*UWAGA! DRUGA CZĘŚĆ SERII* Trzeci rok nauki w Hogwarcie dobiegł końca i Harry spędza kolejne wakacje u wujostwa, lecz tym razem ma dodatkowe towarzystwo w postaci Toma i Meropy. Pierwszy miesiąc mija im stosunkowo spokojnie. Riddle o dziwo nic nie kombinuje, samica uczy się rozumienia ludzkiej mowy, a Harry zajmuje sobie czas różnymi zajęciami. Niestety Potter i jego przyjaciele doskonale wiedzą, że ten spokój nie potrwa zbyt długo. Tom nadal ma swoje plany, Syriusz i Remus prowadzą śledztwo, Dumbledore wciąż jest poza Hogwartem, Lucjusz pozostaje nieuchwytny, a nadchodzący rok szkolny szykuje wiele nowych niespodzianek. Jedno jest pewne - Harry i tym razem nie będzie miał łatwego życia.

(UWAGA! Pierwsza część serii kompletna, druga ZAWIESZONA) Drugi rok nauki w Hogwarcie dobiegł końca i Harry spędza kolejne wakacje u wujostwa. Dwa dni przed urodzinami młody czarodziej ma sen - z pozoru zwykły i nic nieznaczący. Jednak tuż po przebudzeniu Harry zauważa pewne zmiany. Dziwne zachowanie Hedwigi oraz wuja Vernona sprawia, że Gryfon dochodzi do pewnych niepokojących wniosków. Ponadto obawy czarodzieja potęguje odczucie, które towarzyszy mu, odkąd skończył trzynaście lat. Gdy Harry wraca do Hogwartu już na sto procent wie, że ktoś go obserwuje.

Każdy z nas jest jak budowla z klocków lego - składamy się z różnych elementów, które razem tworzą wyjątkowe, unikatowe dzieło. Elementami jednego chłopca, o którym chciałabym wam opowiedzieć były stokrotki, rosnące w doniczkach pomalowanych kolorowymi farbami, taniec w deszczu i śmiech dziecka, które nigdy nie chciało dorastać. Był jak wiosna - młody, delikatny, radosny i pełen nadziei. Drugi chłopiec był jak jesień - jak wiatr, który wyrywa liście z koron drzew i każe im tańczyć do własnej melodii, jak poranna mgła ukrywająca tajemnice budzącego się ze snu miasta. Był jak pora roku, która upada, i której serce w zimie otula lód. Jak pora roku, która upada, żeby wkrótce podnieść się na nowo i zakwitnąć w pierwszych dniach, mówiąc o sobie wiosna.

"Gdzie chodzą złamane serca?" - oto pytanie, które spędza Harry'emu sen z powiek niemal każdej nocy, odkąd obudził się w szpitalnej sali. Wszystko co zdarzyło się podczas jego nieobecności zmieniło radykalnie jego rzeczywistość. Chłopak gubi się w swoim świecie wśród przyjaciół, których twarzy nie pamięta. Nie ma pojęcia komu powinien zaufać, dopóki w progu szpitalnej sali nie pojawia się Louis Tomlinson, który twierdzi, że chce mu pomóc. Harry nie ma pojęcia, że ów chłopiec kiedyś był dla niego wszystkim, nie ma pojęcia, że zakochuje się po raz drugi w tym samym człowieku, który pomógł mu wstać na nogi i pokolorował jego szary świat.

Wyobraź sobie, że dawniej twoje życie wyglądało jak bajka, dopóki zły los nie roztrzaskał magicznej kuli i ze świata Disney'a trafiłeś w sam środek musialu, który wyciska łzy widowni. Chcesz się wyrwać, chcesz uciec, ale nie wiesz jak. I nagle pojawia ta jedna, jedyna postać, element twojej starej bajki, ktoś kto mógłby zmienić wszystko... Gdybyś tylko pamiętał, że to właśnie on. Życie przypomina szachownice, jeden ruch i wszystko pójdzie nie tak - w grze pionkami jest jednak jedno ułatwienie - pole gry jest czarno-białe, a nasz świat już nie. Wszystko zaczyna się tak typowo - nowy uczeń, nowy projekt, szkolni wrogowie. Wszystko zaczyna się tak typowo... *** "Faktycznie w życiu nie istnieją przypadki. I wierzę, że to przeznaczenie zaprowadziło mnie tutaj i pozwoliło odnaleźć tą historię. Czytałam wiele, naprawdę wiele fanfiction o Larrym, ale żadne nie wywołało u mnie tak mieszanych emocji... Rozumiesz to, że właśnie wściekła piszę ten komentarz, śmiejąc się, a drugą ręką ocieram łzy?! Dziewczyno to było niesamowite"

