Mavi seni sevmeyecek! Sonra zihnim farklı oyunlar oynayarak, bunlar yetmiyormuş gibi yeni sesler eklemeye başladı. Seni seveceğini mi sanıyorsun? Senin gibi hastalıklı bir herifi kim sever ki? Mavi kendisine değer veren normal birini bulacak. Ve sen uzaktan onların mutluluğunu izleyeceksin. Sonra ne yapacaksın? Kızı kaçıracak mısın? Sen hastalıklısın! Sen hastalıklısın! Sen hastalıklısın! İçeride yankı yaparak dağılan sesler yüzünden kulaklarımı ellerimle kapatıp başımı sağa sola sallamaya başladım. "Susun lan!" "Öyle bir şey olmayacak!" "Mavi beni sevecek!" "Ben hastalıklı değilim!" "Ben hastalıklı değilim!" "Ben hastalıklı değilim!"

Civciv: Selam bebek. Ben civciv. kısa hikaye+texting tamamlandı. not: rezillik içerir!!!!!!!

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Anonim: Naber? Doruk: Kimsiniz? Anonim: Ben mi? Doruk: Yok eben? Anonim: Ebemin adı Nurgül. Anonim: Hey yazsana Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Niye ya gıcık işte? Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Salak domates 🍅. Doruk : Domates mi gerçekten mi? Anonim: Evet çünkü basket oynarken, terleyince,kızınca ve ağlayınca yüzün kızarıyor ve aynı domatese benziyorsun. Ama ben senin bu halinden hoşlanıyorum. Sen benim domatesimsin. ••

@yeis: yüksek müsaadenizle bayım, @yeis: sizi sevmeye geldim. *Kısa Hikaye #1 (10.02.2020) *Genel Kurgu #1 (21.05.2020) *Romantizm #1 (14.08.2020) *Mizah #1 (09.11.2020)

MİZAH içinde #1 Whatsapp'tan bir mesajınız var. Bilinmeyen bir numara olduğunu gördüğümde kaşlarımı çatarak mesaj kutusuna girdim. "Selamun Aleyküm adım Azrail, kes lan sesini seni gidi kamil." "Bütün hakları saklıdır! Benden izinsiz alınamaz,satılamaz, çoğaltılamaz, aksi halde yasal işlemler başlatılacaktır, bilginize!"

Babasının Kızı adlı hikayenin devamı niteliğindedir.

Bilinmeyen Numara: beni sevmeni istemiyorum ki. Bilinmeyen Numara: bu kadar acı vermesen yeter.

kararmış ruhumu aydınlatan ışığım... 15.02.2018

05...: kendini kimseye beğendirmek zorunda değilsin biliyorsun değil mi? 05...: sen vücudundan ibaret değilsin. 05...: yalan söylemeyeceğim, 05...: çoğu insanı kıskandıracak bir karakterin yok. 05...: ve inan böyle bir karaktere de ihtiyacın yok. 05...: kendini sevmeyi dene. 05...: okulda olmadığın gibi takılmayı kes ve kendini sevmeyi dene. 05...: çünkü sen buna değersin.