Hayat hiç ummadığı bir anda tepetaklak olabiliyor. Ama bu tersine dönen dünya belkide tam olması gereken şeydi.... 21 NİSAN 2019

"Hayallerimizin rengi maviydi. Özgürlüğü isterdik. Bazen yeşili özlerdik. Tek gördüğümüz kireç tutmuş beton duvarlar olurdu. Güller isterdik, dikenleri olan. Tel örgülerle karşılaşırdık, dikenleri can yakan. En çok sevgi isterdik. Nereden ve neden olduğunu bilmediğimiz nefretle karşılaşırdık. Yine de düş kurardık durmadan."

..ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ.. (...sonra da ona döndürüleceksiniz...) "benim hikayem bir adamla başladı" Meryem... Geçmişini unutan kanadı kırık bir güvercin.Cihangir... Bir ay kadar parlak ve heybetli. Fatıma... Pamuk elli narin bir çiçek... Kanadı kırık güvercinin sığındığı bu ev ona bambaşka duyguları hissetiren bir limana dönüşüyor. Ama geçmişim... Aslım kim? Hikayem neydi? "Boş bir sokakla karşı karşıyayım. Boş! Etrafta koşuşturan, bağıran insanlar hariç boş! Martı sesleri kulağımı tırmalarken bile boş! Şu önümde mendilini almam için ısrar eden çocuğun gözleri bile boş! İnsan göğüs kafesini duygularla dolduramayınca her detay boş geliyormuş. Size kendimden bahsedeyim. Ben... Ben... Bir saniye. Ben... Yutkunuyorum. Durun söyleyeceğim. Ben... Siyah saçlı, büyük gözlü kız. Ben... BENİM KİM OLDUĞUMU SÖYLEYECEK BİRİ YOK MU?"

Yeri geldiğinde konuşabilen yeri geldiğinde gülen şakalaşan ve hiç kimsenin yanında çok fazla utangaç olmamayı düşlerdim. Nasıl bir şeydi? Ailem dışında kimsenin yanında rahat duramazdım. Ablalarım zorlarlardı onlarla dertleşmem konuşmam için ama benim tek yapabildiğim kızaran bir suratla utangaçca gülmeye çalışmamdı. 25 yaşındayım ve hayatım boyunca hiçbir kişi beni konuşkan bulmadı. Suskun, sıkıcı ve onun taktığı lakabla derin dondurucu gibi bir kızdım. Elif Sosyal. Soy adıma zıt Asasyol bir kızdım ben. *** "Sen gideceksin başka bir öğretmen o gidecek bir başkası..." Baha öğrencinin çehresinde yere sığınan bir çift göz vardı. Sanki hüzünbaz yaşları elmas gibi gözlerinde barındırıyordu. "Ya Elifler gelecek ya Bahadırlar..." Kırgınlık muhabbeti saplandı o ismi duyunca. Yerde olan gözlerini tebessümle birleştirip çehreme doğru dönmüştü. "Hayatta var, adı acıtan insanlar." Gözlerimi saran sisin buğusundan boğulacak raddeye gelen duygular... Acı bir tarafta iken kaçıncı acı bir tarafta... Yeter artık üstüme gelmeyin insanlar. İnsan sandıkça masumluğu uyutanlar. Kırık camları daha daha kaç kez kıranlar. Dokunmayın şayet elinizin acısına kefil olamam sanan ben'cil insanlar. Dudaklarındaki sözler benden habersiz fırlamıştı sokak ortasına. "Adı yeterli, kanteri döken göz yaşlar." Dünya aleminden ayrı bir köşeye çekilmiştik sanki. Biz susarken acı dillenmişti. Ve bir buruk yüreğin dur demeye mecali kekemeydi. TÜM HAKLARI SAKLIDIR!! LÜTFEN ÇALMAYINIZ!!

Elindeki yüzüğe baktı genç kız. Mahallede her zaman dalga geçtiği, adını insandan bozma koyduğu, yıllarca aşağıladığı adam ile nişanlıydı artık. Bol ve uzun pantolonu, dede kazağı ve uzun sakalları ile ilgiyi nasıl üzerine çektiğini anlamıyordu. Mahalledeki kızların dalga geçtiği içten içe hayranlık duyduğu biri olduğunu biliyordu. Feriştah ise mahallede bakanın bir daha baktığı, idealleri olan fakat bir üniversite bile tutturamayan, burnundan kıl aldırmayan bir kızdı. İkisi bir o kadar zıt, bir o kadar aynı idi. Bir o kadar yarım, bir o kadar tamdı. !!! Kesinlikle zengin acımasız güçlü erkek karakter ve masum, saf kız hikayesi değildir.!!! 2.KİTAP :KAHKÜLLÜ

"Selamünaleyküm şu anda Yol Hali'ndesiniz. Beni tanımayanlarınız varsa tanışalım ben Yol. Bu da Halim ve bu podcastte yol hallerinden bahsediyorum. Bu gece, twitterda bana en çok yönelttiğiniz soruyu artık aradan çıkartmak istiyorum. Bu konulara girmeyi hiç planlamamıştım ama yoluma çıkıp her şeyi alt üst eden bir olay oldu. Sizin de başınıza gelip yolunuzu şaşırtmasın diye burada konuşalım istedim. Sevgilim yok. Müslüman adamın sevgilisi olmaz. Ama es kaza sevdiği olabilir. Olmasa daha iyi ya, yol hali bu bazen kaza olabiliyor. Neyse sözün özü bi kız vardı işte. Bizim hikayeler hep kısadır zaten siz de bilirsiniz gençler. Bi kız vardır hep. Ya olur, ya olmaz. Tabi benim hikayede olmadı. 'E abi o zaman ne demeye kafa patlattırıyon bize!' dediğinizi duyar gibiyim. Ağır gelin. Sizle bi alakası var ki anlatıyoruz. Yol Abiniz'in ne zaman boş attığını gördünüz? Şimdi sabırla dinleyin. Size nasıl yolumu çıkmaza çevirdiğimi anlatacağım..."

Sevdasına geç kalan ve geçmişinden kaçan bir genç adam vardı. Sevdiği kadın kayıptı. Onu bulmaya çalışırken hayatın ve kendi içindeki sırların da kapıları kendisine aralanıyordu. • 11.07.18 • kurgu 01.09.18 • yayın

Mehmed'in güzel Rumeysa'sı... |Müslüman Hanımlar #1|

Canım Kardeşim, Bu tuhaf adamla nasıl tanıştığımın hikayesi.

Seni unutursam ey Kudüs! Sağ elim hünerini yitirsin. Seni anmaz, Kudüs'ü en büyük sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın! | Tevrat - Mezmurlar 137.