Hani her 20 yaşında askere gidenler için ana kuzusu derler ya biz neyiz o zaman? Daha 14 yaşında hissettim ellerimde tüfeğin kara metal soğukluğunu. 14 yaşında ana hasreti ile ağlarken ordu malı ranzalarının mavi nevresimlerine sarıldım... Dışarıda yaşıtlarım her türlü itliği kovalarken, sözde ergenlik triplerine girip babalarının yüzüne çarparken kapıları... Ben sabaha kadar bölük komutanının kapısında esas duruşta nöbet tutuyordum baba hasreti ile... 14 yaşında düşünürsün ilk kez ciddi ciddi bir gün ölebileceğini... Hatta kendini boş verip yan yataktaki kan kardeşinin şehit haberini alırsam naparım diye düşünürsün ciddi ciddi. Ha işte biz o zaman büyümüşüz de bizim haberimiz olmamış. O yüzden hep 14 yaşında kalmışız...

İki Vatan Sevdalısını Birleştiren Ne Aşk'tı Ne De Kader. Onları Bir Araya Getiren VATAN'dı. Vatan Uğruna Savaşan İKİ DELİ... Kalpleri Aynı Şey İçin VATAN İçin Çarpıyordu. Peki Ya Sonra... {ASK} " Seni öldürmemi istemiyorsan kendi kendini döv serbest ol" Adam o göt korkusuyla kendini dövmeye başlayınca bir kahkaha koyuverdim. O sırada içeriye bir girip ağzımı kapatana kadar gayet güzel gülüyodum. Yanıma baktığımda kaşları çatık bir sekilde adama bakıyordu. " benden başkasına gülme hatun" {İNTİKAM} Tanımadan hayran oldukları komutanla göreve o puştların ecdadını s**meye gidiyordu. Hepsi beylik silahını, G3'ünü,falçatalarını kuşanmıştı kimsenin korkmaya niyeti yoktu daha çok korkutmaya gidiyorlardı. Nefes önde askerleri arkasında tam techizat hazır yürüyorlardı. Nefes bayrağın altına geçerek selam verdi. "Şimdi o kan rengi olan bayrağa bulaşan kanların intikamını almaya gidiyoruz" Tekrar yürümeye başladılar, Nefes önde Askerleri arkada "Madem iyi olunca da Sehit veriyoruz ozaman şimdi de kötü olalım bakalım. Kaçacak yer arayın p**tlar" Küfür İçerir.

(Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır) "Koruma şirketinize söyleyin, ben kadın koruma istemiyorum." Dedi birden. Dişlerimi sıktım. Demek bu yüzden öyle demişti Patron. "Koruma şirketimiz beni gönderdi, beğenseniz de beğenmeseniz de ben koruyacağım sizi" dediğimde soğukça güldü. "Seni kim koruyacak" dediğinde başımın arkasına silahı dayadı iri adam. Mert Bey 'e bakmaya başladım. Yüzünde sebepsiz bir gülümseme vardı. Gözlüğümü çıkarttım. Sanırım bu testti. Bende Patronumun yüzünü kara çıkartmayacaktım. "Seni kim koruyacak dedim" "Kendimi değil, sizi korumaya geldim. Silah size değil bana doğrultuldu" dediğimde gülümsemesi yayıldı yüzünde. "Taner, bana doğrult silahı" der demez silah ona doğru dönecekken tekme atıp bileğine silahı düşürdüm. Elini alıp kıvırdım, arkasına verince acıdan kıvranmaya başladı. Boyunu küçültmek için dizlerinin iç kısmına vurdum yere diz çöktü. Başımı kaldırıp Mert Bey 'e baktım. Başını salladı olumlu anlamda. "Hoş geldin, Nisan" dedi gülerek. (Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır)

Her şey bir kavga ile başladı. Beni evden kovduğu anda pılımı pırtmı alıp çıkmıştım evden. Nereye gideceğimi de bilmiyordum. Saatlerce kilometrelerce yürüdüm ama bir yere varamadım. En sonun da bir ormanlığa daldım. Korkuyordum. Çünkü nerede olduğumu asla ve asla bilmiyordum. Çalıların arasından bir hışırtı sesi geldi. İrkilerek arkamı döndüm. Kalbim delicesine atıyordu. "Hey ne yapıyorsun orada?" dedi birisi. yavaşça sağıma döndüm. elinde kocaman tüfeği olan ve beyazlara bürünmüş bir adam vardı. Anlaşılan bu bir Askerdi...

