Kafama çarpan turuncu topla dengemi sağlamak için hafif öne eğildim ve yavaşça arkama dönüp topun geldiği yere baktım. "Üzgünüm o kadar kısasın ki göremedim." Pişkin pişkin söylenip tekrardan atış yapmak için arkasını döndüğünde içimdeki Naz'ın bilerek frenlerini patlatarak az önce kafama gelen topu aldım ve iki elimle tutarak tam Sinan'ın arkasında durdum. "Sinan." Gülerek bana döndüğünde hiç beklemeden kollarımı iterek sert topu kasıklarına fırlattım. O kıpkırmızı yüzüyle yavaşça yere çökerken yaptığımdan memnun olmuşcasına arkamı dönüp tersten ona el salladım. "Üzgünüm, kafana atacaktım ama boyum yetmedi." Müdür Yardımcısının bile dize getiremediği ben, yaptığım küçük bir hata yüzünden basketbol takımının 1 senelik kölesi oldum. Şimdi, 12 dev gibi şımarık adamla 1.57 lik boyumla nasıl başa çıkacaktım? Not: Bu kitaba şöyle bir göz atmaya karar verdiyseniz ilk bölümün ilk 2 paragrafını okumadan bırakmayınız. *Küfür içerir.* 22.06.2018

O sabah yeryüzündeki en güzel mavilere sahip olan adam bana çarptığında, kalbim avuçlarının içine düşmüştü. ಡ Sen bir öküzsün, yakışıklı öküz. Ama öküz öküzdür öyle değil mi? ಡ Macera içinde #1 (09.06.2019)

-ROMANTİK- ***AŞKIN İÇİN SAVAŞ*** 2 Ayrı Evlilik. 2 Ayrı Aşk. ❤️Kübra&Doğan❤️ ------------------- Evliliklerinin yedinci yılında; Kocasının iş hırsına kapıldığı ve evliliklerini, karısını boşladığı dönemde Kübra evliliği için bir şeyler yapması gerektiğine karar verir. Karı-koca iken evlilikleri monotonlaşmış ve aralarındaki tutku sönmüştür. O halde Kübra da Metres rolüne bürünecektir. Ama bunun için de bazı kuralları vardır. Doğan ya bu kurallara uyar, ya da aşık olduğu kadını kaybedip evliliklerine veda edecektir. ❤️Birgül&Mesut❤️ ------------------ Bir yıldır evli olmalarına rağmen aralarında küçük bir öpüşmeden başka hiçbir şey olmayan karı-koca. Yanlış anlaşılma sonucu boşanma kararı alınır ve bu karar, ikisi için yepyeni bir başlangıç olur. Tutkularını birbirlerinden saklayan Birgül ve Mesut, sonunda bazı şeyleri kabullenip gençliğin verdiği ateşle birbirlerine sarılacaklardır. ------ Bir şeylerin yoluna girmesi için, savaşmak gerekiyordur ve her iki çift de buna çoktan karar vermiştir. ❤️❤️❤️

Kapak tasarımı için @Buklelisatirlar'a çok teşekkür ediyorum :) ❊❊❊ Geçmişin yaralarıyla baş etmeye çalışan, yeri geldiğinde dalgacı, yeri geldiğinde öfkeli, hırslı bir iş adamı, Sedat. Beş yıl önce bataklık gibi bir yaşamı arkasında bırakan ve oraya tekrar dönmemek için işine canla başla sarılan olgun ama inatçı, Aslı. Biri Patron, biri Hizmetçi. Aşk, etrafta dolanıp bu iki acılı yüreği saracak. Peki ya nasıl olacak? Geçmişleri, geleceklerini nasıl etkileyecek? Peşlerine düşen hayaletlere inat, tutkularıyla, aşklarıyla her şeye göğüs gerebilecekler mi? Yoksa yenilip, her darbeyle daha çok mu sarsılacaklar? Bir hizmetçi kızın, güçlü ve yakışıklı patronuna sevdalandığı bir hikaye değil sadece bu. Bu, iki yaralı insanın birbirilerinde iyileşme hikayesi. Her şeye rağmen, bir olma, tek olma, ilk olma hikayesi. ❊❊❊❊❊❊❊❊ İlk'im Serisinin 2. Kitabıdır canlarım. (Sedat & Aslı) Kendinize çok iyi bakın. Bu kitabım sizlere emanet. Gözünüz gibi bakın ona. Çok çok öpüldünüz :) ❊❊❊

