«Είσαι χαρούμενος;» «Ναι..θέλω να πω, έχω την Κάθριν, την μικρή, τελείωσα την σχολή που ήθελα από πάντα...έχω όσα χρειάζεται κάποιος για να είναι χαρούμενος..» »εσύ είσαι χαρούμενη;» «Εμ..ναι..πρέπει να φύγω...» Γυρνάω την πλάτη μου σε αυτόν, αλλά ακόμα νιώθω το βλέμμα του να με καίει. Όσα χρόνια κι αν περάσουν η αίσθηση παραμένει ίδια, αν και όχι πια τοσο οικεία. Το χέρι του κρατάει το δικό μου και με γυρνάει, ώστε τα πρόσωπα μας να είναι απεναντι το ένα στο άλλο. «Τι κάνεις;» «Δεν έπρεπε να σε άφηνα να φύγεις..» Ενώνει τα χείλη μας και η γεύση μέντας και αλκοόλ που αφήνουν τα χείλη του, είναι...αυτό που χρειαζόμουν..

"Δεν μπορείς να με ανάψεις ούτε μέσα από αυτά που μου λες ούτε από αυτά που φαντασιωνομαι ότι μπορείς να μου κάνεις" "Τοτε γιατί με κοιτάς με αυτό το βλέμμα" "Τραβά στον γκόμενο σου και Ασε με ήσυχο" "Θα το κάνω αλλά μην με ξανά ενοχλήσεις" Δεν προλαβαίνω να απομακρυνθώ όταν με τραβάει και ενώνει τα χείλη μας για ακόμα μια φορά 02.01.19- #02 #projectbadboy 17.01.19- #07 #player 20.02.19- #01 #fiction 05.04.19- #02 #badboy 13.05.19-#01 #love