1 değil 2 değil 3 değil tam 4 abi hepsi de birbirinden uyanık ve kıskanç işte şimdi yandım ben Allah rahmet eylesin bana. Eğer benim gibi ultra sakar ve ultra iks larç abilerini sinir etmeye doymayan biriyseniz bu hikayeye alalım sizi.Tamam tamam sustum. Yazaraşkitilatom söz sende! Yazar:İlk göz ağrım olan karakterim Öykü diye demiyorum mükemmel bir karakter valla bayılırsınız. Tabi az salaklık da mevcut ama o kadar kusur kadı kızında da olur yani.

Reynmanonim: Ya ben sana gizli değilde , Reynmanonim: Açık anonim olsam ? Reynmen: Anonim dediğin gizli olmaz mı? Reynmanonim: Gizli olmama izin vermedin ki anonim olayım . Reynmanonim: Canlı yayınına aldın beni . Reynmen: Ee fena mı? Reynmen: Dediğin gibi farklılık yap açık anonim ol. Hem, Reynmen: Olur da kitaplardaki gibi , anonimime aşık olursam, Reynmen: Kim bu ya diye kafayı yemek zorunda olmayacağım...

Reynmen'le Hayal Et

Gerçekleşmeyeceğini bile bile senin hayalini kuran ben. Beni bir kez bile düşünmeyen sen. Reynwomen (karmaşık duygular içerisindeyim sanırım)

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.