"პოეტურად არაფერი სრულდება. მთავრდება და ჩვენ ვაქცევთ მას პოეზიად. ეს სისხლი ერთ დროს არ ყოფილა ლამაზი, არამედ - უბრალოდ წითელი."

"შენ თქვი რომ ცუდი არაფერი ჩამიდენია მაგრამ სახლში მაინც არ მიშვებ" "გაგიშვებ მაგრამ ახლა არა." მშვიდი ხმით პასუხობს. "მაგრამ ახლა მინდა!" ჯიმინიმ კონტროლი დაკარგა. "გითხარი არა!" ჯანქუქმა ხმას აუწია. "ეს გატაცებაა!" თქვა და ჯანქუქს ხელით ანიშნა. "რათქმაუნდა"

19/01/17-19/02/13 " დავიღალე, რომ ყველა იმას მითითებს რა გავაკეთო და რა არა!" "ჯონგუკ, სჯობს დამშვიდდე." "ხო ახლა, სწორედ მაგას ვაპირებდი." ცალყბად გავუღიმე უფროს ძმას და ჩანთის ჩალაგება განვაგრძე. "გუკი არ გინდა გთხოვ, მაგით ვერაფერს გამოასწორებ." "ვცდი მაინც, ჯინ. შენ ყოველთვის საამაყო შვილი იყავი, მე კი ყოველთვის ოჯახის ლაქა, ძალიან ვწუხვარ." ჩანთის ჩალაგება დავასრულე და ოთახიდან ისე გავედი, არც კი ვუსმენდი მის ბოლო სიტყვებს. 🗣️ ფიკში გამოყენებული რესურსები არ მეკუთვნის მე.(ფოტო,ვიდეო) ‼️boyXboy ‼️🔞 თუ მინიშნებულ გაფრთხილებებზე იმუნიტეტი არ გაქვთ და თავს ცუდად იგრძნობთ, სიკეთე მიყავით და არ წაიკითხოთ. 👌💜

ჯიმინი იუნგის ხუთჯერ უხსნის სიყვარულს, იუნგი კი ერთადერთხელ პასუხობს იმავეთი. ფანფიკი თარგმნილია.

რა ხდება, როცა შენი ცხოვრება იცვლება? როცა ის შენთვის დაუნდობელი ხდება, როცა ყველა შენი ოცნება ფერს კარგავს, იმ ყვავილებით მოფენილ, ნათელ და ლამაზ გზას შორდები, რომელზეც ერთ დროს მშვიდად მიდიოდი და ბნელ სამყაროში ინაცვლებ, სადაც შენთვის არავინ და არაფერია ნაცნობი? როგორ უძლებ იმ დაუნდობელ ტკივილებს, რომელსაც ცხოვრება გაყენებს? როცა გრძნობ, რომ თითქოს მას დრო და დრო ეჩვევი, თუმცა სინამდვილეში შენ ის ყოველდღე თითო აგურს გაცლის ფეხქვეშ და საბოლოოდ საძირკველის გარეშე გტოვებს? ჰარი, ლიამი, ზეინი, ლუი და ნაილი მას სხვადასხვაგვარად, სხვადასხვა ხერხებით ებრძვიან, თუმცა რა მოხდება მაშინ, როცა ისინი აღმოაჩენენ, რომ თურმე მათ საერთო მიზანი აქვთ და ბრძოლას ერთად გააგრძელებენ? სიკეთე გაიმარჯვებს თუ სიბოროტე? დააღწევენ თუ არა ისინი ოდესმე თავს ამ წყვდიადს?

"მე ის ადამიანი ვარ, ვინც ძალიან ბევრს ფიქრობს, მაგრამ არ ლაპარაკობს.. მაგრამ გუქმა უსიტყვოდაც იცის რომ ძალიან მიყვარს" - ეს იყო მისი ბოლო წარწერა დღიურში რომელმაც გუქი ცხარე ცრემლებით აატირა!

" შეგვიძლია დავივიწყოთ თვალის ფერი, თმის სურნელი... დავივიწყოთ მოგონებები ნათქვამ სიტყვებზე... მოვიშოროთ თავიდან მელოდია ან ლექსის სტროფები... მაგრამ ადამიანს რომელმაც სიყვარული გვასწავლა ვერასოდეს დავივიწყებთ. "

" ჩუმი იყო, მაგრამ არა ბრმა. ამჩნევდა. " " იცინოდა. ზუსტად ისე, მას რომ უყვარდა" " - ახლა რა იქნება? - ახლა მოვკვდებით. - ახლა მოკვდებით. " "სწორედ სიყვარულის გამო ვართ აქ და ახლა" დაწყების თარიღი: 06/06/2018 დამთავრების თარიღი : მიმდინარე...