Η Θάλεια Ιωάννου βρίσκεται σε τεράστια απόγνωση· ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές της στο τμήμα Δημοσιογραφίας είναι να βρει μια θέση εργασίας. Οι απέλπιδες τελικά προσπάθειές της την οδηγούν σε ένα τρομερό αδιέξοδο: αποκτά διπλή ταυτότητα, προκειμένου να μπορέσει να επιβιώσει, όντας υπάλληλος σε γνωστό περιοδικό από τη μία, και γραμματέας των Breaking Sun από την άλλη. Στόχος της είναι να καταφέρει να ξεσκεπάσει τα μυστικά του Ορέστη Αδάμου, του εργένη τραγουδιστή του συγκροτήματος. Ο μυστήριος, τολμηρός και ταλαντούχος ροκάς, όμως, έχει άλλα σχέδια... {MUSIC & IMAGES ARE NOT MINE}

"είσαι μεγάλος Μπελάς τελικά, θα σε στρώσω όμως με τον δικό μου τρόπο" μου είπε καθώς ερχόταν προς το μέρος μου, αντανακλαστικά προχωρούσα προς τα πίσω.. "πίστεψε με δεν θέλεις να αργήσεις να με αφήσεις αν καταλάβει κανείς πόσες μέρες λείπω.." είπα ελπίζοντας να με αφήσει επιτέλους.. "θα φύγεις όταν το αποφασίσω εγώ!" είπε καθώς με έφτασε κρατώντας με από τα χέρια.. "άσε με" προσπάθησα να κρατήσω σταθερή τη φωνή μου.. "σσσ, δεν νομίζω να θέλεις!" είπε ασφαλίζοντας τη μέση μου με τα χέρια του.. Η 17χρονη Ιόλη πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ, βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος ώρα και στιγμή.. Η ζωή της ολόκληρη κατευθύνεται από τους άλλους, και συγκεκριμένα απο τους προπονητές της καθώς δεν έχει κάποια άλλη ζωή πέρα από τις προπονήσεις της. προφανώς και αυτό θα αλλάξει όταν ο 25χρονος Tζεικ Σμιθ, γνωστός επιχειρηματίας θα αναγκαστεί να την απαγάγει..

"Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καλύτερα κρύο".

"Μπ-μπορείς να με αφήσεις;" τραυλιζω "Μα μωρό μου, και οι δύο ξέρουμε πως δεν θες να σε αφήσω"λέει και ενώνει τα χείλη μας. Απόσπασμα από Part 40 __ Η Νεφέλη είναι μια 16χρονη μαθήτρια της δευτέρας λυκείου η οποία καταλήγει να ψάχνει σπίτι με συγκάτοικο. Όταν μετακομίζει στο σπίτι, το άτομο που αντικρίζει δεν είναι η κοπέλα που είχαν μιλήσει αλλά ένα αγόρι ονόματι Πάνος. Ο Πάνος είναι το κακό αγόρι. Καπνίζει, πίνει, ξενυχτάει και πηδάει ότι θηλυκό κινείται. Εχει ένα σκοτεινό παρελθόν το οποίο γνωρίζει μόνο ο ίδιος και η παρέα του και δεν εκφράζει τα συναισθήματα του για κανένα λόγο. Όλοι τον θεωρούν καφρο, δεν ξέρουν τι έχει περάσει και δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να μάθουν. Δεν ξέρουν πόσο δύσκολα πέρασε, πόσο πόνο έζησε. Απλά τον έκριναν. Τι θα γίνει όταν η Νεφέλη θελήσει να μάθει περισσότερα για αυτόν και το παρελθόν του που προσπαθει τόσο πολύ να θάψει; __ Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλο βιβλίο (πχ χαρακτήρες, ονόματα, καταστάσεις) είναι εντελώς συμπτωματική και όχι αντιγραφή. Το βιβλίο περιέχει υβριστικό και μερικές φορές ακατάλληλο περιεχόμενο (θα επισημαίνετε πιο πριν) Μην αντιγράψετε!

