Bir eylül akşamında hem bir günaha saplanmış, hemde bir sevdaya tutulmuştum. Ne geri dönecek cesaretim, ne de kaçacak kadar yürekli bir kadındım. Bir yalana inanmıştım, gözlerimin içine bakarak sevda türküleri söyleyen adamı kendi ellerimle defalarca kez vurmuştum. Çocuktum, dilim yanmıştı bir kere sevdadan. Acının eşiğine düşmüştüm, sevdiğim adamın gözlerine bakıp aman diyordum. Yanıyordum, kanlı ellerinin arasında bana baktı. Sevdiğim adam. Yüreğimi ateşe verip dağlayan adamdı o. Ağlamaktan konuşamıyordum. Yüzüne dokunmak istedim fakat alev almaya başladı. "Dokunduğun an yanıyorum görmüyor musun, ben senin avuçlarında bu kadar tutsak iken, senin bana her seferinde cehennem vad etmen niye Mihrima niye." " Sen bana cennet vad etmedin Ali." dedim göğsüne el basar gibi. Koyu yeşil gözlerinin arasında bana baktı. " Ama, sende benim bir kez olsun ellerimden tutup seni bu cehennemden çıkarırım demedin Mihrima. Hala seni deli gibi isteyen kalbime de, yüreğime de yazıklar olsun." Bedeni gözlerimin önünde eriyip gitmişti. Gitmişti. Fakat bu gidiş diğerleri gibi de değildi. Bir şehir, bir memleket koca dünyayı üzerime yıkıp gitmişti. Yüreğimi ateşe veren, göğsümde binbir çiçek açtıran aynı adamdı. Sesimi soluğumu kesen de, bana bir hayat daha bahşeden aynı adamdı. Geleceğini söylemedi, Gelmeyeceğini de. Not; " Kitapta +18 kısımlar olacaktır. Rahatsız olacaklar okumasın - okumadan da geçebilirler." Yetişkin içerik.! ©

Sinsice oyunlar oynayan o değilmiş gibi gözlerime bakarken benliğim önünde diz çökmüştü. "Böyle olsun istemedim." Fısıltısı kulaklarımda çığlıklara dönüşürken yaşlı gözlerimi kuzguni gözlerine sabitlemiştim. Bir enkaz olarak geldiğim kalbinden şimdi daha büyük bir enkaz olarak ayrılıyordum. Düşüncelerin ördüğü dört duvar üzerime yıkılmış, sığındığım kalp beni yıkımdan kurtarmamıştı. Ondan hep kaçan ben şimdi kaçtığım kalbin ayakları altında paspas olmuştum. "Neden?" dedim tekrar feryat figan. "Neden Alparslan neden? Neden yaptın bana bunu?" "Yemin ederim bu kadar yalanın içinde gerçek olan tek şey sendin. Sana olan aşkım en gerçek şey Bahar'ım." Titreyen ellerimi gögsüne koyarak onu ittim. O bir yalancı diye haykıran benliğim dizleri üzerinde ağlıyordu. Cevap vermek yerine sarf ettiği kelimeler onun kaçışı benim yanışımdı. "Sana güvenmiştim!" Elleri bileklerimi kavrarken ondan uzaklaşmak için çırpındım. Kokusu başımı döndürüyor, gerçekler midemi alt üst ediyordu. "Geçmiş zaman kipi kullanma!" dedi azarlarcasına "İstediğim tek şey benim olmandı. Sadece beni sevmeni istedim." Hıçkırıklarım kulaklarımda acı bir tını bırakırken sıkı tutuşu kaçmamı engelliyordu. Başımı gögsüne koyarak "Sende bir geçmişsin artık..." diyerek kokusunu içime çektim. "Yapma Bahar yapma bunu bize." "Bizim seninle bir yolumuz olamaz. Benim sizin gibi yalancı insanlarla bir geleceğim olamaz. Size güvendim ben." sonlara doğru titreyen sesim acıyla harmanlanmıştı. Bu hikayede bir çıkmazın açılmasını bekledi herkes!

Ve sen geldin, atmayı unutmuş kalbim can buldu. Ve sen gittin, ben bittim. Ve ben bitince, seninde sonunu getirdim. Başlangıç tarihi; 18 Nisan 2020

Her şey tanrının planıyla başladı. Melek tanrıya ihanet etti, tanrı onu cehenneme hapsederek cezalandırdı. Sonra insan tanrıya ihanet etti, tanrı onları cennetinden kovup, dünyaya gönderdi. Sonra insan oğlunun ilk çocuklarından biri, yer yüzündeki ilk katil oldu. Tanrı, onu dünyada cehennemini yaşamaya mahkum etti. *** Adam elindeki anahtarı usulca sapladı, kadının kalbinden akan kan yerleri kızıla boyadı. Adam gülümsedi. "Gitme vakti geldi." Ve kadının bedeni yere yığıldı. 'Herkes bir şekilde, kendi cehennemini tadacaktır. Kimi kendinden eksilenlerle, kimi gözünün önünde yitirdikleriyle.' ￠TÜM HAKLARI SAKLIDIR!

