Isang babaeng nangarap ng tahimik at malayang pamumuhay sa kanilang mundo pinagkaitan siyang gawin ito. Subalit hindi aakalaing magiging miyembro siya ng isang grupong napapaligiran ng mga taong malalakas, magagaling at matatapang na kabaliktaran kung ano siya. Kilala siya kasi sa pagiging lampa, mahina at matatakutin kaya nakapagtataka nga na napili siya sa tungkulin bilang isa sa pinakamatataas na protektor. Pero isang pangyayari ang babago sa kanya na siyang magtuturo sa totoong pagkatao na matagal na niyang hinahanapan ng kasagutan. Matutuklasan niyang iba siya sa inaakala niya. Magpapatalo ba siya dito o ito ang magsisilbing lakas niya para iligtas ang mga taong mahal niya?

Hindi mo kailangan ng lakas ng kamao para manatiling humihinga. - Talas ng pag-iisip ang tanging instrumento. - Huwag magpalamon sa mga matatamis na ngiti. - Piliin ang iyong pagkakatiwalaan. "Don't judge a person based on its action." Started: October 23, 2019 Completed: July 31, 2020

(ON GOING) "Ano kaya ang magiging pakiramdam niyo kapag sa'nyo ko naman iparamdam ang mga ginawa niyo sa'kin?" May mga bagay tayong nagagawa na ibinabaon na lamang sa limot, ika nga'y wala namang perpekto at lahat nagkakamali, pero paano kung may isang bagay kang nagawang pagkakamali at hindi mo 'yun basta-basta puwedeng isawalang-bahala? Paano mo nga bang masusulosyonan ang mga bagay na bumabalik na dapat ibinabaon na lamang sa limot? Date Started: October 2018 Book Cover by: Coverymyst

May mga sumusulat dahil malungkot Yung tula na rin mismo yung mga luha nila, higit pa sa papel na lukot May mga sumusulat dahil masaya Yung galak nasa pagitan ng bawat letra Sa bawat tula, Naniniwala akong may kwento May kwentong hindi direkta May kwentong tago, nakatago Hindi lahat ng tula ay natatapos at buo Parang buwan, kahit madilim, kalahati, hindi napapagod ang dalawang mata na pagmasdan ito Hindi rin lahat ng tula na tapos na ay tapos na talaga, walang katapusan Malawak din ang tahanan ng buwan kasama ang mga bituin, marami ang masaya at natutuwa sa kalawakan Sa balon ng Tula Kulay ang matatagpuan mo sa ilalim Dilim man ang hiniling Sisirin mo Magpakalunod ka Ibang paglaya ang mahahanap mo Makakahinga ka Mataas man ang poste nalunod na rin ako, Maglakbay ka Makata, tuklasin ang sariling kwento sa natatagong mundo. Ang tula ay tulay sa ibabaw ng dagat ng mga nakasabog na salita Ako ang pako na patuloy na bumabaon sa kada dagok ng panahon Ininda ko ang pagsabog na kahit iba ang may dulot, malala Nakakalunod, ang hirap makaahon Gusto ko pang sisirin ang kadiliman, Alam kong hindi ako nag-iisa Marami pa ang nagtatago, sadyang ako sa ngalang 'Posteng Makata'.