Έκλεισα τα μάτια μου ενώ άφησα το ματωμένο όπλο μου στο κρύο πάτωμα. Ήξερα ότι έφτανε το τέλος. Μπορούσα να το νιώσω να με καταστρέφει αργά και βασανιστικά, όπως έκανε πάντα. Να παίρνει μακριά κάθε κομμάτι μου, κάθε ίχνος ψυχής που είχε απομείνει σε ένα άδειο σώμα. Όπως τα τσιγάρα που καπνίζαμε παρέα κοιτώντας τα αστέρια, κάνοντας όνειρα που και οι δύο ξέραμε ότι δεν θα πραγματοποιηθούν. Ποτέ όμως δεν φαντάστηκα έτσι το δικό μου τέλος. Δεν ήταν ένα τέλος γραμμένο από εμένα αλλά από τον χειρότερο μου εχθρό, δύο πρόσωπα που καθώς πλησίαζα στον θάνατο συνειδητοποίησα ότι ήταν ένα. Ένιωσα κάποιον να κάθεται δίπλα μου, όμως δεν είχα την δύναμη να ανοίξω τα μάτια μου. «Γιατί το αφήνεις να σε σκοτώνει;» Αμέσως κατάλαβα ότι αυτή η φωνή ανήκει στην γλυκιά καταστροφή μου. Στον άνθρωπο που μου έβαλε φωτιά αλλά κράτησε τις στάχτες μου κοντά του. «Δεν μπορεί να με σκοτώσει» Άνοιξα με δυσκολία τα μάτια μου και αμέσως χάθηκα στο μοναδικό χρώμα των δικών του. «Είμαι ήδη νεκρή» συνέχισα χαμογελώντας πικρά. Ίσως και για τελευταία φορά. Περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο♡ © 2019 -DON'T COPY THIS STORY! [first story] - YourDis

"Εμείς οι δυο αφήσαμε ένα στοίχημα στην μέση αν θυμάμαι καλα !" Μου είπε με ενα πονηρό βλέμμα Πόσο μου έλειψε αυτό το βλέμμα "Και;" του απάντησα εγω χωρίς να του δείξω κάποιο ενθουσιασμό "Πρέπει να πληρώσεις το τίμημα" με πλησίασε και τοποθέτησε τις άκρες των δαχτύλων του στο πηγούνι μου σηκώνοντας το Ξανά αντικρίζω αυτό το βλέμμα Προσπάθησα να συγκρατήσω όλα αυτά που ένιωθα εκείνα τα χρόνια μακριά του Μίσος ,θυμός, αγάπη ,πάθος, πόνος ,εγωισμός , αλλα πάνω από όλα αυτός ο βρώμικος έρωτας Καθε βράδυ τον ένιωθα δίπλα μου χωρίς να είναι όντως εκείνος... "Και τι θες από εμένα τώρα ;" τον ρώτησα προσπαθώντας να συγκρατήσω τα δάκρυα μου "Πρώτα από όλα μην το παίζεις δύσκολη , δεν σου πάει μικρή μου" γονάτισε στο ύψος μου και με κοίταξε ακόμα ποιο υπομονετικά και πονηρά "Δεν τον παίζω δύσκολη κ.Bieber, ΕΙΜΑΙ!" Του απάντησα σηκώνοντας απο την θέση μου Εκείνος με σταμάτησε πιάνοντας τον καρπό μου "Θες να σου θυμίσω τι περνάγαμε εμείς οι δυο μαζί δεσποινίς ...Bieber!" Μου είπε χαμογελαστά σαν να το απολαμβάνει Αυτό το δεσποινίς Bieber ακόμα το χωνεύω Αυθόρμητα το χέρι μου έφυγε προσγειωνοντας το σ

Μία ιστορία γεμάτη πάθη, έρωτα, εκδίκηση και αίμα. Το κρύο του Βορρά δεν συγχωρεί κανέναν, ειδικά εκείνον που θα το προδώσει.

"Σε αγαπάω" ψιθύρισε και με κοίταξε στα μάτια,έβγαλε την μαύρη αναρχική κουκούλα του και έσκυψε να με φιλήσει. "Το εννοείς;"ρώτησα κοιτάζοντας τον μέσα στα πράσινα μάτια του περιμένοντας την απάντηση του.. "Ναι φυσικά και το εννοώ " είπε με σιγουριά.. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ° Rankings ° • 15/12/18 #1-anarchy • 2/1/19. #2 -anarchy • 15/1/19 #3 -anarchist • 2/3/19 #1-anarchy

«Που πας χωρίς εμένα πριγκίπισσα;» «Γιατί με εσένα που πάω;» «Στην κόλαση.» •she is his little princess • ❌DON'T COPY THIS STORY❌ {τα πρώτα κεφαλαία χρειάζονται οπωσδήποτε διόρθωση} 1ο βιβλίο (γράφτηκε σε ηλικία των 15-16)