"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Nereye gittiğini bilmeden, aslında yürüdüğünün bile farkında değilken adım sesleriyle birlikte bavulunun tekerleklerinden çıkan tangırtıların eşliğinde ilerledi. Sahil kenarında bir parka geldiğini fark ettiğinde, bir ağacın dallarının gizlediği banka kadar güçlükle yürüdü. Sol elinde sıkıca kavradığı kumaş çantası, sağ elinde yine sıkıca kavradığı bavulun kulpu, güçsüzce banka çöktü. Sert ahşap tenine değdiği anda bir sızlamayla dudaklarından garip bir ses çıktı. Derinlerinden sarsılıyordu. İçinde geri dönülmesi güç bir yıkıma sebep olacak bir sallantı vardı. Hiçlik... Yoksunluk... Dehşet... Korku... Kaybolmuşluk... Panik... Bunları hissediyordu. Ve utanç! Yağlı bir urgan gibi utanç ilmeği boynuna geçmiş, her saniye nefes almasını engelliyor, onu boğuyordu.

Zombies and werewolves and witches, oh my! Dorothy is a normal teenage girl. She goes to school, hangs out and resists the advances of the boys in her year. And she lives with her aunt after the death of her parents. A trip to a mall is brought to an abrupt halt when a freak storm hits. Dorothy is transported to another land, one where zombies hunt, a serial killer is rebuilding his metal body from the parts of his victims and a witch is trying to prevent a self proclaimed wizard from destroying their world! With a werewolf mourning its murdered beloved and a group of orphans ready to carry out a human sacrifice, Dorothy is sure she's not in Kansas anymore!

Bir genç kızın hikayesi...

Siyahta beyazın zıttıdır , ama yanında en çok ona yakışır. Belkide aşk herşeyi göze almaktır? Okuyunca seveceksin. (kitap düzenlenmemiştir yazım yanlışı sizi rahatsız edebilir) 17.01.2015

Emily gizemli ormana arkadaşlarıyla tatile gittikten sonra başına daha neler gelecekti...

-"Doğum günün kutlu olsun. Umarım bir daha ki doğum gününü beraber kutlayabiliriz." Artık bu notlar canımı sıkmaya başlamıştı. Sürekli sağdan soldan çıkıyorlardı. Kız olsam peşimde bana aşık bir sapık var diye endişelenirdim. Ama değildim. Bunları yapanın bir kız olduğunuda düşünmüyordum açıkçası. Çünkü kızlarla pek işim yoktu. Benimle konuşmak için gelenlere de kaba davrandığımdan benden uzak duruyorlardı. Düşündüğüm iki şey vardı; Ya bir gay bana aşık olmuştu, bu yüzden karşıma çıkmaya korkuyordu. Ve not bırakıyordu. Aman allahım, lütfen böyle bir şey olmasın! Ya da... Birileri benimle dalga geçiyordu. Bu doğruysa, yapan kişinin elimden çekeceği vardı.

İlk yazdığım Macera içerikli bir kitaptır her yaştan insan okuyabilir

TANITIM Yaşamı tekinsiz olaylarla birden değişen ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlayan genç bir kız... Kendi evrenini ve diğerlerini ölümcül bir sondan kurtarmaya çalışan bir adam... Bilinen ve bilinmeyen evrenin çakışması... Sırlarla dolu geçmişler ,ürkütücü bir kaos,açıklanamayan ve kendini yönlendiren bir kehanet...