İki yıl önce boşandılar. Onlarınki dostane bir ayrılık değildi. Bir daha hiç görüşmediler. Ama sonra genç kadın, çok sevdiği eski kayınvalidesinin hastalığını öğrendi ve onu görmek için 1000 kilometre uzaktan geldi. Amacı iki gün kalıp gitmek değildi. Bir aylık izin kullanacaktı ve annesi gibi sevdiği bu kadına böyle zor günlerinde destek olacaktı. Ama planında olmayan bir gelişme oldu. Eski kocası da ona benzer bi planla yalnız yaşayan annesine destek olmaya gelmişti. Hem de nişanlısıyla birlikte... *** "Bu kadın, bana annemin yapmadığı iyiliği yaptı. Bu kadın, benim annem. Ne olursa olsun,Seninle ister boşanalım, ister birbirimizi boğazlayalım, yine de Güzin teyzem, benim annemdir. Ve ben, o iyileşene kadar buradayım. Eğer biri gidecekse, bu sen olacaksın." dedi Firuze, ateş püsküren gözlerle karşısındaki adama bakarak. Emin, onun gözlerine uzun süre bakmaya dayanamadığı için her zaman yaptığı gibi gözlerini kaçırdı ve önündeki çayına baktı. "Ben de gitmiyorum. O senin annense, benim de annem. Ve eğer ikimiz de gitmiyorsak, bir süre birbirimize katlanmak zorundayız!"

Asaf Bedirhan 30 yaşında karısını kaybetmiş, ikiz kız çocukları ile yaşayan daha doğrusu onlar için yaşayan bir adam. Sevmeyi,mutluluğu ve de insanlara güvenmeyi ölen karısı ile çoktan unutmuştur. Bir daha sevmek ya da evlenmek hiç istemediği bir şeydir. Alvina Diclehan 25 yaşında genç bir kız. Evleneceği adamın gerçek yüzüyle karşılaşıp yıkılmıştı. Dalından kopan yaprağın akıbetini rüzgarın belirlediği gibi o da güvendiği dalından kopmuştu. Öksüz yetim iken bir de sevdiği adam tarafından böyle bir darbe almıştı. Hayalleri kağıttan yapılan bir gemi gibi suya değdiği an dağılmıştı , umutları mı onlar ise kagıttan yapılan uçak gibiydi işlevsizdi. Herşeye rağmen gülümseyen gül yüzü solmuştu o gün. O da Asaf Bedirhan gibi sevmeye kalbini kapatmıştı. Bu iki kalbin yolu bir gün aynı damarda kesişirse onların hayatı nasıl bir yol izler sizce. Eğer merak ediyorsanız hikayemin satırlarına bir göz atın derim...

