Nada El Amrini. Een alleenstaande moeder van 21. Samen met haar zoon Ayoub leeft ze in een klein huisje in de straten van Amsterdam. Nadat ze zwanger werd van Ayoub verliet haar vriend haar. Ook haar familie en vrienden stopten het contact. Met geen geld en enkel een mavo diploma wordt ze op straat gegooid. Lees meer over het leven van Nada El Amrini en haar zoon Ayoub.

''Waar zijn ze?'' Schreeuwde ik. Mijn oma keek weg. ''Ze zijn heen hbiba, ze zijn heen.'' Antwoordde ze huilend. Ik voelde alle leven uit mijn lichaam trekken en viel neer. Ik was een paar uur bewusteloos, al kon ik wel om me heen horen wat er gebeurde. Ik hoorde mijn oma huilen, en met Hassan praten over het ongeluk. Het schijnt dat de taxichauffeur iemand wilde inhalen net voor een bocht. Hij zag de tegenligger te laat en vloog over de kop. Mijn moeder en zus waren op slag dood, Hassan had alleen wat schrammen en de pasgeboren Aya, had haar armpje gebroken. Mijn zus had haar heel goed vast, en had met haar lichaam alle klappen opgevangen. Een echte moeder, dat is wat ze al vanaf dag één was. Daar veranderd de leven dan safa, in ellende maar ook veel liefde (Dit verhaal is niet van mij. Heb het ooit gelezen en vond het een prachtig verhaal en wilde het met jullie delen)