Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Baron White ile oldukça zaman geçirirdim geçmişimde. Saatlerce ilgilenirdi benimle mesela. Ama normaller arasında çok fark vardı bu ilginin. O benim elime silah verir ateş talimi yaptırırdı, ringe çıkartır dayak yiyerek dövüşmeyi öğretir, benim fikirlerimi önemsemeden bir çok spor dalı öğretirdi. Tüm gezegenlerin dağını taşını ezberlerdim mesela ama tatil yapmak için değildi. Onun gölgesinde yetişen bir şövalye idim ben. Onun en büyük kozu, en etkili silahıydım. Bir sözün de dediği gibi; evdeki hesap çarşıya uymamış gölgesinden onun beni dünyaya göndermesiyle kurtulmuştum. Bu kurtuluşun yeni bir esaret olduğundan habersizdim o zamanlar. Dünyada ne yaşarsam yaşayayım onun istediği olmamıştı. Şimdi Baron White'ın en büyük kozu, en güçlü silahı, veziri, düşmanı Alex Dark'ın yanındaydım. Ben Nora White, Baron White'ın kızıydım ve evet, onun baş düşmanı şuan tam karşımda oturan Alex Dark'a aşık, onunla onun gezegenine gidiyordum.

Kendi gezegeninde yaşayan bir prenses... Babasının zoruyla geldiği dünyada kendini iki düşmanın arasında, savaşın ortasında, bir kehanetin tam içinde bulur. Kendi gücünün üstünde sınır tanımayan iki adam: Bir dünyayı korumakla görevli Oktay Çetin, diğeri ölümün bile karşısında duramayacağı Alex Dark. Seçtiği taraf bir savaşın başlangıcı olacaktı. Savaşın galibini de kaybedenini de evrenin en güçlü kadını belirleyecekti. Bir aşk çıkmazının arasında iki ezeli düşmanın ortasında seçtiği taraf ile tüm evrenin dengesini alt üst edecekti. Oktay Çatin'in tarafını seçip Denizin Su Perisi mi olacaktı; Alex Dark'ın tarafını seçip Kardan Adamın Kar Tanesi mi? ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ "O, benim kalbinde kaybolmama izin verdi ama hiçbir zaman yok olmama izin vermedi. Ben koyboldukça onda, her seferinde bir parçam onda kaldı. Şimdi ben kendimde kendimden hiçbir şey bulamıyorum. Her gidişim bir ona dönüş oldu. Şimdi fark ettim. Ben senden hiç gitmememişim. Çünkü her seferinde; BEN SENDE KALDIM ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.