Bir Ata sözü vardı; Ön tekerlek nereye giderse, arka tekerlekte oraya gidermiş. Benim hayatım yıkılışlardan ibaret iken yeni bir gün gibi doğmuştu kurtarıcım. Bir iblisin elinden almış ve hiç tanımadığım bir ülkeye getirmişti. Karamel kokulu bir adamdı kehribar gözlü aşk. Elimden sıkıca tutmuş ve "korkma" demişti. İlk kez, hayatımda ilk kez güven ne demek o ellerin sıcaklığıyla anlamıştım. Geldim onunla birlikte iyileştim ve bir umut doğdu içimde. Yeniden tutunabilir, yeniden sevebilirdi kalbim. Bu hevesle daha çok sarılmıştım hayata ve karşımdaki adama. Her şey iki dudağının arasından çıkan cümleler ile son bulmuştu; "bundan sonra hayatını ve çizgini sen belirleyeceksin peri kızı. Bir gölge gibi etrafında olacağımdan emin ol ama hepsi bu" Bir hayal kırıklığı daha peyda olmuştu içimde. Benim için her şey yapmıştı ama bir kez daha terk edilmiştim. Aradan geçen iki yılın ardından bir kıyametin ortasında buldum kendimi. -beni affet" dedi. -ben varım sana bir şey olmasına izin vermem" dedi -sen benim masum peri kızımsın" dedi. Ve en son düştüğüm o yerden elimden tutarak; "Hadi gel SİL BAŞTAN YAŞAYALIM HAYATI"... BAŞLANGIÇ TARİHİ: 03.12.2019

Kader beyaz kâğıda sütle yazılmış yazı elindeyse beyazdan gel de sıyır beyazı... NFK.. "Kaderimdi belki de bu benim, o yüzdendi kaçıpta kurtulamamam ya da kaçtıkça daha da yaklaşmam... Ben güçlüyüm dedikçe yüküm mü arttı? yoksa yüküm arttıkça ben mi güçlendim? ... Ahh koca İstanbul.. senin,gecene gündüzüne sevincine hüznüne cehennemine cennetine şahit olmaya geldim...👆" >Size İçinde kaybolacağınız bir kitapla geldim 😊

Babası ve annesini daha 4 yaşında trafik kazasın da kaybetmiş ve ömrünün geri kalanını amcasının ailesiyle geçirmişti. Kendisine talip olan 40 yaşında ki bir adamla ve amcasıgilin bu konuyu düşünmesiyle bir korku sarmıştı bedenini ama son anda başka bir talibi çıkmıştı. Köyün en yakışıklı ve dürüst örnek delikanlısı olan Çağan matematik öğretmeniydi ve Ankara'da yaşıyordu. Onun da aklında evlilik yokken annesinin ona bu kızı överek anlatmasıyla ve yetim olup , 40 yaşında ki dul bir adama verileceğini duyunca içine bir sıkıntı düşmüştü. Daha 20 yaşında genç bir kızdı ve okumasına izin verilmemiş, bunca zaman kendi evi olarak bir yeri görememişti. O an vicdanını ve içinde ki sesi dinledi ve o kızla evlenmeyi kabul edip, nikah işlemlerini halletti. Peki sonrasın da ne yapacaklardı? O kıza bunca sene yaramadığı aile sıcaklığını hissetirebilecek miydi? ••• Watpadde konu, kurgu ve isim açısından ilk kitaptır, tamamen şahsıma ait❗

(TAMAMLANDI) Hayat.. Bazı şeyleri kafana vura vura,bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir. Ben kalbi kırıla kırıla öğrenenlerdendim.Adam sanıp yüreğimi verdiğim,bununla yetinmeyip hayallerimi,ümitlerimi ve en önemlisi sevdamı emanet ettiğim kocamdan yemiştim en büyük darbeyi.Hiç bırakmayacakmış gibi tuttuğu ellerimi bir anda bırakmıştı.Başka bir kadının ellerinden tutarken acımamıştı bana. Ne yaptıysam olmadı.. Kirletti sevgimi,ihanet etti güzel bakan gözlerime. Bana elveda demekten başka bir şey bırakmadı.. Bende gittim..Ardıma bir daha bakmadım.Aldırmadım acı veren sözlere.Tek başıma devam ettim yoluma.Bir Allah bir ben..Ta ki gözlerim güzel bakan bir adamın gözlerine takılıncaya kadar..