Şebekler & Denizkızları

Dikkat Etmeyin Bağımlılık Yapmaz. "O sabah Ziya Holding'te her şey alışanın aksine ilerliyordu. Durup dururken çıkan tartışmaların ardından değişen konumlar; Güney ile Zeynep'i bir araya getirdi. Bütün holdingi sert tavırlarıyla etkisi altına alan adamın enteresan alışkanlıklarını kontrol edebilmek için direnen Zeynep'in kendince katı kuralları vardı. Mesela, kimse onun mavi saçlarına karışamazdı. Ama Güney bunu yapmış, sıradanlaşmasını sağlamıştı. Ya da, olmak istemediği yerde tutmuş; bunu ona zorunluluk saymıştı. Daha doğrusu, şıkları elemesinde yardımcı olarak; doğru yol olarak saydığı kendisine bağlamıştı kızı. Habersiz çekilen fotoğraflarını paylaşmış, gizlice evine girmiş, eğer bir eşyası kaybolursa sorumlu olmadığını söylemişti. Anı defterini doldurmasında da çok yardımcı olmuştu. İlk sarhoşluğunu yanında geçirdiği adam, Zeynep için özel sayılırdı. Peki, ona hayatını adayabilir miydi? Her sabah içki içerek güne başlayan bir adamla yaşayabilir miydi? İşten başka hobisi olmayan, sevdiğinde ne yapması gerektiğini bilmeyen Güney'in çabaları sadece kendi içinde devam ediyor, kendini kimseye kanıtlayamıyordu. İkisi de, uğurlarına biçilen gökyüzünden haberdar değildi. Genlerine dahi karışan alışkanlıklar günü geldiğinde yok olur muydu, bilinmez ama; Kesin olan tek şey, bu efsanenin sıradan olmayan bir sonu hak ettiğiydi. 🎊 "Tesadüf denen şeylerin, mucizelere uydurulmuş kılıflar olduğunu da göz önünde bulundurursak, başıma gelen en güzel mucize sensin sanırım?" 21.05.2016:#775 Mizah 15.09.2016: #1 Mizah (Ver mehteri ver!) 16 Mayıs 2016- 2 Şubat 2017 (02:50) ©Tüm hakları saklıdır. Wattpad Platformunda ki ilk ve tek Çılgın Asistan adını taşıyan hikayedir!

"Bana borcun var." "Ne...ne borcu?" Gülce beyni durmuş gibi transa geçmiş Mete'nin dudaklarından dökülecek kelimeleri bekledi. Genç adam yüzüne çapkın bir gülüş yerleştirip gözlerini Gülce'nin gözlerine kilitledi. "Hayat öpücüğü."

Genç kız burnunu çekti ve ağlamamak için direndi. Onu neyin bu kadar üzdüğünü bilmiyordu. Onun farklı olduğunu sanmıştı. Diğer erkeklerin yaptığı gibi yarı sakat bir kızı görünce arkasına bakmadan kaçmamıştı. Kalmıştı. O kalmıştı. Zeynep kendini bu fikre alıştırmamaya çalışıyordu ama Efe onunla ilgileniyor, ona nazik davranıyordu. Yavaş yürümesini ya da yavaş konuşmasını hatta bazen konuşamamasını dert etmiyor gibi görünüyordu. Ama hepsi birer aldatıcı davranıştan ibaretti. Efe sadece ablası ve eniştesini kırmamak için ona ilgili davranmıştı.Zeynep'i asıl üzen şey, bunu gözüne sokmadıkça anlamamış olmasıydı. Ve şimdi Efe'nin arkadaşına söylediği sözler kulaklarında çınlıyor canını yakıyordu. "O sakat dostum," demişti. "Zaten pek de güzel değil. Vaktini harcamaya bile değmez. Ben de ablamlara onu kırmayacağıma söz verdiğim için onunla takılıyorum. Yoksa çok istediğimden değil yani." Zeynep istemeden kulak misafiri olduğu bu konuşmayı kendisi için bir işaret saymıştı. Bir daha hiçbir erkeğe, ona güvendiği kadar kolay güvenmeyecekti.Evet Zeynep sakattı, evet bazen kekeliyor konuşmakta güçlük çekiyordu ve evet, beş dakikalık yolu yirmi dakikada yürüdüğü doğruydu ama Zeynep asla çaresiz değildi.Efe'nin sahte ilgisine, onun o müthiş gülümsemesi ile kendisini büyülemesine ihtiyacı yoktu. Bu doğum günü partisine de neden gelmişti bilmiyordu. Tek istediği onunla zaman geçirebilmekti. Kabul etmek istemese de, Efe ona iyi geliyordu ama bundan sonra böyle bir şeye ihtiyaç duymayacaktı. Efe arkadaşı ile konuşurken, ağır hareketlerle geri döndü ve doğrudan çıkışa yöneldi. Bacakları titriyor, sinirden dişleri birbirine vuruyordu.Bacaklarına dolanan beyaz elbisesine bakarken gözyaşlarını daha fazla tutamadı.Bir de süslenmişti.Tek istediği şu sakat haliyle Efe'ye güzel görünmekti. Ne kadar aptaldı!