Genç kızın yeni taşındığı eve bir mektup gelmişti. Mektupda askerdeki bir gencin aşk hayalleri yazıyordu. Sorun şuydu, o mektuplar lise son öğrencimize değilde, evin eski sahibine geliyordu. Peki ya bir gün genç kızımız mektuplardan fazlasıyla etkilenip, "Bana'da aşık olur musun?"yazıp yollarsa?

Yağmur ve hemen gerisindeki Cenk, zebellahın iri bedeninin arkasına pusarak esir tutuldukları odanın kapısından dışarı yürür yürümez küçük bir masaya kurulmuş ve önlerindeki tabaklardan karınlarını doyuran diğer haydut ve yaralı yüz onları farkederek telaşla ayaklandılar. İki adamında elleri bellerine giderken; genç kız hemen " Yerinizde olsam bunu yapmazdım!" diye bağırdı. Ama, yaralı yüzün yanında duran zebellah onu kâale almayıp " Sende o tuttuğun şeyi kullanacak yürek yoktur." diye silahını çıkarıp onlara doğru yükseltmeye başladı. Daha tabancanın namlusu iki karış bile hareket etmemişti ki; Yağmur Baretta'yı önündeki herifin ensesinden çekip bir el ateş etti ve saniyede sekizyüz metre hız yapan mermi silahına davranan adamın iki kaşının arasına gömülüp canını aldı. Zebellahın cansız bedeni bir patates çuvalı gibi yere yığılırken; Yağmur, yaralı yüze " Artık şaka yapmadığımı anlamışsındır. Başına birşey gelmeden şu belindeki oyuncağı yere indirsen iyi olur." dedi. Adam suratı renkten renge girerek kısa bir süre tereddüt edermiş gibi oldu ama genç kız silahını ona nişanlayınca kemerinin arkasına asılı Glock marka otomatik tabancayı kabzasını baş ve işaret parmakları arasında tutarak yere indirdi. Yağmur hemen " Ayağınla bu tarafa it!" diye emretti ve yaralı yüz hoşnutsuzca silaha bir tekme koyup yanından uzaklaştırdı. Tam o anda, genç kızın dikkatinin patronunun üzerinde olmasından faydalanmak isteyen ikinci zebellah aniden arkasına dönüp Yağmur'un tuttuğu tabancayı elinden almaya yeltendi ve genç kız ondan çok daha kuvvetli olan adamla boğuşmaya kalkışmaktansa bir adım gerileyip soğukkanlılıkla herifi önce karnından, sonrada şakağından vurarak işini bitirdi ve Baretta'yı yeniden yaralı yüze doğrulttu. " Yere yat ve kımıldama!"

Kızıltepe Karakolu... Ömrünü vatanına adamış, canı pahasına bayrağını dalgalandırmaya yemin etmiş komutan... Poyraz Ali Demirbaş. O pes etmez, pes ettirir! O katil değil, kahraman! O Türk Askeri! Ve onun kurak toprağına dökülen birkaç damla deniz umutlarını filizlendirdi. Ona yol gösteren Asena'nın peşine takıldı Börteçine. Demirden dağlar eridi, erlik parıldadı, vatan ilalebet payidar kaldı. Börteçine mavi gözlü Asena'ya kalbini verdi. Yiğidin kavgası da sevdası da büyük oldu. ** Türkiye Cumhuriyeti uğruna can veren şehitlerin ruhları şad olsun! - Bordo Harekat hikayesinin düzenlenmiş halidir. Her hangi bir çalıntı durumunda gereken yapılacaktır! - Tüm hakları bana aittir!

22 Yaşın da Kara Harp Okulundan mezun olan bir genç kız. İsmi Asmin Gökyıldız, babası görev yaptığı sınır bölgesinden teröristler tarafından kaçırılmış ve yıllarca haber alınamamıştı. Yozgat da doğup büyüyen Asmin babasını bulmak derdindeydi. her kez öldü dese de o yaşadığına inanıyordu. Teğmen olarak babasının kaçırıldı şehre kısacası Şırnak'ın Uludere sınır hattına gider. Yüzbaşı Utku Aytekin. 28 Yaşında yıllarca dağ tepe demeden, yorulmadan düşmana kök söktüren Utku; annesine hasret, babasına düşman bir delikanlıydı. Utku'nun en yakın arkadaşı Üsteğmen Hasan Eryılmaz. Lakabı Kartaldır. Hem Beşiktaşlı olduğu için hemde gözüne kestirdiği avını kolayca avladığı için bu lakabı almıştı. Kısacası Hasan keskin nişancıydı. Esila Yakut. Asmin'in çocukluk arkadaşı. Bir araya gelince hiç çekinmeden onunla her derdini paylaşır, dibine kadar dedikodu yapar. Öğretmen olan Esila, Asmin gibi doğu görevine Şırnak'a gider.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil,omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk