W wieku siedemnastu lat Lily Parker przeprowadza się do swojego brata Lucasa. Dziewczyna nigdy w życiu nie miała chłopaka, jednak na jej drodze staje William - przystojny i tajemniczy przyjaciel Luca. Nowe miejsce, nowi znajomi, nowe przygody i niebezpieczeństwa. Nowa miłość, nowe tajemnice do odkrycia, a przede wszystkim nowe szczęście do odnalezienia. To nigdy nie jest łatwe... • Korektą zajęła się: @wolfagata_ Poprawione rozdziały: 35/83

Alice Green w wieku dwunastu lat, po rozwodzie rodziców została zmuszona aby wyprowadzić się z mamą do Ameryki. Po kilku latach jej rodzicielka zmarła na raka i Ally musi wrócić do ojca, do Londynu, który założył już sobie nową rodzinę i nie interesował się córką z pierwszego małżeństwa. Dziewczyna przed wyprowadzką do USA przyjaźniła się z Nail'em, chłopak jest w niej zakochany i bardzo załamał się​ po jej wyprowadzce, ponieważ po wylocie stracili kontakt. Czy uda jej się odzyskać przyjaciela? Jakie trudności staną przed młodą dziewczyną na drodze do normalnego życia? Kim okaże się jej przyjaciel z dzieciństwa?

„Czas leczy rany „ - Wszyscy wmawiają mi to odkąd zmarł mój brat . Moim zdaniem czas nie leczy ran , tylko przyzwyczaja do bólu , dodając coraz to nowych problemów z którymi musimy sobie radzić , mimo że jest coraz trudniej . Kiedy zmarł Michał a dokładnie popełnił samobójstwo , mój świat się zawalił . Straciłam najważniejszą osobę w moim życiu , a jedyne o czym byłam w stanie myśleć to fakt że mnie zostawił . Zostawił mnie samą przeciwko złu ,przed którym obiecał mnie chronić . Nie byłam na to gotowa ! Potrzebowałam go ! Tylko że na nic zdały się moje prośby by wrócił , już nic nie mogłam zrobić . Obwiniałam się za jego śmierć , byłam z nim najbliżej z całej rodziny a niczego nie zauważyłam , może gdybym patrzyła dokładniej ? Podejrzewam że odpowiedzi na wszystkie pytania znajdę w liście który mi zostawił , tylko że jest mały problem - Nie mam odwagi go przeczytać . Mimo że nie pogodziłam się z jego odejściem musiałam w końcu wrócić do normalnego życia , ponieważ cierpliwość rodziców miała swoje granice .Oczekiwali ode mnie normalności . W końcu jestem córką znanego polityka dla którego liczy się tylko reputacja . Minął rok kiedy w końcu zrezygnowałam z nauki w domu i wróciłam do szkoły , wszystko wróciło do normy , poza małym szczegółem .Postanowiłam że nie będę już udawała idealnej córeczki , zacznę żyć po swojemu . Od zawsze miałam przy sobie Michała .Nigdy nie musiałam się o nic martwić , miałam brata na którego mogłam zawsze liczyć . Teraz zostałam sama , sama przeciwko światu ...

Lekcja angielskiego. -Jacy są ludzie?- zapytała nauczycielka pisząc coś na tablicy. -Zazdrośni-rzuciłam patrząc stronę Chrisa -Obrażalscy-syknął chamsko się uśmiechając -Nieufni- dodał -Zapatrzeni w siebie- wyszeptałam cicho -Uparci-patrzył na mnie aroganckim wzrokiem -Kłamliwi-wymamrotałam -Mimo iż, udają, że mają wszystko gdzieś to im zależy- powiedział -I kochają tych, których nie powinni-syknęłam -Tęsknią udając, że tak nie jest- odparł cicho wpatrując się we mnie tymi brązowymi tęczówkami -Kocham Cię i zależny mi na Tobie. czy Ty tego nie widzisz? powiedziałam i wyszłam z klasy.

