"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Adam, ait olduğu kadını bekliyordu ve kendisine ait olacak kadını... Gülüşüne kadar ona ait olmasını istiyordu. Bir kadın geldi... Ve adam o kadına ait olmak istedi, onun da kendisine ait olmasını. İki kalp birbiri için atarken adam kadından uzak durdu, gülüşüne kıyamadığı için... ABİMİN FEDAİSİ'ndeki Emir karakterinin hikâyesidir. Kapak, Ahsen Bayraktar'ın yapımıdır. Başlama tarihi: 22.01.2018 Tayfa #1 - 03.11.2018 Dostluk #1 - 20.12.2019 Reis #1 - 17.01.2020 Herhangi bir kopyalanma ya da çalıntı durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

"Parmak uçlarına kadar yıpratılmış bir kadınım ben. Hani, kadınlığa yeni adım atanlardanım.. Ve yeni öğrenenlerden, aslında doğar doğmaz 'kadın' olduğunu bir kız çocuğunun bu ülkede. Saçlarıma papatlayalar konduracak bir adamı asla bulamayacaklardanım. Aşka inanmayanlardan ve hissedemeyenlerden kalbini, ' bunca şeyden sonra' diyerek. Hiç bir adama inanmamam gerektiğini çok önceden öğrenmiş, kuralsız bir kadınım. Kullanılmaktan yorulmuş bedenimi öne sürerek Savaşanlardan ruhuna sızmaya çalışan adamlarla. Bu yüzden seviştim tüm o adamlarla. Ve öldürdüm, ölmesi gereken herkesi acımadan. Oysa güzel bir çocuktum.. Bez bebeğim çamura düştüğünde, Gözyaşlarımla babama gidecek kadar masumdum! Sonra kadınlığımı verdiler bana, Kadın olmak nedir bilmeden. Kadın oldum ve katil aynı yaşta... Nefret ettim! Tüm bu iğrenç dünyadan ve içime girmeye çalışan adi varlıklardan. Kimdim ben bu dünyada.. Sevilmeye layık olmayan, çırpınsa da kurtulamayan bir et parçası!" Gözlerinden akan iki damla yaşı sildi Kadın önce, derin bir nefes daha çekti titreyen ellerinin arasında ezilmiş sigarasından.Başını arkasındaki sedire yaslayıp dumanı yavaşça tavana doğru üfledi. Oysa daha 18'indeydi, nereden öğrenmişti sigarayı böyle ezmeyi parmak uçlarında? Bir kez daha kalemi aldı ince ve titrek parmaklarının arasına. Ve ekledi satırlarının en sonuna, "Topuklu ayakkabılarımın iç gıcıklayan sesi. Belirginleşen yüz çizgileri. Ya da yokluk emzirdiğim göğüslerime aldırmayıp, Defalarca buruşturup attım kadınlığımı. Ben sadece sevişirken kadın oluyorum. Pardon bayım; siz sevişmeden de adam olabilmek ister miydiniz?" -Tüm Hakları Saklıdır-

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL

Çok kez sevebilirdi , aşık olabilirdi insan. Önemli olan aşık olduğun kişiydi ... Kızının "Arkadaşlarım anneciğim yok diye dalga geçiyorlar , kalbim üzülüyor babacığım," demesi onu en hassas noktasından vurmuştu. Arabasıyla bir kadına önce çarpıp ardından bir özür dahi dilemeden "Kızımın Annesi Olur Musun ?" Diyebilecek kadar öküzdü. Ah pardon öküz değil namı değer "Şehir Magandasıydı." Baş Belası ve Şehir Magandasının hikayesine hoş geldiniz efem... Okuduktan sonra yorumda yaparsanız çok hoş buluruz .♥ AYNI KİTAPTA 2 SERİ BULUNMAKTADIR . ❤

Tamer düşmanının kız kardeşini kaçırdığında, beklediğinden çok daha farklı bir kız çıkar karşısına: Karaca... Bu buz gibi adamın onu kaçırmasıyla hayatı alt üst olan Karaca, tüm vahşiliğiyle direnir Tamer'e. Tamer ise bu vahşi kızın gözlerinde gördüğü sırların esiri olur farkına bile varmadan... ♠️ İnstagram / llchaim Facebook grubu / BUSE ATMACA HİKAYELERİ

Basketbol aşkı onu kavurmuştu benide onun aşkı. Yiğit Albay Tek aşkım Selim Karahanlı ile Emir Uluç ise benim zehirli hazinem. İkisinede kapıldım ama Yiğit Albay ikisindende çok geç de olsa kurtardı. Ben kim miyim? Ben Melis Atalay Basketbola aşkıyla kavrulmuş 3 aşığın sevgilisi.

