#1 in Historical Fiction (27/11/2017) #1 in Historical Fiction (26/07/2018) Τι κοινό έχουν η Ιωάννα της Λορένης και η θεά Αφροδίτη; Τι κοινό έχουν η Αταλάντη και η Ειρήνη η Αθηναία; Τι κοινό έχουν η θεά Ίσιδα και η Άννα η Κομνηνή; Τι κοινό έχουν η Anne Boleyn και η Πηνελόπη; Ιδού η απάντηση. Ήταν όλες τους Γυναίκες. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Αυτή η ιστορία δεν θα πρόκειται παρά για συλλογή διηγημάτων για γυναίκες της Ιστορίας τις οποίες προσωπικά θαυμάζω για ποικίλους λόγους. Να περιμένετε βασίλισσες, πριγκίπισσες, θεές, θνητές, μάγισσες, νεράιδες, πολεμίστριες, ηρωίδες, ιέρειες κι ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Τα διηγήματα συνηθως θα αποτελούνται από ένα έως τρία κεφάλαια ενώ σπανιότερα μπορεί να φτάσουν τα πέντε. Επίσης, να σημειώσω πως δεν θα ακολουθήσω χρονολογική σειρά. Μπορεί να ξεκινήσω από την Ελισάβετ την Πρώτη της Αγγλίας, να συνεχίσω με την Αταλάντη και μετά με την Υπατία την Αλεξανδρινή. Οπότε να είστε έτοιμοι για όλα.

//Αγαπημένε μου εαυτέ, άκου προσεκτικά...

Εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένο το λαμπρό ποιητικό έργο του θρυλικού Λόρδου Βύρωνα!

✿ Για όλους όσους δεν έπαψαν να ελπίζουν και για όλους όσους δεν σταμάτησαν να αγαπούν, μάζεψα μία κούτα αναμνήσεις, ευχές και όνειρα κι ύστερα από ένα αερόστατο τα σκόρπισα στον αιθέρα. Και όπως πετούσαν ζωηρά σαν κόκκινοι χαρταετοί, που μπλέκονται από τις ριπές του ανέμου, έκλεισα τα μάτια και ευχήθηκα να μην χάσουν τον προορισμό τους. Είχα ρίξει στιγμές όμορφες και τις έστελνα προς ολάκερη την Γη, γιατί άπαντες έχουν σημασία και όλοι αξίζουν ένα καλό τέλος.

Για τον καλύτερο λόγο του κόσμου. Για την αγάπη. ❤️ *Oneshotes* Anemodarmenh💛 *No copies allowed for any use thx*

Ο κοσμος δεν χειροτερεψε απλα ανοιξες τα ματια σου περισσοτερο /Το να εισαι εφηβος ειναι αναμφισβητητα δυσκολο. Ποσο μαλλον σε μια κοινωνια που συνεχως αλλαζει,οι κλειστομυαλοι ανθρωποι και τα στερεοτυπα κυριαρχουν και η ανασφαλεια του κοσμου σε πνιγει./

Τωρα τελευταια νιωθω πιο χαρουμενη απο ποτε! Αυτα ομως ειναι μερικα λογια ειτε γραμμενα απο εμενα ειτε απο αγαπημενους ποιητες για την περιοδο που δεν ημουν πολυ καλα και πονουσα μεσα μου...

Ακόμη και τώρα, αν με ρωτήσεις, δεν έχω σταματήσει να αγαπάω την κυρία Αγγελική. Ούτε εκείνη, ούτε τον άντρα της. Ούτε το κορίτσι και το αγόρι πάνω από το τζάκι. Αν θυμάσαι έχω τη φωτογραφία τους ακόμη, στην τραπεζαρία. Αυτή είναι. Σου είχα υποσχεθεί κάποτε πως θα σου έλεγα την ιστορία της. Συμμετοχή για το διαγωνισμό του Αγίου Βαλεντίνου #ValentinesContest2019 Trigger Warning για αναφορές σε οικογενειακή βία

Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Μέχρι τό ξέσπασμα τοῦ Μεγάλου Πολέμου ἡ ἀνθρωπότητα δεν εἶχε γνωρίσει τῇ φρίκῃ. Οἱ ἄνθρωποι δεν ζούσαν με τήν καθημερινή ἀγωνία τέλους. Η βία καί ἡ αἱματοχυσία δεν ήταν καθημερινά φαινόμενα για τούς ἁπλοῦς πολίτες. Μέχρι τό ξέσπασμα του ἡ λέξη «πόλεμος» δεν φάνταζε σκληρή, σε αντίθεση με τήν στυγνή πραγματικότητα. Μεταξύ 1914-1918 ὅλοι έγιναν μάρτυρες τῆς πιό αἱματηρής ἀνθρώπινης ἱστορίας. Όλοι βίωσαν τό πόνο, τή θλίψη καί τό φόβο που τρύπησαν ξαφνικά μές' στην λεπτῇ σάρκα τους καί κρύφτηκαν κάτω ἀπό τά σπασμένα ὀστᾶ τους. Η ἐκρήξῃ του Α' Παγκόσμιου Πολέμου ὡδήγησε σε ἀκραίες συνθήκες καί ἀνάγκασε κάθε βασανισμένη ψυχή να ἀναζητήσει μίαν καλύτερη ζωή, μακριά ἀπό τόν ὀδυνηρό θάνατο. Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι πού πάλεψαν μέχρι τέλους. Ἄνθρωποι τολμηροί, θαρραλέοι, γενναῖοι. Ἄνθρωποι πού χάθηκαν κάτω ἀπό τό ματωμένο χῶμα σε μίαν ἐφιαλτική νύκτα. Αὐτοί, πού σήμερον ημέρα θαυμάζομεν και ἀποκαλοῦμεν ἥρωες. Ἀνάμεσα τους καί ὁ Πίτερ. #1 RoyalBookAwards © Wattpad story 2017

「Σήμερα πέθανες Σήμερα χάθηκα」 ~~~ Αν μπορούσα να σε δω άλλη μια φορά θα σου έλεγα πόσο σε αγαπώ