"Posprzątałeś stół?" Harry spytał Louisa, kiedy Rose przestała mówić, teraz zajęta tym, żeby się przekonać czy mogła dosięgnąć i dotknąć włosów Harry'ego z miejsca, gdzie siedziała. Gdy Louis przytaknął, Harry zmarszczył brwi. "Nie musiałeś tego robić. Ty jesteś tutaj moim gościem, poradziłbym sobie z tym później." Louis tylko z łatwością się uśmiechnął, poprawiając Rose na swoich kolanach, by mogła być lepiej zwrócona twarzą w stronę Harry'ego. Zdołała pociągnąć go za kosmyk falowanych włosów i wydała z siebie okrzyk zwycięstwa, na co Louis i Harry uśmiechnęli się. "Nie mam nic przeciwko." Louis wymamrotał do Harry'ego, chociaż patrzył się na Rose. "Ta tutaj wydawała się bardzo podekscytowana, by z tobą porozmawiać." I okej. Harry nie mógł nic poradzić, tylko pomyślał jak tak nagle to wszystko było takie rodzinne. [harry jest fotografem, który próbuje odnaleźć swoje miejsce. louis jest samotnym ojcem z uśmiechem, który jest jak dom.] Oryginał: https://archiveofourown.org/works/5439464 Okładkę wykonała @Darrrow

''W pewnym momencie już po prostu nie mogłem zawrócić, byłem udręczony moją miłością do niego...'' Albo inaczej: AU w którym 24-letni Harry pragnący zemsty na policjancie, który zamknął go w więzieniu 4 lata temu porywa jego syna - 18-letniego Louisa. ➖ Całość: 29 rozdziałów + dodatek "The Reason I Love You Is All That We've Been Through" ➖ Czas i miejsce akcji: od stycznia 2017. Doncaster, praktycznie niezamieszkiwane przez nikogo okolice tej miejscowości, Wielka Brytania oraz Itaka, Grecja ➖ 02.06.18. - #66 w Larry 💓 02.07.18. - #2 w Ziall 💕 ➖ Okładeczka autorstwa NataM_ ❤

- Zostań - szepcze rozpaczliwie Harry, przyciskając swoje wargi do skroni Louisa, jakby mógł jakoś złagodzić ból, który tam kwitnie, lecz nie może go powstrzymać i nieważne jak bardzo by się starał, nie może sprawić, aby Louis został. pairing: Larry Stylinson oryginał: phantasmcgoria autor tłumaczenia: xcallmesunny (2018)

Louis nienawidzi walentynek. Nigdy ich nie obchodzi, uznaje tylko Dzień Singla. Nie wierzy w miłość, ani nic co jest z nią związane. Zrywa ze swoimi partnerami tuż przed owym dniem zakochanych. Ostatnio jednak coś się zmieniło, od dziewięciu miesięcy żyje w związku z Harry'm. Harry, który wiecznie go wkurza i wymyśla niestworzone rzeczy, doprowadzając w ten sposób biednego Louis do białej gorączki. Tym razem jednak zdaniem Louisa, Harry przegiął, wymyślając jakąś durnowatą grę, która miała go przeprowadzić przez czternaście różnych miejsc i czternaście różnych historii. Najbardziej jednak uderza w niego to, że Harry wyznaje mu miłość... Lou postanawia zagrać w grę Harrego, aby się z nim pożegnać i odejść... Ale, czy po przejściu wszystkich kroków... odważy się tak po prostu odejść?? *** Wiek bohaterów nie ma nic wspólnego z ich obecnym wiekiem. Harry -20lat Louis -25lat

Opis: - Chodźmy do mojego samochodu, co? - Louis usłyszał Harry'ego, kiedy uniósł swoją głowę i spojrzał na niego. Ziemia ruszała się pod jego stopami, chociaż może tylko mu się wydawało. Podniósł swoją rękę, żeby go odepchnąć, bo, nie, to nie mogło dziać się naprawdę, jednak czuł się zbyt słabo. Jego ręka opadła tylko z powrotem po jego boku. Harry? Nie, on był za miły. Może po prostu zabierał go do domu? - Zabierasz mnie do domu? - wyszeptał niewyraźnie Louis, a jego przymknięte powieki drgały niespokojnie, kiedy wpadł na Harry'ego. Mógł usłyszeć, jak jego serce bije. Biło szybko. - Tak - odszeptał Harry, zdejmując swój płaszcz i nakładając go na ramiona Louisa, któremu wszystko wokół się rozmazywało. Nie miał bladego pojęcia, co się w ogóle działo. Byli chociaż ciągle w tej kawiarni? Wydawało mu się, że był pod wodą; kolory skakały wokół niego. - Zabieram cię do domu, kochanie. Autorka: BeyondxLawliet Zgoda: jest! Link do oryginału: http://archiveofourown.org/works/980098/chapters/1929611 Beta: Monika (www.badgirlfrombradford.tumblr.com) Za banner wykorzystany w okładce bardzo dziękuję Oli! (www.brzydka-nazwa.tumblr.com)