"Seni seviyorum" dedi bana son kez bakarak ama sadece yürüdüm, öylece arkama bakmadan. Çünkü onun bana hüzün ile bakan gri gözlerini görürsem dayanamazdım. İlk döndüğüm dönemeçten sonra yere yığıldım. Dizlerim kanıyordu ama en önemlisi kalbim acıyordu. Ağlıyordum ama ağlamamalıydım artık onun için ağlamıyacaktım. Ben Hermione Jean Granger artık ayakta durmalı ve başımın çaresine bakmalıydım 'o olmadan, tek başıma'. Ayağa kalktım ve ay ışığının aydınlattığı parkta evime doğru yürüdüm." Bende seni seviyorum."

Bir Dramione hikayesidir.

Bildiğiniz tüm Hermione'leri unutun, öyle bir hikaye.. →Bol bol argo, rahatsız olacağınız kelimeler, ve erotizm.←

Yalnızlık...Yalnızım ben.Hep yalnızımdır zaten.Sende yalnızsındır aslında ne kadar inkar etsende öylesindir kimsesiz bir ucube.En azından ben kendimi öyle avutuyorum.Bende başka ucubelerde var kimsesiz annesi babası tarafından sevilmemiş bir yetimhaneye terk edilmiş.Sırf farklı diye...Ben siz sıradan insanların değimiyle bir hokkobazım...O küçük beyinlerinizde beni hokkobaz olarak görüyor olabilirsiniz ama bana göre sizi birkaç asa hareketim ile yerlebir edecek yaşıtları arasındaki en güçlü cadıyım.Belki beni tanımıyorsunuzdur ama artık çok geç artık beni tanımak zorundasınız.Ben HERMİONE JEAN GRANGER...

Hermione Dumbledore'un Ordusu için bir yer bulmak zorundadır ve elinde hiç bir fikir yoktur. Ta ki Draco Malfoy kendisine bir anlaşma sunana kadar. Hermione bunu zorunluluktan kabul edecektir. Fakat bu anlaşmanın arasına aşk da girecek mi?

Bir iddia sonucu iki aşığın başına gelenler. Hermione ve Draco. Birbirlerine ne kadar dayanabilirler ya da ne kadar birbirlerini sevdiklerini saklayabilirler.

"Biliyor musun," dedi Draco, başını eğip yüzünü Hermione'nin omzuna saklarken. Sesi cümlenin sonuna doğru boğuklaşmıştı. "Çok güzelsin. Yemin ederim ki öylesin." - Altın üçlünün gözdesi Harry Potter'ın seçilmiş kişi olmadığını fark etmeleri Hogwarts savaşından sonra tüm gözleri başka bir ismin üzerine çekmişti. Onun hikayesi tam da burada başlıyordu ve okuldan henüz yeni mezun olmuş bir genç kız, belki de çağın en zeki cadılarından biri için bu hiç de kolay değildi. Yeni bir savaşa adım adım yaklaşıyorken Voldemort'un güçlerini bizzat aktarıp Hermione Granger'ı öldürmek ile görevlendirdiği Draco Malfoy, her zaman olduğu gibi onun isteklerine boyun mu eğecekti? Peki, Hermione Granger bunu yaparken onu hala nefret ettiği biri olarak görmeye devam edebilir miydi? Belki de Draco; Hermione için düşmandan çok kendisiyle aynı geçmişi paylaşan gizemli bir tanıdıktı.

Hermione Granger, Sırlar Odasında basilisk dişi arayan Draco Malfoy'u görene kadar etrafında bir savaş olması dışında gayet iyiydi. O günden sonra da sıradan olması gereken hayatı dalgalanıp durdu zaten. Her Dramione fanfictionını okudum, artık kalmadı diyorsan hikayeme beklerim.

Hermione'nin parmakları siyah defterin kapağında dolaşıyordu. Hermione daha fazla dayanamayarak defterin kapağını açtı. Ve ilk cümlesini okudu. "Bu günlük aptal, iğrenç , şeytan , küçük, hamamböceğine aittir."

"..Ona baktım, baktım, şu an, öleceğimi nasıl biliyorsam, o anda da onu bu dünyada görüp göreceğim, ya da başka bir dünyada bulmayı umut edebileceğim her şeyden çok daha fazla sevdiğimi biliyordum" ©Tüm hakları saklıdır.