Harry bir dikendi fakat Louis ona gülmüş gibi davranıyordu. • BİTTİ •

'Hayatta kalabilmek için sebep ararken elini tutan birisi lazımdır. Elini sıkı sıkı tutarak sana herşeyin geçtiğini fısıldayacak, daima yanında olacak birileri... İnsanoğlu ne kadar da zor hayatta kalıyor değil mi? Herkes birbirine muhtaç. Dünyayı yaşanabilir bir hale getirebilmek için herkes birbirine muhtaç...' Larry Stylinson. Smut ve dahasını içerir... 22!Harry, 26!Louis Mpreg. Uyarı : uyuşturucu ve alkol içerir. Madde bağımlılığı kesinlikle övülmemiş, hiçbir şekilde desteklenmemiştir. İyi okumalar...

"Siz neden bunları soruyorsunuz ki?" Anlam veremediğinden değil de bir çocuk merakıyla sorar gibiydi. "Nedeni mi, çok basit. Artık senin hakkında pasta yerine kurabiye, çatal yerine pipet, kahve yerine çay seçeceğini biliyorum. Ayrıca papatya ve gül arasında bir seçim yapamayacağını. Artık herhangi bir yabancı değilim, ha?" Sorarcasına baktım ona. Artık beni bir yabancı gibi görmesini istemiyordum. [TAMAMLANDI • 31.03.19] bxb × angst yarı texting angst#1 10.04.20

[texting, tamamlandı] Papatyalar neden öldüklerinde güzel kokarlar? 14819 | v'

"kolye gibi taşıyorum boynumda çaresizliği. bir de... seni efla. tam göğsümün üzerine denk gelen asker künyemde." 15.09.18

"Özür dilerim seni buna mahkum ettiğim için. Ve yine özür dilerim hem buna sebep olduğum için, hemde benim gibi biri sana aşık olduğu için..." ~Lgbt fiction yarışma adayı. ~ @chaudire

Siyah beyazmış artık dünyanın rengi.

Göz göze geldiği tüm erkekleri etkisi altına alabileceği halde, o bir tek kişide tutuklu kalmıştı. Göz göze geldikleri her anda onu etkisi altına alan tek kişiye. Nevra Asena Karahan, vatan aşkıyla yanıp tutuşan bir adama kapılmıştı. Bilmediği şeyse aynı şekilde Kağan Akıncı'nın da ona kapılmasıydı. Kağan Akıncı onun için bir milattı. Sıradan olan hayatını alt üst eden bir milat. Babasının Asena'sı, annesinin Nevra'sıydı o. O adı gibi bir Asena'ydı. Tam bir dişi kurt. Öncesinde sadece Asena'yken, şimdi kalbinde Kağan'ı taşıyan bir Asena'ydı. * * * * * * * * * * Büyük kayanın arkasına yaslanarak elindeki silahını yavaşça yere koydu ve kulağındaki telefona dikkat kesildi. Yaklaşık 9 gündür ilk defa çekiyordu telefonu. "Oralar nasıl? Güzel mi?" Telefonun ucundan kızın naif ama alaycı sesi çıkınca gözlerini kısarak ciddiyetle çevresine baktı. Dağın başında onlar tarafından elleri ve ayakları bağlanmış bir kaç terörist. Tiksinerek diğer tarafa baktı. Askerlerinin bir kısmı yorgunluktan yere serilmiş bir şekilde yatarken, Fırat ve bir kaç kişi gülerek muhabbet ediyorlardı. "Hayır" Karşı taraftan ses gelmezken sanki kız 'neden' diye sormuş gibi, özlemle iç çekti ve "sen yoksun" diye fısıldadı.

Umutsuzluklardan sonra nice umutlar, karanlıklardan sonra nice güneşler doğar. ▪ Bir Düşman Sınıf hikayesi. ▪ Bir Karantina süresi. ▪ Hazırsanız başlayalım... ■■■■■■ (Kitabım alıntı değildir! Tüm haklar saklıdır! Aksi durumda Yasal işlem başlatılacaktır!) Amacım sadece yüzünüz de bir tebbessüm oluşturmak. :) Yazım yanlışları ve birçok yanlış kullanılan kelime içermektedir. Ve bunları değiştirmeyeceğim. İYİ OKUMALAR (Kİ ÇOK EĞLENİCEKSİNİZ.)