[Tamamlandı] Ayaz, yıllardır tek başına yaşayan, kendi halinde bir adamdı. Şimdiyse karşısında bir ay boyunca ilgilenmesi gereken görme engelli bir çocuk vardı.

Eşcinsel kurgudur.

Çınar, istemediği biriyle sırf para için evlenmek zorunda kalan kız arkadaşını düğünden kaçırmaya karar verir. Tek sorun, yanlışlıkla kız arkadaşı yerine damat olan Zafer'i kaçırmasıdır.

"Gündüzleri mahallenin hayaleti Ayaz. Geceleri şehrin en kirli sırrı Leo." Atlas, ona sahip olmak isteyen acımasız bir yeraltı prensi. Oğuz, ondan nefret ettiğini sanan korumacı bir mahalle abisi. İkisi de 'erkek' adamdı. İkisi de sınırları severdi. Ama ikisi de aynı çocuğun ekranı karşısında nefeslerini tutarken, o sınırların çoktan aşıldığını fark edemediler. Bir ekran. İki avcı. Ve piksellerin ardındaki sansürsüz gerçek. "Bana dokunamazsınız," dedi Ayaz, sesi buz gibiydi. "Sana dokunmayacağız," dedi Atlas, Oğuz'a kısa bir bakış atarak. "Seni parçalayacağız."

0532..: Meme Taş çocuk: Anlamadım? 0532..: Memeleriniz diyorum beyefendi memeleriniz -Yarı texting-

Mahallenin abisi olan Fatih ve mahalleye taşındığı ilk gün kavgaya karışan sinir hastası Deniz'in hikayesi... [BU BİR EŞCİNSEL KURGU VE DENİZ ERKEK!] Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

Üniversite okumak için taşındığım şehirde mahallenin yavşağına aşık olacağımı nereden bilebilirdim... Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

Çocukluk arkadaşıma farklı hisler beslemeye başlarsam ne olur? [Eşcinsel bir kurgudur] Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

"Cevher." dedi derinlerde gömülü sesini bulup çıkarması zor olmuştu. İçinde kopan dizginlenemez fırtınalara çaresizce teslim oldu. "Adım Cevher. Adımı söyle." Parmaklar kumral tutamlarını sarmaladı. Ilık dudaklar kulağının üstünde belli belirsiz adını fısıldadı. Artık anın içinde kaybolmuştu. O an sanki kanatları vardı ve ölümün olmadığı sonsuz bir zamanda uçsuz bucaksız bir diyarın üzerine süzülüyordu. Düşmekten, yüksekten, yerçekiminden, yönden, doğrultudan, hiçbir şeyden, bu dünyaya ait hiçbir şeyden korkmadan, çekinmeden rüzgara sırtını çevirmişti. "Seni sevmeyeceğim." Ve adam uyandı. Elleri kanlıydı. Kan kamelyalardan bile daha kızıldı.

Dosttu, arkadaştı, çocukluğumdu. Ama ne abi, ne kardeşti. Hepsiydi belki. Ama hiçbiri gibi değildi. Onu tanımlayacak bir başlık bulmak için zihnimde defalarca denemeler yaptım. Ama olmadı. Ne yanına oturduğumda içim tamamen rahatlıyordu, ne de ondan biraz olsun uzaklaşabiliyordum. Onun varlığı en güvendiğim yerdi. Bazen de içinde boğulduğum bir labirentti. Yetmiyordu. Bu tanımların hiçbiri yetmiyordu. Her şey gibi o da eksik kalıyordu. Burak yetmiyordu. Eşcinsel bir kurgudur. Azade adlı kurgumun içinde yer alan iki karakterin hikayesidir. Onu okursanız kişileri ve ilişkilerini daha iyi kavrarsınız fakat bağımsız tek başına da okunabilir.