Yere çakılmayı, dizlerine batan çakıl taşlarını, avuçlarını delen dikenleri. Hepsini ezberleyecek kadar düşmeyi öğrendim ben... İçini çeke çeke saatlerce ağlamayı, sonra hiçbir şey yokmuş gibi yüzünü kurulayıp gülmeyi, yüzümdeki maskeyi kusursuz göstermeyi öğrendim ben... Ama en önemlisi savaşmayı, güçlü kalmayı öğrendim ben ! Yavaş yavaş öğrendim. Düşe kalka, güle ağlaya, acıyı tada, mutluluğu unutana kadar öğrendim ben ! Yeri geldi pes ettim; güçsüz dediler. Yeri geldi kalktım savaştım; bu kadar olamaz dediler. Bir şey daha öğrendim. Duymamayı, görmemeyi. Hepsini tek tek öğrendim ! Sonra kitapların arasında buldum onu. Bir kitap gibi okudum. Zemherinin karanlığında yolumu aydınlatan ışığım oldu. Bilirsiniz kitaplar size bir şeyleri öğrenmenize rağmen yeni şeyler öğretir. O da öğretti. İlk aydınlığı, sonra sevmeyi ve sevilmeyi öğretti. Her şeyi unutsam da onun öğrettiklerini unutamayacak kadar iyi öğrendim... Ben Zemheri'nin karanlığında aydınlığı öğrendim... Bir kadının ilk adımından son adımına kadar olan savaşı bu. Yollar çetrefilli. Sabır gerekli. Peki sen benimle beraber sabrı öğrenir misin ? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 03/08/2018 📖✒ 27/03/2023 📕🖋️ Bütün hakları saklıdır. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ BU KİTABIN DİZİ VEYA FİLİMLERLE BİR ALAKASI YOKTUR ! ~~~~~

HER KİTAP IYIDIR!!

Hiç bir karanlık bu kadar güzel olamamıştı Elini ağzımdan çekmiyordu beni duvara sabitlemişti. Karanlıktan yüzüne tam net göremiyordum ama masmavi siyah keskin bakışlı gözleri beni şeytan 'ın Hz. Adem'i yasaklı meyveye çağırdığı gibi çağırıyordu. En sonunda elini çekti ve kulağıma yaklaştı. Bütün erkeksi kokusu üstüme siniyordu. "Karanlığıma hapsolmadan git küçüğüm." Arkama bile bakmadan gecenin üstünde salınan ay' ın kasvetli ışığında deli gibi koşuyordum. ( Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.)

+18 öğeler bulunmaktadır rahatsız olacaklar okumasın. Küflenmiş Aşk "köz" adında yazılan ilk hikayedir Baş parmağı , şah damarımı yavaşça okşarken , söylediği sözler altında adeta eziliyordum. "Gitme..." Deyiverdi , birden söylediği sözler cehennemdeki kor bir ateş gibi yüreğime düşüyordu. " Gitme... Siyah gönlüne , beyaz bir sevda olduğun bu adamı bırakıp gitme." Okyanuslarına dikkatle bakarken , adeta içinde boğulduğumu hissettim. "Sen mutlu ol diye gidiyorum Antonino. Sen mutlu ol ki bende mutlu olayım. " Antonino, önüme düşen bir kaç saç tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Nazım HİKMET'in 'Aşk , bazen gitmekle kalmak arasında verdiği en büyük savaştır. Sevmeyenin aklı, gerçekten sevenin kalbi kazanır bu savaşı.' Sözünde dediği gibi sevenin kalbi kazanacak Asel. Yani benim sana olan sevdam seni bana tekrar getirecek."

Sıradan bir hayat ve o hayata katılan sıradan bir öğretmen !. ✓Not =} Dikkat sıradan dediklerim esas sıradan değil! ✓ +18 yerler olacaktır ! (Sonuçta hayal kitabı (kim istemez ki...).).