"Czymże są kwiaty? Czym ich znaczenia? Pięknem, przyjaźnią i kolorami Znakiem miłości też bez wątpienia No właśnie, miłość między kwiatami Skoro więc miłość potrafi ranić A kwiat jak róża ma kolce To razem nawet potrafią zabić Stworzyć na ziemi piekło kłujące Na stole roi się od śmierci arkuszy Postaram się ukryć moje rumieńce Zakorzenione głęboko w duszy Mam kwiatów olbrzymie wieńce" ~ autorskie, Tinzy-Frinzy Will Solace jako lekarz hanahaki, a Nico di Angelo jako jego przyjaciel i pacjent. Planowane: siedem rozdziałów Status: zakończone Ship: Will Solace x Nico di Angelo, Solangelo Pochodzenie postaci: Seria książek Percy Jackson Uwaga! Występuje wątek boy x boy, shounen-ai - nie lubisz, nie czytaj!

Harry nie może spać przez dręczące go koszmary, więc udaje się do sali eliksirów, wykraść eliksir nasenny. Niespodziewanie spotyka tam Malfoy'a i jak to zwykle bywa, kończą rzucając się sobie do gardeł, lecz tym razem ich bójka ma większe konsekwencje niż rozbity nos i szlaban. 85096 słów #1 w drarry-21.10.2018 #1 w harrypotter-19.10.2019 #1 w boyxboy-20.11.2019 #1 w fanfiction-07.02.2020 Opowiadanie zawiera relacje boyxboy Fanart na okładce należy do:UptheHill Slowburn Crack głównie w sumie

||Zamówienia zamknięte!|| Grafika na okładce autorstwa taylaob.art.

jak dużo nieudanych bankietów, słonecznych plam, rodzinnych prób, samotnych wędrówek czy dziwnych pierwszych razów będzie musiał przeżyć Nico, żeby zrozumieć nieśmiałe, delikatne i nowe uczucie zakochania? dość przyjemna historia z uniwersum herosów przepełniona ciepłem, kwiatami i urokiem. theme song: „here comes the sun" by the beatles {042017 - 102017}

"Dorian... Doriana zawsze wszędzie było pełno. I to, że akurat wtykał nos w nie swoje sprawy nie miało dla mnie wielkiego znaczenia, bo czasami mi się wydawało, że w przypadku Doriana wtykanie nosa w nie swoje sprawy było wręcz cechą wrodzoną. Tak samo jak gadulstwo i ten nieszczery uśmiech, którym obdarzał mnie za każdym razem, gdy ewidentnie coś mu się nie podobało lub nie zgadzał się z moją decyzją, ale próbował to ukryć. Skąd wiedziałem, że był nieszczery? Bo był prosty. Dorian w chwilach szczerości uśmiechał się niekontrolowanie i niesymetrycznie. Mogłem szczerze stwierdzić, że wtargnął do mojego życia i obrócił je o dobre sto osiemdziesiąt stopni. Ale nie byłem zły, naprawę... Zważywszy na to, że to ja sam otworzyłem przed nim furtkę, nie wiedząc w co się pakuję. - Dorian - wypowiedziałem jego imię, w momencie, gdy wszedł do salonu. Gdyby było to pytanie, pewnie określiłbym je retorycznym, bo nie czekałem na żadną reakcję. Po prostu chciałem utwierdzić go w przekonaniu, że go zauważyłem oraz aktualnie obserwuję. Chłopak mimo to dygnął teatralnie, jak zwykle wprawiając mnie w dobry nastrój. - Nie widać dzisiaj gwiazd... - Bo jest zachmurzone niebo - zauważyłem, przysiadając na dwuosobowej kanapie. Dorian podszedł do szyby rozciągniętej na prawie całej długości ściany. Po chwili przystawił do ust kieliszek z winem i wziął jeden łyk, ani przez chwilę się nie krzywiąc. - To niedobrze... Bardzo lubię oglądać gwiazdy z twojego salonu - uśmiechnął się. Jednostronnie." _________________________________________ 🌹On - najprawdopodobniej był nieplanowany. 🌻On - był planowany z kilkuletnim wyprzedzeniem. 🌹Nie chce, aby ludzie się do niego przywiązywali. 🌻Jest zbyt sentymentalny, aby się do tego przyznać. Może zawierać treści +18. 🌹Praca bierze udział w Turnieju Osobliwym 2020 organizowanym przez @BractwoOs🌹

❝będziemy żałować będziemy się całować chowaj do kieszeni to co na palcu się mieni❞ [ 2019 ]

Druga część "God we're so gay", przedstawiająca dalsze perypetie naszej dwójki głównych bohaterów. Pojawią się nowe sytuacje, te milsze i te gorsze. Dużo stresu, dużo problemów.. Ponownie przenosimy się w czasie, tym razem o 2 lata.