Derin nefes aldım ve gözlerine baktım. Onun kahverengi olduğunu düşündüğüm harika gözleri benimkilerle buluşurken kanımın çekildiğini hissettim. "Başka bir şeye odaklanmaya çalış. Böylelikle unutursun. Ve hissetmezsin. Söz veriyorum. Bir şey olamayacak sana." Daha fazla ağlarken gözlerimi gözlerinden ayırmadım. Bana daha önce kimse de görmediğim bir bakışla bakıyordu. Ve devam ettim. "Etrafa odaklan. Ya da bana. Gözlerime odaklan mesela. Ya da sesime. Ne dediğime odak.." Tam o anda cümlem kesildi. Sesimi kesen dudaklarımın üzerine çıkan dudakları oldu. Gözlerim kapanırken, aklımda ya da vücudum da tek hissettiğim şey oydu.