Ünlü milli takım kaptanı Jeon Jungkook ve onun sevgili eşi omega Jimin... Çocuklarına 2 aylık hamileyken alfasının maçlarına katılan Jimin yanlışlıkla Jungkook'un topu karnına getirmesi sonucu bebeğini kaybeder. İkisi uzun bir aradan sonra ayrılır. Yıllar sonra Jimin bir alfa, Jungkook ise bir omega bulmuştur. Peki ya aşkları?

Bir vedanın habercisi 1 Eylül 1939 ∞ 13 Ekim 1941 [4 ekim 2019] ∞ [20 temmuz 2020]

Jungkook, hayatının son beş yılının tüm anılarını unutur. Jimin ise Jungkook onu tekrar sevmeyeceği için korkuyordur.

"Bu olmaz, monte carlo istiyorum."

fakat sen Jimin, "ben yokkende aşk vardı" diyorsun. gece yokken yıldızlar varmış gibi, yağmur olmadan gökkuşağı çıkıyormuş gibi...

"Kampa giden yedi arkadaşın arasından bir katilin çıkmasıyla başlayan olaylar nasıl bitecek?" Acemi dönemlerimde yazmış olduğum bir eserdir, lâkin kaldırmaya kıyamadım. Bunun bilincinde okumanızı tavsiye ederim. [taekook ile ilgili değildir.] [Yorumlarda spoiler verenler engellenecektir.]

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

"Sensiz ne zaman gözlerimi açsam, yağmur yağıyor."