«Βγαίνοντας από εδώ δεν σε ξέρω. Δεν με ξέρεις.» Ηλέκτρα, Ιάσωνας και Άρης. Τρεις άνθρωποι. Τρεις πόλεις. Και μια αγάπη που ήρθε στη λάθος στιγμή. Γιάννενα. Θεσσαλονίκη. Βερολίνο. Τη Θεσσαλονίκη την ερωτεύεσαι. Το Βερολίνο σε διαλύει. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στη ζωή σου για να την αλλάξουν ολοκληρωτικά... αλλά όχι για να μείνουν. Και το χειρότερο δεν είναι να πεις αντίο. Το χειρότερο είναι να αγαπήσεις κάποιον τόσο πολύ, που να πρέπει να φύγεις ενώ ακόμα τον αγαπάς. Μια ιστορία για εκείνες τις αγάπες που δεν έγιναν ποτέ "εμείς". Μόνο ανάμνηση. Μόνο πόνος. Μόνο ένα "τι θα γινόταν αν". Και ίσως τελικά κάποιοι άνθρωποι να μην είναι για πάντα δίπλα σου... αλλά να μένουν για πάντα μέσα σου. 🖤 Ολοκληρωμένη ιστορία 📖 Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.