Ndjenja e pasionit te shtyn te besh gjera te gabuara. Ndjenja e dashurise te con drejt vdekjes. Po ndjenja e fajit qe te ndjek, premtime qe ke dhen ne cfare destinationi te çojne? ...

..."Do digjesh po mos vazhdo me shume!" ia ktheu ai po ne te njejten menyre ai,por duke bere qe fryma e tij te perhapej ne pjeset e saja te zbuluara,ato me te afertat,e duke vazhduar udhetimin e tyre pak me ne brendesi te rrobave,por serisht ajo nuk kuptoi asgje. "Une e djegur jam,ti nuk ke c'djeg me!" "Ti ke te djegur shpirtin,une te djeg dicka tjeter!" dhe me aq e la ai.Perfundoi ngacmimet midis tyre para se ta perfundonte ne dicka tjeter. ~¥~ Liven + Victoria = Live the Victory ~¥~ Started: 05 prill 2017 Finished: 09 maj 2017

Ai humbi ate ..Te vetmen femer te jetes se tij . Ai humbi engjellin e tij . A do mundet serisht te dashuroj ... Cfar do ndodh pas kthimit te tij pas 4 viteve . Do ket nje mundesi te dyt.. A mundet nje shpirt i vrar i cili jeton i vdekur mes te gjallve te marr jete .. A do jet ajo sherimi tij ...Sherimi i Roan Gros ...Sofia Brendon Epo kishte vendosur te largohej nga familja e saj dhe te merrte jeten vet ne dor . Me cfar do ta perball jeta . Aq shum do dashuroj aq sa te kerkoj ti marrin shpirtin dhe mos ndjej dhimbje ... Do i dhemb aq shum sa nuk do kete frik as prej vdekjes .. Historia nuk lejohet te merret pa lejen e autores .

"Te pafajshmit nuk denohen " " Epo un i denoj doktorresh " " Sepse je egoist " " Jo sepse jam mbrojtes " " A keshtu i mbron duke i fajesuar ?...." " Po . Ndryshe do largoheshin ..."

Te tere vdesim nga pak çdo dite, per te rilindur serisht - me te njejtat rroba, me te njejtat plage. Me te forte. Po nese thyhemi plotesisht? Nese shpirti na shqyhet ne mijera pjese, a do te mund te rilindim atehere? Apo do te jetonim perjetesisht ne nje dimension te mjegullt - fantazma mes te gjalleve, te gjalle mes te vdekurve.

Nuk të dua. Ne e duam familjen, shoqërinë, kurse unë ty nuk të dua. Unë ty të dashuroj! Ku qëndron dallimi thua ti? Fjala "të dua" është sinonim i fjalëve "kujdes, besim, mbështetje", kurse "të dashurosh" është diҫka më e fortë. "Të dashurosh" do të thotë të dorëzohesh me trup, shpirt e zemër para një personi. Dhe ja tek jam këtu para teje me trup, shpirt e zemër, i gjunjëzuar si skllav i përjetshme duke të lutur, jo vetëm që të kujdesesh për mua, jo vetëm të kesh besim tek unë, jo vetëm ta kem mbështetjen tënde... Sot do të kërkoj diҫka më shumë nga ti. Sot erdha të të lutem që të më dashurosh. Dorëzoju dashurisë sime. Do dorëzohesh, por jo duke u gjunjëzuar, por duke ma dhënë dorën që të ngrihemi të dy së bashku krah për krah me njëri-tjetrin. Ma dëshmo. Të dorëzohesh para dashurisë nuk është as dobësi dhe as humbje, por është një hap drejt lumturisë. Mos më duaj, më dashuro! | |

Kujtonte qe ate mbremje kish enderruar per fusha te gjelberta, qiej te kalter e njebriresha fluturues. E fundit enderr femijenore, e fundit enderr e bukur sepse me pas kish patur vetem makthe, makthe qe sfidonin realitetin e kurre nuk triumfonin mbi te sepse makthi me i keq ishte ai ne te cilin zgjohej cdo mengjes - ose cdo pasmesnate.

Ata ishin si nje planet, ne te cilin nuk kishte jete pa njerin apo tjetrin. Ishin gjysma e njeri-tjetrit. Dy shpirtra binjake te vuajtur ne te shkuaren e te destinuar per te jetuar bashke te ardhmen...

A wattpad featured story! Highest ranking: #1 in CHICKLIT 'Sjellja e tij indiferente e bëri Enxhin të pyeste veten a e kishte kuptuar vallë që ajo ishte aty. Po vazhdonte të shikonte dosjen, sikur në dhomë të mos ndodhej askush. Manuel. Manuel. E ripërsëriti disa herë emrin e tij ne kokë. Manuel. Bëri edhe disa hapa përpara dhe kroi lehtë fytin. -Përshëndetje, jam këtu për...- filloi të flasi me zë të ulët, edhe pse ai e dinte këtë gjë më së miri. -E di përse je këtu,- e ndërpreu menjëherë me zërin më të thellë dhe më autoritar që kishte dëgjuar ndonjëherë.' Jeta nuk ka qenë shumë bujare me Enxhin. E mbetur pa prindër dhe me një motër të vogël për të cilën të kujdeset, ajo nuk i ka lënë asgjë në dorë fatit. Por pikërisht kur mendoi se gjërat nuk mund të komplikoheshin më tepër, ishte rastësia që e vuri përpara Manuelit, shefit të ri kokëforte, për ndryshe, versionit njerëzor të një migrene. Përse fati vendos përballë njëri tjetrit një femër së cilës i është dashur të luftojë gjithmonë për atë që meriton, me një mashkull që në dukje ka gjithçka? Një histori ku kryqëzohen dy realitete të ndryshme, por dy shpirtra të njejtë. Një roman me pasione, premtime të thyera, fletë të bardha zyre, të shkuara të errëta dhe një dashuri të fortë.