Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Yolda yürürken duyduğum çığlık bütün hayatımı değiştirdi. tesadüfmüydü yoksa kadermi, Kimi seversen sev kaderinde kim varsa onunla evlenirsin. Ne kadar isyan edersen et ne kadar değiştirmeye çalışırsan çalış nasibinde ne varsa onu yaşarsın. Bu bazen işin, bazen evliliğin bazen ise aldığın kararlar hayatın ne getireceğini bilmeden yaşarsın. Kalbin ve aklın arasında kalırsın bazende bir mecburiyetten ibarettir hayat. KADERİN İZİN VERMEDİĞİNE ŞANSIN GÜCÜ YETMEZ....

1'Siyah kalp 2'Krizantem 3'İntihar 4'Melâl 5'karanlık hayaller sokağı 6'Yetim sevdanın feryadı 7'Uçurtma*alyap* 8'Bizde durum karmAŞIK 9'Gökyüzüm

"Sen benden herşeyimi çaldın. Önce arkadaşımı sonra sevdiğimi . Ben senin kardeşini seviyorum. Benden uzak dur." Cihan'ın kalbini yakan sözleri söylüyordu Elvan. Nasıl kıyametler kopacaktı bilmiyordu. "Sen benim olacaksın Elvan. Benimle evlenmek zorundasın. Unut onu o öldü. " Nasıl bu kadar zalim olabiliyordu bu adam. Elvan onu nasıl unutacak,nasıl vazgeçecekti. Akın onun herşeyiydi. Bir iki adım da yanına gelip tokat attı onu herşeyiyle seven adama. "Bu kalp sadece biri için atıyor. O ölmedi . Her gece geliyor yanıma. " deyip ağlamaya başladı Elvan. Cihan'ın canını yakan o tokat mıydı? Yoksa Elvan'ın sözleri mi? Tek bildiği bu kadını ölene dek sevecekti...