARA GÖĞÜS GERECEKLERDİ AMA HEP BİRLİKTE VE BİRBİRLERİNİN OLACAKLARDI. İKİNCİ YOLDA İSE ACI VE YALNIZLIK VARDI YANİ ZORLUK ÇEKMEYECEKLERDİ AMA ŞUDA VARDIKİ BU UÇSUZ BUCAKSIZ SONU GÖRÜLEMEYEN YOLDA GÖNÜLLERİNİ SÖKÜP CEHENNEMİN DERİNLİKLERİNE ATARKEN BİRBİRLERİNDEN AYRI KALACAKLARDI!!.... Gözlerinden bir yağmur gibi akan yaşlarına inat konuştu genç kız: " kalbimdeki bu mühür'mü beni sana muhtaç eden yoksa kara sevdâm'mı?!!" YAYINLAMA TARİHİ:17/02/2019 ŞUBAT ayında. "Güzel okurlar kitap kapağı hakkında önerisi olan olursa büyük bir mutlulukka ilgilenirim. Çünkü, Kitabımın içini yansıtan güzel bir kapağa ihtiyacım olduğunu düşünüyorum."

Pinokyo hikayesiydi bizim hikayemiz.. Ama melek ben değildim. Ben Pinokyo'nun ta kendisiydim. Melek olan oydu... Ancak ne benim yalan söyleyince burnum uzardı, ne de o bu problemi çözerdi.. İstediğim kadar yalan söylerdim. Çözecek problemi kalmazdı onun.. Ben sadece bir kuklaydım. Şimdi kuklalar önemsenir mi ki? Kukla dükkanı olsa kimse dönüp bakmaz, gayet açık.. Ama o önemseniyordu. Benim gibi değildi. Değersiz gibi görülen tahta parçasından ibaret değildi. İnsanlar onu istedikleri gibi oynatamazlardı.. Onun kanatlarını yalnızca ben görebiliyordum. Neden o beni göremiyordu? Ey Asil Melek! Kanatlarını bana biraz ödünç verebilir misin? Bir makas alıp iplerimi keser misin? Kurtarır mısın beni tahtalarım sökülmeden önce? Ya da tüm umutlarımı yitirmeden önce? Yapamazsın... Çünkü çoktan umutlarım yıkıldı. Onları yıkan sendin...

buraya boş boş ifşalık fotolarımı atcam niye diye sormayın ne bilim amk