Sapık: Kıvırcık buklelerini seviyorum. Sapık: Senin aksine gerçekten saçlarını seviyorum. Sapık: Elaya çalan gözlerini. Sapık: Kaşının kenarındaki küçük beni. Sapık: Gülünce kısılan gözlerini. Sapık: Herkes senin okulda ki halini seviyor. Sapık: Ama ben öyle değilim Şafak, yeni uyandığın zaman ki halini ve o çatallaşmış sesini duymak isterdim. Sapık: Dağınık saçlarında ellerimi gezdirmek. Sapık: Gülüşünü kimse görmesin diye elimle ağzını kapatmak isterdim. Sapık: Manzaram diyorum sen olsan. Sapık: Ne sigara içerdim be!

Bella Swan : Forksta Lise son sınıfı okuyan genç ve güzel bir kız.Babası ve annesi ile sevgi dolu ve mutlu bir şekilde yaşar. Edward Cullen : Küçük yaşlarda forksta yaşamış daha sonra babasının işleri nedeniyle londraya tanışmak zorunda kalmışlardır.Edwardın babasının ölümü üzerine edward ailesini ve kardeşlerini alarak forksa geri döner.Oda lise son sınıfı okuyacaktır.Edward psikolojik olarak zor bir dönem geçirir bunun sebebi ise babasının ölümü ve arkasından ona yapılan ihanettir

Bu bir Edward ve Bella hikayesidir.

Merhaba ben Yağız Belfor.Ben Türk bir gencim.16 yaşında bir vampirim yanlış duymadınız vampirim,sarışın tenim, altın sarısı ensemde biten saçlarım bazen açık kahve bazen de kırmızı renkte olan gözlerim,1.75 santimetre boyum ve tabiki çekiciliğim ve yakışıklılığım var.Ama kimin umrunda Alev'in umurunda olmadığı kesin kız güzel,akıllı,şirin,iyimser ve tam hayalimdeki kız.1.70 santimetre boyu, kumral,belinde,düz saçları,ela gözleri, kumral teni ile beni büyülüyor. Alev Türk ve 15 yaşında aynı sınıftayız. Evet ben nasıl vampir oldum anlatayım.9 kasım 2020 günüydü cuma saat 04.30 sularında bir kabus görüyordum. Ama bu ilk değildi.Sürekli bir kara deliğin herşeyi ve herkesi içine çektiğini beni de istediğini ama alamadığını görüyordum.Bu kabusdan tam güneşin doğduğu vakit uyandım.Baktım ki bu zamana denk gelmişim pencerenin karşısına,yatağımın üzerine oturup,izlemeye başladım.Ve bununla kalmayıp telefonum ile manzarayı çekmeye çalıştım.Ne olduysa bu dklerde olmuştu birden güneş beni yakmıştı

Çok tuhaftı herşey çok hızlı gelişmişti. Beni öldürmek isteyen göçebe vampir ısırmıştı kanlar içindeydim yardım edin diye bağırıyordum, acı gittikçe vücuduma yayılıyordu felç ediyordu adeta.Sonunda dayanamayıp pes etmiştim acının beni ele geçirmesine zehrin kanıma karışmasına izin vermiştim.Gözlerimi hafif açtığımda bir ışık vardı. Çok parlaktı rahatsız ediyordu , kafamı başka tarafa çevirip tekrar baktım işte ordaydı benim meleğim oradaydı çaresiz eli kolu bağlı ne yapabilceğini düşünüyordu .Onu hiç bu kadar çaresiz bir şekilde görme miştim. Sonra kalbim de bir ağrı hissettim ve vücudumun yanmaya başladığını dayanılmaz acı son bulmak bilmiyordu.Elimde bir baskı hissettim kim olduğuna bakmak için son kez gözlerimi açtım. Tüm benliğiyle karşımda duruyordu o kadar güzeldi ki melekten farkı yoktu. Gözlerimiz buluştuğunda bana tek bir kelime söyledi yapması zor birşeydi "Seni kurtarcam sevgilim sadece dayan az kaldı biraz daha dayan.Seni çok seviyorum bunu asla unutma" Bende ona karşılık olarak "Beni seni sevdiğim kadar kimse sevemez sevgilim"demiştim sesim biraz fısıltı gibi çıksada onun beni anladığından ve duyduğundan emindim. Onun için bu içimde ki acı ile savaşcaktım sonu ne kadar kötü olursa. AYRIŞTIRMAK ÇOK DA ZOR DEĞİLDİ... GERÇEK OLMAYAN KARANLIK... GERÇEK OLAN İSE KIRMIZIYDI....

Bir vampir yada vampirler ...

utanıyor kimseyle konuşmuyor ama annesi onu o kadar çok seviyor. ama o annesine veya başkasıylada konuşmuyor Neden? babası vefat etmiş bundan daha kötü ne var ki tövbe! sizinde babanız vefat etse N'apardınız?

alev insanlarla dolu bir liseye gidiyo ama vampirine orada sahip cikamiyo ve her hafta bir insan ölüyo abisi insanları olduren kisi alev oldugunu ogreniyo ve bunu babasina anlatiyor babasi boyle devam edemeyeceği için onu vampir okuluna gonderiyor bakalim orada kendisini neler bekliyor hadi gelin hep birlikte öğrenelim...

Hava kararmaya başlamıştı ve görüntüsüyle beni mest ediyordu.Güneş , zamanla ortadan kayboluyor ve yerini aya bırakıyordu.Ay ise onun ışığıyla parlayıp , insanları büyülüyordu. Bu akşamda gökyüzüne doyasıya bakıp, büyülenmeyi diliyordum sadece.Belkide son görüşüm olacaktı .Bir daha güneşin batışını, yıldızları ve ayı göremeyecektim.Derin bir nefes aldım , bu derin düşüncelerden kurtulmak adına. Yola devam etmem ve geçmişi unutmam gerekiyordu... Şu saatten sonra kapana kısılan bir fare misali ölümü bekliyor olacaktım.