Bazı kayıplar toprağa gömülür, bazıları ise insanın içine. Ve içimize gömdüklerimizin mezarı olmadığı için yasları da hiçbir zaman bitmez.

+18 • Tek bölümlük hikayeler.

karadeniz'in en güçlü ailesi olan koçariler, karadeniz'in mutlak hakimiydi. ta ki, furtuna ailesinin reisi şerif furtuna geri dönene kadar. karadeniz, bu güçlü iki ailenin mutlak hakimiyet için kanlı çarpışmasına şahit olacaktı.. • alternatif evren, esdil fic, yetişkin içerik. © 𝐁𝐀𝐁𝐘𝐌𝐎𝐂𝐇𝐈𝐒𝐌𝐈𝐋𝐄, ₂₅₀₂₂₆.

esdil oneshot

İnsan; zamanında evlenebilmek uğruna her şeyini feda ettiği, herkesi karşısına aldığı, yıllarca çabaladığı, her türlü zorluğa göğüs gerdiği insanla günü geldiğinde hiç evlenmemiş olmayı dileyebilir miydi... Esme Koçari dilemişti.

Esdilsel anlamda en detaylı yazılmaya çalışılan one-two-three shot kitabıdır.

Esme, çocukluğunu annesinin hırsları ve sevgisizliği arasında kaybetmiş genç bir kadındır. Geçmişinin yaraları hâlâ tazeyken hayatına giren Adil, onun yıllardır ördüğü duvarları yavaş yavaş yıkmaya başlar. Bir doktor ve bir hasta olarak başlayan hikâyeleri, zamanla iki yaralı insanın birbirine tutunma mücadelesine dönüşür. Fakat bazı travmalar yalnızca sevilerek iyileşmez. Esme geçmişiyle, ailesiyle ve zihninin en karanlık köşeleriyle savaşırken; Adil onu hayatta tutabilmek için elinden gelen her şeyi yapar. Ancak aşk bazen insanı kurtarmaya yetmez. Çünkü bazı yaralar tenin altında değil, ruhun en derin yerindedir. İhanetlerin, sırların, saplantıların ve affedilemeyen geçmişlerin gölgesinde ilerleyen bu hikâye; sevmenin her zaman kurtarmak anlamına gelmediğini, bazen en büyük aşkların bile trajedilerle son bulabileceğini anlatıyor. Bir aşk hikâyesi. Bir hayatta kalma hikâyesi. Ve en çok da, kırık bir ruhun sessiz çığlığının hikâyesi.

Tek bölümlük aslaz hikayeleri✨

Boynundaki bıçağı ona saplayamayacağımı biliyordu ama içimden bir ses işini bitirsem bile bundan memnun olacağını söylüyordu. Ben nasıl onun gözlerindeki kırgınlığı görüyorsam o da benim gözlerimde ruhumu nasıl avuçlarının içine aldığını görebiliyordu. Oyun bitmişti. Kazanmıştı ama ben de kaybetmiş gibi hissetmiyordum. Belki de beraber kazanabilirdik bu sefer? Daha önce hiçbir şeyi kazanamamış iki kişi? Belki de yine kaybedersiniz, diye fısıldadı içimden bir ses. Beni yörüngesindeki bir uyduymuşum gibi belimden tuttu, kendine çekerek öptü. Az önce içimde fısıldayan ses silikleşerek yok oldu. Beraber kaybedecek olsak da umurumda değildi. Sadece o ve ben vardık. Kazanmak veya kaybetmek... Eylem önemli değildi. Her ne yapıyorsak beraber yapıyorduk. Sadece o ve ben...

"Yanacağını bilerek ateşe dokunur muydu insan? Kendini alevlere bırakır mıydı? Küle döneceğine bile bile kaybolur muydu yakıcı sıcağında?" Alaz'ın çıplak göğsüne dokunurken yanacağımı da küle döneceğimi de biliyordum. Fakat ben bir anka kuşu değildim. Küllerimden doğmayacaktım. •Yabani dizisinden esinlenerek oluşturulmuş bir hikayedir.