14 yaşındaydım ve karanlığa hapsolmuştum. Karanlıklar hapisanesinin, hiç beklemediği anda içeri tıkılmış mahkumu ben. Tek kurtuluş yolum Ege Uras. Ege Uras, 17 yaşında, olgun, her genç kızın hayalindeki yakışıklı genç adamdı. Mükemmel bir ailesi, hayatı, geleceği vardı. Her şeyi vardı ama bir şey eksikti. Bir baş belası eksikti. Mükemmel geleceğini, hayatını mahvedecek bir baş belası. Her şey mükemmeldi ta ki beni karanlıklar hapishanemden çekip kendi hapishanesine tıkana kadar. Şimdi Ege Uras, öfkeli, hiçbir genç kızın hayalini kurmadığı ve istemeyeceği kadar nefret dolu bir genç adam. Hayatı, ben ve geleceği mükemmel değil. Mükemmel diyarına düşmüş bir baş belası her şeyi mahvetti. İkimizde onun hapishanesinin mahkumlarıyız. Benim suçum onun hayatını mahvetmek. Onun eksik olan baş belası olmak. Onun suçu.. Onun suçunu bilmiyorum ama onun cezası benim. Ona verilen en kötü ceza benim. Ben Nihan Uras, Ege Uras'ın her seferinde daha fazla nefret ettiği eşiyim. Onu seviyorum. İşte benim cezamda bu. Ben seviyorum, o nefret ediyor. Bizim cezamız hayatlarımızın aklımın ermediği bir şekilde kesişmesi ve birbirimizi bulmamız. Belki de onun beni bulması. Benim cezam o, onun cezası ben. Biz birbirimizin cezasıyız. Ne zaman ona yaklaşsam o benim canımı yakar, umursamam. Onun canı yanıyor mu bilmiyorum. Eminim canı yanmıyordur. Yani en azından umarım. Neden yansın ki? Benden nefret ediyor neden yansın? Cevap oldukça kesin canının falan yandığı yok. Canım ne kadar yanarsa yansın asla umursamayacağım ve pes etmeyeceğim. Ben bu suç yüzünden müebbet yemişim. Bir ömür boyu cezamı çekecekken ondan vazgeçmeyeceğim. Ne yaparsa yapsın onu sevmekten vazgeçmeyeceğim.

Batmakta olan bir geminin son sirenleri çalıyor ruhumun dehlizlerinde. Ölmüş bir bebeğin sessiz nidaları çığlıyor kalbimin mahzeninde. Bir ağıtın en sarsıcı cümlesi yankılanıyor beynimin tabularında ve ölümün renksiz silueti bin parçaya ayrılıyor uçurumun bir kenarında. Bitmek üzere olan bir mürekkebin son damlası karışıyor kanıma ve kızıl renk bir imza boy gösteriyor yaşanmışlıkların çizgisinde. Bir sokak lambasının yaydığı ışık kör ediyor gözlerimi ve saklanıyor ruhumun soğuk odalarında. Akrep ile yelkovan bir olup zamanı deviriyorlar ve hikayemin tarihi atılıyor umutlarımın başlangıç noktasına. ◕ Bir adam seviyorum, onsekizinde. Yaralanıyorum sevdikçe, onyedimde. Kurduğum bir evren üzerine yazıyorum hayatımı ama o, siliyor yavaş yavaş. Bir adam var, büyük elleriyle okşuyor ruhumu. Yeni bir dünyaya yer vermek istiyor kaybolmuş ruhlarda. Devam ediyor hikayem. Sonsuzluğa ulaşana dek, devam ediyor.