- Auć - krzywię się. - Potrafię sama chodzić! - Nie przychodź tu więcej! - wypycha mnie ze swojej posesji. - I radzę tym razem mnie posłuchać! - Bo co? Mafia ją zabije? - sztywnieję na dźwięk tego głosu. Tuż obok mojego samochodu, stoi czarny mercedes, a o zderzak opiera się Dirk Whittaker we własnej osobie. Jego czarne, trochę przydługawe włosy są mierzwione przez wiatr, a cała postawa pokazuje, kto tu tak naprawdę ma władzę. Dwa dni temu poznałam Jaspera, członka klubu degeneratów. Dziś po raz trzeci w swoim życiu natykam się na Dirka, szefa mafii w Austin. Jasper jest słodki i pełen pasji do motocykli, lecz od Dirka bije pewność siebie i okrucieństwo, więc teoretycznie powinnam przeprosić Jaspera za swoje ostre słowa i zgodzić się na randkę, lecz w praktyce, to wolałabym rzucić się na Dirka.

Przeprowadzki nie są łatwe. Zwłaszcza na inny kontynent, tym bardziej w ostatniej klasie liceum. Chyba że ktoś, tak jak Adele, nienawidzi swojej szkoły, w której jest ofiarą klasowego gangu. Wtedy zmiana otoczenia nie wydaje się złą perspektywą. Dziewczyna bez żalu żegna się z Wakefield, licząc, że w Nowym Jorku zacznie się nowy, lepszy etap jej życia. I rzeczywiście, nowo poznani znajomi są przeciwieństwem szkolnych prześladowców z liceum w Wakefield. A niektórzy wydają się nawet bardzo interesujący... Czy to, że Alan Braun, gwiazdor szkolnej drużyny koszykarskiej, jest uderzająco podobny do przystojnego bohatera ulubionego serialu Adele to dobry znak, czy raczej zwiastun kłopotów? Trudno powiedzieć, bo chłopak jest równie arogancki, jak przystojny, ale na pewno między tymi dwojga nawiązuje się trudna do nazwania relacja.

Naomi Hemmings wraca do rodzinnego miasta na wakacje do brata. Dziewczyna po latach spotyka przyjaciela z dzieciństwa, z którym kiedyś była nierozłączna. Jednak w życiu wszystko się zmienia. Niegdyś uroczy blond chłopiec z krzywymi zębami zmienił się nie do poznania i na pierwszy rzut oka nie można stwierdzić czy to dobrze czy wręcz przeciwnie. Dziewczyna chce tylko odpocząć od swojego z pozoru ułożonego, idealnego życia i wrócić do lat dzieciństwa, ale czy to możliwe, podczas gdy ciągle na jej drodze staje Niall, który w dziwny sposób ją do siebie przyciąga? Granica między przyjaźnią, a miłością bywa tak niewielka, że czasem ciężko ją odróżnić. "Cześć, miałem się dobrze, póki Cię nie poznałem Pije za dużo i to problem, ale czuję się dobrze "

Prawdziwa miłość nie jest łatwa, ale trzeba o nią walczyć, bo raz znalezionej nie da się zastąpić

Przyjaciele czasem zawodzą, ale czy wtedy możemy nazwać ich przyjaciółmi? Opowieść o sławnym muzyku, który stara się odnowić starą przyjaźń i dziewczynie, która tej przyjaźni nie chce. Tylko co wtedy, jeśli zamiast przyjaźni narodzi się miłość?

CRINGE Rozdziały przywrócone na prośbę kilku osób. Bądźmy szczerzy. Książkę pisałam będąc głupim dzieciakiem. Jest ona bardzo zagmatwana, pomylona i dziecinna. Wchodzisz na własną odpowiedzialność. Jeśli wejdziesz, postaraj się nie komentować, bo już za dużo wstydu się przez nią najadłam. Uszanuj to.