Sabah Uykum-Satır Arası kısa sözler...

"Bizim yıldızımız kayarken kuyruğunu kalplerimize düğümlemişti. Bu yüzdendi birbirimizden vazgeçemeyişimiz..." Şan, şöhret, para, ün... Kısacası sahip olduğunuz her şeyi bir anda kaybetseydiniz ne yapardınız? Aksel Aras, hayallerin de ötesinde bir hayata sahipti. Karizmatik duruşu, güzel sesi, kariyeri... Onu zirveye taşıyan birkaç unsurdu sadece. Ama hayatı suratsız menajerinin ona ayarladığı gereksiz röportajlar, katalog ve dergi çekimleri birde sıkıcı toplantılardan ibaretti. Soylu bir ailenin veliahdı olmasından mütevellit köklü bir holdinginde sorumluluğu omuzlarında taşıdığı bir yığın yükten sadece biriydi. Ama bir gün bir şey oldu, Aras ailesi iflas etti. Yani herkesin hayran olduğu adam bir anda tüm mal varlığını ve ününü kaybetti! Şimdi İstanbul'un kuytu kenar mahallelerinden birinde, sobalı bir gecekonduda, eski ultra lüks yaşamından kilometrelerce uzakta hayatına devam etmek zorundaydı. Ve yıllardır kimseye tek bir kez bile muhtaç kalmadan yaşayan Aksel Aras'ın yeni hayatındaki sorunlarla mücadele edebilmesi ve eski hayatına geri dönebilmesi için bir kenar mahalle kızına ihtiyacı vardı! Kapak tasarım: @sepuoia Eski ve ara verilmiş bir hikayedir. Eğer bu hikayeyi Wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orjinal halinde ve güvenli bir şekilde okuyorsan lütfen, Wattpad'deki "@aleynaozgul1" isimli profilimden oku. Teşekkür ederim.

Nasıl ki deniz içindekileri kıyıya vurur, burada da Venüs'ün kıyısına bıraktıkları mevcut. Belki, pek iç açıcı değil.. Belki, aynı dilden konuşuyoruzdur.. Kim bilir? 12.11.2017

Olacaklardan habersiz bir genç kız... Aylardır beklenen ekibin yeni üyesi... Kaderin oynadığı oyunlar hiç bu kadar acı vermemişti, attığı kahkahalar küçük bekçileri uyandırıyordu... Uyanmaması gereken bekçileri. Abisinden kaçmak istemişti, küçük bekçilerinin musallat olduğu abisinden, ama bilmediği bir savaşta bilmediği bir ekipin üyesi olacağını tahmin etmiyordu. Çünkü hiç kimse alışılmışın dışında hiçbir şeyi olanak olarak görmez ve beklemezdi. Beklenmedik bir anda hayatını alt üste çevirmiş ve kendisiyle bir kukla misali oynayıp bütün işleyen döngüyü bozmuş olan şey, tek başına bir saat miydi yoksa bunun öncesi de var mıydı? İşte o an her şey değişti. Sadece, küçücük bir sır ile. Bazen mutlu olmak için pek deşmemek gerekirdi hayatı... Bunu bilmek içinse ayık bir kafa. (Okumaya başlamadan önce "Duyuru" kısmını okuyunuz lütfen.)

Bir rehabilitasyon merkezinde acılarıyla baş başa kalmış onlarca insan. Bunlardan biri ışığını kaybetmiş bir yıldız, Mira. Diğeri yükü omuzlarına ağır gelen bir adam, Emir. Tüm yaralarına rağmen mutlu olabilirler mi? "İnsanı yine insan iyileştirir." diyor şair. 💫🖤

"Yaklaş küçük Nilüfer," saçlarıma giden elleri, parmaklarının küçük dans darbeleriyle gözlerimi kapatmama sebep oldu. Ona yaklaştım. Nefesi hemen yüzüne çarptı. "Aynı kadehten içmeliyiz" dedi sarhoş bir ses tınısıyla. "Anason kokmalı öpülesi dudakların." 12.11.2018 yılında yayınlanmaya başlamıştır.