''Ben, annemi ve babamı kaybettikten sonra mezarlardan delicesine korkan, insanlara güvenmeyen, aşka inanmayan ama en azından bir kereliğine aşkı tatmak isteyen birisiydim. Fakat bir gün onunla tanıştım. Daha doğrusu onunla yakınlaştım..." Hazal, annesi ve babasının gözünün önünde bir sapık tarafından katledilmesini, 8 yaşındayken izleyen bir kızdı. Hazal insanlara güvenmekten bu yüzden de korkan bir kızdı, çünkü ailesinin güvendiği insan bile onların katili olurken nasıl güvenebilirdi ki? Tabi kide Bora'dan sonra.. Bu Hikaye Bora'nın Hazal'a kalbinde ki buzları eritmesini gösteren bir hikayedir, Umarım Beğenirsiniz. 'Güvenini Kaybedenlere Güvenin Umudu Gösteren Bir Kitap Olması Dileğiyle...'

"eğer uslu bir çocuk olursan bir gün sende gay olabilirsin. sen demiştin." "peki uslu bir çocuk muydun?" "ne kadar uslu olduğumu neden sana göstermiyorum." ben duyduklarımı sindirmeye çalışırken James'in yüzünde şeytani bir gülüş oluşmuştu, gerçekten şeytani bir gülüş... yanaklarımın kızardığını hissedebiliyordum. "sadece şaka yapıyorum merak etme..." yüzümdeki şaşkınlık ifadesi yavaşça giderken James devam etti, "yoksa yapmıyor muyum." o göz kırparken ben nefesimi düzene sokmaya çalışıyordum... ----------------------------------------------------- LGBTQ | boy x boy