"Yapma!" Sesimi her ne kadar güçlü tutmaya çalışsamda o bana her yaklaştığında kalbimin atışı hızlanıyor, heyecandan avuçlarım terliyordu. Bir adım daha attı, bu adım aramızda ki kısacık mesafeyi sıfıra indirmişti. "Neyi yapmayayım?" Ellerinden birini ince belime yerleştirdi. "Bunu yapma işte! Bana dokunma!" Güç bela kendimi ondan uzaklaştırdım. "Bıktım anlıyor musun? Beni sürekli iş bahanelerin ile buraya çağırıp sıkıştırmandan, bana yakın olmaya çalışmandan bıktım!" Ellerimi hırsla göğsüne yaslayıp ittim. "İstemiyorum seni!" Bağırmaktan nefes nefese kalmıştım, gözlerimi başka bir tarafa çevirdim. Kolumdan tutup beni kendine çektiğinde şaşkınlıktan irice açılmış gözlerim ile ona bakıyordum. Ben daha itiraz edemeden sıcak dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu olamazdı! Hayır, beni öpemezdi! _________________________ Melisa ve Mehmet'in hikayesi. Kitap kapağı @sehrialem'e aittir. Başlagıç tarihi: 10/12/2019

"Umarım bir gün yüzün yüzümde uyanmak mümkün olur , yoksa bu dünya yaşanacak gibi değil." BERCESTE 09.07.20

ELFİDA Geçmişten geleceğe kendini bulma hikayesi. Adam gitti, kadın bitti. Adam geldi.. kadın.. Elfida. Feda etmektir. Kendini bulma yolunda kendini feda eden bir genç kızın hikayesi. Aşk bulmak, kaybolmak bazende mahfolmak demektir.

"Rotamı kaybettim anlıyor musun beni?. Ruhum oradan oraya sürükleniyor. Belirsizlikler içerisinde yeni bir dünya kurmaya çalışıyorum kendime. En ufak darbede un ufak olacağım anlıyor musun?." Acılar içinde kıvranıyordum. Hayır hayır bu fiziksel bir acı değildi. Tamamen ruhsal bir acıydı. Bir düzensizliğin üzerine kurulu olan hayatım uçurumun kenarında sallanıyordu. "Peki ya senin pusulan ben olsam?. Belki de senin ruhunun haritası benim kalbimdir. Bir kere kalbine sım sıkı sarılsam o zaman rotamız bir olur mu?." ♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡°♡ İlave bölümleri, düzenlemede olan kurgusuyla benim ilk göz ağrım, göz yaşlarım, mutluluğum, çocukluğum ve nice tarif edemediğim hissime ev sahipliği yapan kitabıma hoş geldiniz. Düzenlenen bölümlerin basında '《♡》' sembolünü göreceksiniz. Kalbimde ki kıpırtıyı kalbinizde hissetmeniz dileğimle Sena Karahanlı. 🎠KİTAP, KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AITTIR. ÇALINMASI VE ALINTI YAPILMASI DURUMUNDA KARSI TARAFLA HUKUKSAL YOLLARLA GÖRÜŞECEĞİM. 🎠GENÇ KIZ EDEBİYATINDA #1 18.03.2018 #1 04.03.2018 #1 26.12.2017 #1 24.11.2017 #1 20.10.2017 KORKU'DA #2 08.08.2018 #9 03.08.2018 #8 04.08.2018 05.08.2018 06.08.2018

Görme engelli bir iş adamı olan Alp Merih Demirhan, insanlardan uzakta izole bir yaşam sürmektedir. Kimseye açmadığı dünyasında tek başına ve yapayalnızdır. Ona rehberlik yapmak üzere evine yerleşen onun tam zıttı Ada Samyeli ile hayatı bütünüyle değişecektir. Ada, Alp'in tüm karanlığının aksine ışık saçan, hiç vazgeçmeyen ve hep kendi bildiğini okuyan bir kadındır. Yavaş yavaş Alp'in karanlık dünyasını bir mum ışığı misali aydınlatmaya kararlıdır. "Dünyadaki karanlıkların tümü bir küçük mum ışığını söndüremez."

"Dinle şimdi." dedi. Sesi sanki bir şeyleri incitmekten korkar gibi çıkıyordu. Şaşkınca etrafıma bakındığımda dudakları yavaşça yukarı doğru kıvrılırken elmacık kemikleri belirginleşti. Öyle güzel gülüyordu ki... Gülüşü kapkaranlık kumsalı aydınlatıyordu sanki. "Duyuyor musun?" dedi beni kendime getirmek için. "Neyi duyuyor muyum Elçin?". Başını yavaşça omzuma yasladı. -Sessizliği Barış, sessizliği. Ne anlatıyor? Ne anlatıyor? Durup dinledim bir süre. Neredeyse ayaklarımıza kadar gelen dalgaları, şehirden uzak olmanın sessizliğini, Elçin'in düzenli bir şekilde alıp verdiği nefesini... Gözlerimi kapatıp sessizliği karşıladım onun yaptığı gibi. Başımı başının üstüne dayadığımda duyduğum tek şey vardı. -Seni.. Seni anlatıyor.